'Ik heb innerlijke rust gevonden'

Christianne Otten is 53 jaar, getrouwd en moeder van 3 kinderen. Op 48-jarige leeftijd kreeg zij een hersenbloeding. Christianne zat bij haar man achterop de scooter (25 km/uur, zonder helm) en viel met haar hoofd op het asfalt. Een schedelbasisfractuur en hersenkneuzing waren het gevolg.

“Ik heb er geen zichtbare gevolgen aan overgehouden maar des te meer onzichtbare. Ik heb weinig energie, ben snel vermoeid, overprikkeld en overbelast. Dat weet ik nu, maar in de eerste periode had ik zeker niet door dat er van alles mis was. Ik heb heel veel opnieuw moeten leren."

geen grip

"Twee jaar ben ik bezig geweest met ziekenhuisopname, interne en externe revalidatie, ergotherapie aan huis en re-integreren. Uiteindelijk ben ik 100% arbeidsongeschikt verklaard. Toen stortte ik in. Ik kende mezelf niet meer, was verdwaald in mijn eigen ik en had totaal geen grip meer op mezelf."

"Ik ben naar de huisarts gegaan, die vroeg: ‘tegen welke problemen loop je aan?’ Al huilend kon ik daar geen antwoord op geven. Ik dacht alleen maar ‘tegen welke niet?’ Het was één grote chaos in mijn hoofd en ik miste mezelf. Op advies van de huisarts heb ik me aangemeld bij Siza en ben zo met Hersenz in contact gekomen."

Afscheid en acceptatie

"Ik heb alle modules gevolgd en alles bij elkaar heeft het me zoveel gebracht! Ik heb afscheid kunnen nemen van degene die ik 48 jaar heb mogen zijn en van de manier waarop ik in het leven stond. Ik heb mezelf leren accepteren zoals ik nú ben, ik heb geleerd om dat toe te laten en mezelf weer te omarmen en lief te vinden. Dat was een heel proces!"

"Ik ben gaan inzien dat dingen nu anders moeten, op míjn manier. Ik heb geleerd dat dit niet verkeerd is, maar noodzakelijk om goede balans in mijn energie en vermoeidheid te houden. Want als ik steeds over mijn grenzen ga kom ik in mijn ‘zwarte dagen’. Dan dwaal ik maar wat rond, word erg down en negatief."

"Nu weet ik hoe ik zelf de regie kan houden. Ik heb geleerd wat energieslurpers zijn en hoe ik betere keuzes kan maken in wat wel en niet kan. Ik weet dat ik mentale en fysieke activiteiten zoveel mogelijk moet afwisselen en dat ik tussendoor voldoende rust moet nemen." 

seintjes

"Mijn dag en week kan ik daardoor veel beter plannen. Ik herken ook steeds beter de lichamelijke seintjes die me vertellen dat ik tegen mijn grens zit. Ik ga dan bijvoorbeeld friemelen met mijn handen, word oncontroleerbaar emotioneel of juist heel lacherig."

"Mijn zelfvertrouwen is gegroeid en ik heb innerlijke rust gevonden. Het is heel fijn en belangrijk dat ook mijn gezin werd betrokken bij Hersenz. Er is ook naar hen geluisterd. Ik besef dat mijn lieve man ook zijn eigen momenten nodig heeft en dat onze kids vooral hun eigen ding moeten kunnen doen. We genieten nu weer meer en ontdekken steeds beter de dingen die we wél samen kunnen ondernemen. De rust en balans zijn terug in ons gezin."

thuisbehandelaar

"Met mijn thuisbehandelaar heb ik een bijzonder fijne klik. Zij ziet wie ik ben en wat ik nodig heb om niet terug te vallen na het Hersenz-traject. Zij heeft ervoor gezorgd dat ik in een zorgatelier creatief bezig kan zijn. Dit zat eigenlijk altijd al in me en ik kan het nu in de juiste omstandigheden ontwikkelen. Dat geeft me een heel positief gevoel en maakt me blij. En dat neem ik mee in de rest van mijn week."

"Als ik aan de toekomst denk probeer ik niet te ver vooruit te kijken en vooral in het nu te leven. Ik wil het beste uit mezelf halen. NAH heeft ons leven beheerst maar nu houden we er rekening mee. Zo halen we winst uit dit heftige letsel.”

Over de auteur, Jeannette Heijting (60): Jeannette kreeg in 2009 twee herseninfarcten en heeft als gevolg daarvan niet-aangeboren hersenletsel. Ze volgde twee modules van Hersenz en kreeg stap voor stap weer regie over haar leven.  

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
'Ik kan beter overweg met mijn beperkingen'

Voor Martien van Dorrestein-Pameijer was 2018 een heftig jaar. Na een open hartoperatie volgde meer tegenslag want er werd een hersentumor ontdekt. Na een tweede operatie moest Martien afscheid nemen van de persoon die ze was. "Ik ben niet meer de oude Martien. Dat vind ik moeilijk. Gelukkig helpt Hersenz mij om de nieuwe Martien te begrijpen en beter om te gaan met mijn beperkingen."

'Ik ga weer erop uit'

In april 2012 kreeg Jacqueline Aarts een herseninfarct op haar werk, ze was 39 jaar. "Na negen maanden revalidatie heb ik jaren op mijn tenen gelopen en aan mezelf getwijfeld. Zoekend naar antwoorden vond ik Hersenz op internet. Ik begrijp nu veel beter hoe ik mijn dagelijks leven het beste kan plannen en ik maak bewuste keuzes."

Patries leeft weer

Januari 2014 was een maand die Patries Zomers nooit zal vergeten. Ze was 43 jaar en nadat er eerst een bloedvat in haar hoofd knapte kreeg ze een week later nog twee herseninfarcten. “Mijn wereld stortte in en ik heb me lange tijd afgevraagd wie ik toch was geworden, ik herkende mezelf totaal niet meer. Door Hersenz heb ik weer grip op mijn leven, voel ik me weer krachtig en kan ik weer genieten.”

Doodmoe van het vouwen van was

Overprikkeling betekent voor Astrid dat alles even hard binnenkomt. Ze kampt met overprikkelingsklachten na een heftig ongeluk. Door de behandeling van Hersenz kreeg Astrid meer begrip voor zichzelf. Ze weet nu dat haar vermoeidheid een gevolg is van overprikkeling en begrijpt waarom ze doodmoe wordt van het vouwen van de was.

Hoe vergaat het Hans

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? Ruim vijf jaar na het ongeval met zijn motor, startte Hans Schoonen begin 2016 met Hersenz. "Mijn vrouw en ik hebben weer een sociaal leven."

Pagina's