Ik beleef iedere dag heel bewust

Kees Eichhorn volgde de Hersenz-module Plannen en Organiseren. Voorheen overkwam het leven hem, maar nu beleeft hij de dagen heel bewust. Hij leerde zijn dagen te plannen en dat geeft hem rust. Hij is open over zijn hersenletsel en werkt dan ook graag mee aan dit interview.

De datum weet Kees nog exact. Het was op 31 augustus 2015 dat hij zich op zijn werk niet goed voelde. “Mijn linkerarm deed raar, luisterde niet naar mijn hoofd. Het signaal vanuit de hersenen werd door mijn arm niet opgepikt.

Ik wist niet wat het was, maar het voelde niet goed. Mijn baas heeft me meegenomen naar de huisarts. Van daaruit moest ik naar de spoedeisende hulp waar ik onderzocht werd en op allerlei apparaten werd aangesloten. De neuroloog vertelde me dat ik een herseninfarct had gehad.

Na twee dagen mocht ik naar huis, de neuroloog kon niets meer voor me doen. Ik ben vier maanden thuis geweest. Geen nazorg, geen begeleiding, we moesten het zelf uitzoeken. Geleidelijk aan ben ik weer gaan werken. Je zag niets aan me en ik had geen restverschijnselen, dacht ik. Maar dat viel tegen. Na zes weken fulltime werken ging het niet meer. Ik was zó moe. En ik had een kort lontje, ik werd heel snel boos. De relatie met mijn vrouw leed eronder. Het kon zo niet verder.”

Teneinde raad gingen Kees en zijn vrouw naar de huisarts. Een week later viel er een foldertje van Hersenz op de deurmat.

"Tijdens de informatiebijeenkomst was ik ontroerd, zoveel herkenning!” Kees startte in januari 2017 met de module Omgaan met veranderingen. “Het was een openbaring. Mijn vermoeidheid, geprikkeldheid en concentratiestoornissen kwamen door mijn hersenletsel. Hier heb ik ook voor het eerst gerouwd om wat me is overkomen.”

Vervolgens volgde hij Grip op energie en Plannen en organiseren. Zijn vrouw volgt inmiddels de partnermodule.

“De vermoeidheid heeft een negatieve invloed op alles. Dus goed omgaan met mijn energie is enorm belangrijk voor me. Bij Plannen en organiseren leerde ik mijn dagen te plannen. Voor de cursus dacht ik er niet bij na, de dagen liet ik gebeuren. Het gevolg was dat ik veel te veel deed op een dag en daardoor altijd moe en geprikkeld was. Ik heb geleerd per dag drie hoofdactiviteiten te plannen. Vandaag bijvoorbeeld: 1. Werken 2. Honden uitlaten en 3. Interview met Hersenz. Dan weet ik dat ik voor vandaag genoeg heb. Als er nog iets anders op mijn pad komt, moet het naar een andere dag. Ik heb ook goed leren ‘nee’ zeggen.” Dankzij de behandeling plant hij ook zijn werk beter. Daardoor lukt het hem nu weer om veertig uur per week te werken.

Regelmatig pakt Kees de cursusmap er weer even bij. Zoals vorig jaar toen zijn huis verbouwd werd. “Allerlei spullen moesten worden uitgezocht. Ik overzag het niet meer. Ik heb de map erbij gepakt en een doelen-lijst met planning gemaakt. De verbouwing is verder prima verlopen!” Kees laat de huis-agenda zien. “We werken met het hele gezin met een weekplanner. Zo weet ik wanneer er iets van me verwacht wordt. Als mijn dochter en vrouw werken, dan weet ik dat ík de honden moet uitlaten. Dat geeft me rust, dat ik weet wat er komt.”

Trots wijst Kees op wat er in de agenda staat bij aanstaande zaterdag. Met grote letters en een uitroepteken: Soldaat van Oranje! Een uitje dat Kees heeft georganiseerd. Door zijn herseninfarct nam hij lange tijd geen initiatieven meer. Nu is hij zover dat hij zijn vrouw mee uit neemt. Ze kijken ernaar uit!

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Patries leeft weer

Januari 2014 was een maand die Patries Zomers nooit zal vergeten. Ze was 43 jaar en nadat er eerst een bloedvat in haar hoofd knapte kreeg ze een week later nog twee herseninfarcten. “Mijn wereld stortte in en ik heb me lange tijd afgevraagd wie ik toch was geworden, ik herkende mezelf totaal niet meer. Door Hersenz heb ik weer grip op mijn leven, voel ik me weer krachtig en kan ik weer genieten.”

Doodmoe van het vouwen van was

Overprikkeling betekent voor Astrid dat alles even hard binnenkomt. Ze kampt met overprikkelingsklachten na een heftig ongeluk. Door de behandeling van Hersenz kreeg Astrid meer begrip voor zichzelf. Ze weet nu dat haar vermoeidheid een gevolg is van overprikkeling en begrijpt waarom ze doodmoe wordt van het vouwen van de was.

Hoe vergaat het Hans

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? Ruim vijf jaar na het ongeval met zijn motor, startte Hans Schoonen begin 2016 met Hersenz. "Mijn vrouw en ik hebben weer een sociaal leven."

Een waardevolle zoektocht

Op vrijdag 15 februari 2013 kreeg Kim Hermes twee herseninfarcten. Als gevolg hiervan heeft ze moeite met concentratie en geheugen. Ook is ze gevoelig voor prikkels en heeft ze last van vermoeidheid. "Door Hersenz heb ik kennis gemaakt met mindfulness en mediteren. Dat helpt mij om mijn hoofd leeg te maken."

"Ik vecht niet minder hard maar wel anders"

Angela van Raak-van Rumpt kreeg in 2001 een zwaar auto-ongeluk. Ze was toen achttien jaar oud. Er volgde een jarenlange strijd om overeind te blijven. Ze kampte met chronische vermoeidheid, hoofdpijn en depressies. "Eigenlijk had ik vóór Hersenz twee knoppen: aan en uit. Nu heb ik een regelaar, die van zwart naar wit kan bewegen via een grijs gebied."

Pagina's