Schilderen helpt mij overzicht te krijgen

Het is drie 3 jaar geleden dat Ben Leyenaar (78) een beroerte kreeg, ook wel CVA genoemd: Cerebro Vasculair Accident. Een ongeluk in de bloedvaten van de hersenen. Het is de meest voorkomende oorzaak van hersenletsel.  

Vanuit het revalidatiecentrum werd Ben doorverwezen naar Hersenz omdat hij tegen problemen aanliep. “Ik voelde me heel depri. Emoties, chaos, veel piekeren. Voelde mijn grenzen niet en ging er daardoor steeds overheen. Er waren conflicten met mijn partner.”

Ben begreep niet goed wat er door het hersenletsel allemaal was veranderd. En hij kon dit ook niet onder woorden brengen.

Creatieve therapie

Hij volgde de hersenz modules voor cliënten met afasie. Een vast onderdeel daarvan is creatieve therapie. Bij de eerste opdracht waren alle deelnemers uitermate sceptisch (“en dan druk ik het netjes uit“, aldus behandelaar Marlies van den Boogaard). Buiten Hersenz schildert Ben nooit en hij had voor deze modules ook nog nooit geschilderd, net als de andere cliënten in zijn groep.

gevoelens uiten

Gedurende de modules werd echter steeds duidelijker wat de meerwaarde is van de creatieve therapie. Ben kent zichzelf nu beter. Hij durft zijn gevoelens meer te uiten en kan deze ook beter uiten na het maken van een schilderij. Langzaam is er meer zelfstandigheid en minder conflicten met zijn partner. Hij voelt zijn grenzen beter aan en last meer pauzes in. Ben maakt meer bewuste keuzes en kan deze beter bespreken met zijn partner. 

“Het schilderen helpt om overzicht te krijgen. In mijn hoofd is alles bij de start van het schilderen ‘chaos’. Tijdens het schilderen komen de emoties op het doek en daarna is er overzicht. Ik kan ook vertellen waarom ik kies voor bepaalde kleuren, vormen enz’. 

uitleggen en benoemen

Ben: “Ik besefte het nog niet meteen nadat we een drieluik moesten schilderen, maar nu merk ik zelf ook dat ik bewuste keuzes maak. Ik word er blij van dat ik het nu beter kan uitleggen en benoemen. De techniek bij het eerste schilderij is heel anders maar ik voelde mij toen ook heel anders.” 

De schilderijen helpen mij bij het uitleggen aan anderen wat het betekent om hersenletsel te hebben, want ik kan beter onder woorden brengen wat het voor mij veranderd heeft. Dat lukte me daarvoor niet. 

Zoals Ben zelf aangeeft doen de schilderijen hem weinig maar hij (en de rest van zijn cognitieve groep) is zich er heel sterk van bewust dat het creatieve proces hem heel veel oplevert. Bij alle opdrachten konden de deelnemers achteraf beter benoemen wat er door het hersenletsel veranderd is en wat dit voor hen betekent. 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
“Met humor de toekomst weer tegemoet”

Nadat Willie in 2013, toen 49 jaar, een succesvolle gastric bypass operatie had ondergaan, ging het na een dag mis. Door een ernstige complicatie moest hij opnieuw worden geopereerd. Eenmaal op de IC raakte hij in een coma.

“Er is weer rust en balans en ik geniet”

Jeannette van Sleeuwen is 55 jaar, heeft een latrelatie en is moeder van een zoon (24) en dochter (23). Sinds haar 47e heeft Jeannette NAH, als gevolg van een abces in haar hersenen. Ze onderging twee keer een levensreddende operatie en kroop beide keren door het oog van de naald.

“Ik voel me weer heel in plaats van geknakt”

Ina de Ritter is 72 jaar, getrouwd, moeder van vier kinderen en oma van zes kleinkinderen. In 1988 kreeg zij als gevolg van een gebroken pink een ernstige vorm van Post Traumatische Dystrofie. Hierdoor is haar linkerarm onder de elleboog geamputeerd en is Ina sinds 1998 ook rolstoelafhankelijk. Samen met haar man en hulphond woont zij in een Fokuswoning.

“Als partner kan ik nu meer betekenen”

John Nell is de partner van Sandra, zij liep hersenletsel op na een val van de trap. Hij vertelt over de veranderingen waar hij ongewild mee te maken kreeg en wat deelname aan de partnermodule van Hersenz voor hem heeft betekend.

"Luister goed naar jezelf, naar je lichaam"

Wendy kreeg in 2010 een ongeluk met haar paard op weg naar het strand. Met de ambulance werd ze afgevoerd naar het ziekenhuis. Na een nachtje blijven en een paar testen mocht ze naar huis. ‘Rustig aan doen, dan moet het wel weer goed komen’ zeiden de artsen.

Pagina's