"Ik kijk met trots op mezelf terug"

Anne was 26 toen ze in 2015 naar de huisarts ging voor een hardnekkige griep. Ze bleek een longontsteking te hebben. De antibiotica die ze kreeg hielpen niet en het ging alsmaar slechter. Toen ze geen gevoel meer had aan de rechterkant van haar lichaam, werd ze in het ziekenhuis opgenomen. 

In eerste instantie vonden de artsen niets, maar toen ze ook nog ging dubbelzien werd er een MRI scan gemaakt. Hierop zagen ze dat het niet goed zat in de ader naar haar hersenen. Uiteindelijk bleek het een propje te zijn dat losgeschoten was. 

overprikkeling

Anne: “De zichtbare gevolgen zijn bij mij minimaal. Alleen als ik heel moe ben dan ga ik trekken met mijn rechterbeen en ik word heel wit. De onzichtbare gevolgen zijn: last van overprikkeling door licht, geluid en drukte en ik reageer slecht op stress, als ik druk ervaar dat iets af moet bijvoorbeeld.” 

energie verdelen

In 2019 is Anne gestart met Hersenz omdat haar omgeving niet altijd goed begreep wat er aan de hand was en dat ze niet meer met alles mee kon komen. Ook was er weinig balans in haar goede en slechte dagen in de week. Ze had moeite met het verdelen van haar energie. “Ik nam per dag vaak al veel energie van de dag erna, waardoor ik meer slechte dagen in de week had dan goede.” 

Anne volgde de modules ‘Grip op je energie', ‘Omgaan met verandering’ en ‘Plannen en organiseren’.

Het meest waardevolle van de modules was het contact met lotgenoten. “Het leert je accepteren dat je hersenletsel hebt en dat je daarin niet de enige bent. Dat je het echt voor jezelf moet doen en niet voor anderen. En je krijgt handvatten om je energie beter te verdelen.” 

balans

Na Hersenz is Annes dag- en weekplanning aangepast zodat ze nu nog maar een slechte dag per drie weken heeft in plaats van drie slechte dagen per week. “Ik heb ervaren van welke activiteiten ik positieve energie krijg en waar ik negatieve energie van krijg. Ik kan daar nu meer balans in aanbrengen. Zo voorkom ik dat ik meteen een slechte dag heb. Ook heb ik geleerd om goed mijn rustmomenten te nemen. Dit is voor mij van belang voor als ik uiteindelijk weer ga werken.”

Alles voor gedaan

Anne: “Ik heb een goed gevoel over de toekomst en ik hoop dat ik uiteindelijk weer het werk kan vinden dat bij mij past en wat rekening houdt met mijn onzichtbare gevolgen. Ik denk dat ik voor mijzelf op het hoogste punt ben van wat voor mij haalbaar is. En ik kan met trots op mezelf terugkijken dat ik er alles voor heb gedaan om op dit punt te komen.”

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
“Door Hersenz ben ik een andere man geworden”

Henk de Klerk is 65 jaar, getrouwd, vader van een dochter en opa van 2 kleinkinderen. Vanaf zijn 60e heeft Henk al vier herseninfarcten gehad.

“Ik herken nu mijn eigen gedrag”

Eric was 41 jaar toen zijn leven in 2005 compleet overhoop werd gegooid door een scooterongeluk. Na een half jaar revalidatie kwam hij weer thuis. Mét hersenletsel, maar zonder inzicht in hoe hij was veranderd en hoe hij ermee om kon gaan.

“Ik kan beter omgaan met mijn prikkelgevoeligheid”

Eric Jansen is 48 jaar, alleenstaand en vader van een 21-jarige zoon. In juni 2019 kwam Eric tijdens zijn fietstraining, ter voorbereiding op Triatlon Stein, ten val. Hij raakte buiten bewustzijn en werd door wandelaars gevonden.

Duo-interview met Martijn en Dennis

Martijn Dekker en Dennis Kruithof liepen beiden hersenletsel op na een verkeersongeval. Dagelijks kampen zij met de blijvende gevolgen daarvan, zoals verminderde concentratie, vermoeidheid, minder goed kunnen onthouden en ze raken snel overprikkeld in gezelschap.

‘Ik zie meer gouden randjes in mijn leven’

Frank was 21 toen hij in 1987 een ernstig auto-ongeluk kreeg. Na een frontale botsing brak hij zijn arm, been, heup en kaak. Door een frontale hersenkneuzing lag hij langdurig in coma.

Pagina's