"Ik kijk met trots op mezelf terug"

Anne was 26 toen ze in 2015 naar de huisarts ging voor een hardnekkige griep. Ze bleek een longontsteking te hebben. De antibiotica die ze kreeg hielpen niet en het ging alsmaar slechter. Toen ze geen gevoel meer had aan de rechterkant van haar lichaam, werd ze in het ziekenhuis opgenomen. 

In eerste instantie vonden de artsen niets, maar toen ze ook nog ging dubbelzien werd er een MRI scan gemaakt. Hierop zagen ze dat het niet goed zat in de ader naar haar hersenen. Uiteindelijk bleek het een propje te zijn dat losgeschoten was. 

overprikkeling

Anne: “De zichtbare gevolgen zijn bij mij minimaal. Alleen als ik heel moe ben dan ga ik trekken met mijn rechterbeen en ik word heel wit. De onzichtbare gevolgen zijn: last van overprikkeling door licht, geluid en drukte en ik reageer slecht op stress, als ik druk ervaar dat iets af moet bijvoorbeeld.” 

energie verdelen

In 2019 is Anne gestart met Hersenz omdat haar omgeving niet altijd goed begreep wat er aan de hand was en dat ze niet meer met alles mee kon komen. Ook was er weinig balans in haar goede en slechte dagen in de week. Ze had moeite met het verdelen van haar energie. “Ik nam per dag vaak al veel energie van de dag erna, waardoor ik meer slechte dagen in de week had dan goede.” 

Anne volgde de modules ‘Grip op je energie', ‘Omgaan met verandering’ en ‘Plannen en organiseren’.

Het meest waardevolle van de modules was het contact met lotgenoten. “Het leert je accepteren dat je hersenletsel hebt en dat je daarin niet de enige bent. Dat je het echt voor jezelf moet doen en niet voor anderen. En je krijgt handvatten om je energie beter te verdelen.” 

balans

Na Hersenz is Annes dag- en weekplanning aangepast zodat ze nu nog maar een slechte dag per drie weken heeft in plaats van drie slechte dagen per week. “Ik heb ervaren van welke activiteiten ik positieve energie krijg en waar ik negatieve energie van krijg. Ik kan daar nu meer balans in aanbrengen. Zo voorkom ik dat ik meteen een slechte dag heb. Ook heb ik geleerd om goed mijn rustmomenten te nemen. Dit is voor mij van belang voor als ik uiteindelijk weer ga werken.”

Alles voor gedaan

Anne: “Ik heb een goed gevoel over de toekomst en ik hoop dat ik uiteindelijk weer het werk kan vinden dat bij mij past en wat rekening houdt met mijn onzichtbare gevolgen. Ik denk dat ik voor mijzelf op het hoogste punt ben van wat voor mij haalbaar is. En ik kan met trots op mezelf terugkijken dat ik er alles voor heb gedaan om op dit punt te komen.”

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
“Ik heb een andere Beppie teruggevonden”

Beppie Wemmenhove is 54 jaar en woont samen met haar vriend. Ze is moeder van twee kinderen en oma van twee kleinkinderen. Sinds juli 2014 heeft zij NAH als gevolg van een herseninfarct. Na zes maanden revalidatie dacht Beppie ‘nu is alles weer bij het oude en kan ik weer verder’. Maar het pakte anders uit…

"Ik accepteer mezelf zoals ik nu ben"

Pauline van Es is 51 jaar en alleenstaande moeder van een zoon (23) en dochter (21). Ze heeft NAH als gevolg van een herseninfarct op 46-jarige leeftijd. “De echte oorzaak is nooit gevonden".

“Ik zie de toekomst weer rooskleurig in”

Op 29 juli 2017 kreeg Astrid van Dongen een hersenbloeding, ze was 51 jaar. Vijf maanden later werd haar revalidatie in het ziekenhuis afgesloten, maar Astrid ondervond nog allerlei problemen.

“Ik ben klaar voor de rest van mijn leven”

Nardia Jansen (33), getrouwd en moeder van een zoon van 9, heeft sinds haar 29e hersenletsel als gevolg van een hersenbloeding. “En een maand later kreeg ik ook nog drie herseninfarcten. Zonder Hersenz was ik hier niet meer”.

Schilderen helpt mij overzicht te krijgen

Het is drie 3 jaar geleden dat Ben Leyenaar (78) een beroerte kreeg, ook wel CVA genoemd: Cerebro Vasculair Accident. Een ongeluk in de bloedvaten van de hersenen. Het is de meest voorkomende oorzaak van hersenletsel. Vanuit het revalidatiecentrum werd Ben doorverwezen naar Hersenz omdat hij tegen problemen aanliep. “Ik voelde me heel depri. Emoties, chaos, veel piekeren. Voelde mijn grenzen niet en ging er daardoor steeds overheen. Er waren conflicten met mijn partner.”

Pagina's