Hersenletsel en arbeid

Hersenletsel heeft bijna altijd gevolgen voor iemands werk. Mensen kunnen duidelijke en vaak zichtbare gevolgen hebben zoals gedeeltelijke verlamming, verlies van spierkracht, epilepsie, pijn of problemen met taal en zicht. Dat er dan aanpassingen nodig zijn op de werkplek wordt als vanzelfsprekend gezien. Anders is het als het gaat om de onzichtbare gevolgen van hersenletsel.

Vermoeidheid
Minder zichtbare gevolgen zijn concentratieproblemen, vergeetachtigheid, vermoeidheid, somberheid, snel boos worden, verminderde flexibiliteit en een tragere informatieverwerking. Deze gevolgen geven veel problemen in allerlei beroepen. Bovendien worden deze onzichtbare gevolgen vaak nog onvoldoende herkend. 

60% valt uit op werk

Een deel van de klachten herstelt in het eerste jaar van het letsel, maar doorgaans wordt het leven van iemand met hersenletsel niet meer zoals voorheen. Slechts veertig procent van de mensen die werkten voordat het letsel optrad is na twee jaar weer aan de slag, al dan niet aangepast. Zestig procent valt definitief uit (bron: CBO Richtlijn NAH en Arbeidsparticipatie).

Revalidatiearts Coen van Bennekom legt in dit filmpje uit welke problemen mensen met hersenletsel zoal tegenkomen als ze hun werk weer willen oppakken. Ook legt hij uit wat een bedrijfsarts of UWV-medewerker kan doen om mensen verder te helpen.

Problemen met het UWV
Mensen met hersenletsel ervaren vaak problemen met het UWV, vertellen de professionals Ilse Claessens, Trudy Peters en Maia Cramer. Ze zijn re-integratie-specialisten niet-aangeboren hersenletsel. "Maar als wij op tijd ingeschakeld worden, hebben we negen van de tien keer geen problemen met het UWV. Ons advies is om iemand met kennis van hersenletsel mee te nemen naar alle gesprekken met het UWV. Wettelijk heb je daar recht op.”

Volgens dit drietal weten mensen met hersenletsel aanvankelijk niet goed wat ze wel en niet kunnen. Bovendien willen ze meestal te veel. “Ze starten te vroeg met re-integratie naar werk. Of ze starten niet op de goede manier, bijvoorbeeld zonder jobcoach.” De professionals zien dat het hele traject met het UWV mensen belemmert in het verwerken van hun letsel, juist omdat het vaak zo’n stress geeft. Bovendien kan er in de gesprekken veel mis gaan:

  • Mensen hebben te weinig ziekte-inzicht en vertellen een te optimistisch verhaal.
  • Vaak overschatten mensen zichzelf.
  • Bovendien is het menselijk om jezelf zo goed mogelijk voor te doen.

Lees hier het hele verhaal van de professionals Ilse, Trudy en Maia