De vergeetachtigheid van Liesbeth

Een interview met Liesbeth maakt direct duidelijk waar ze last van heeft. Op veel vragen weet ze het antwoord niet meer of heeft ze de hulp nodig van haar man. Liesbeth kampt namelijk met ernstige geheugenproblemen als gevolg van haar hersenletsel.

In de zomer van 2015 stond Liesbeth op en voelde ze zich niet goed in haar hoofd. Ook Louis, haar man, merkte dat zijn vrouw ‘anders’ deed. Samen gingen ze naar de huisarts, die hen doorstuurde naar een neuroloog. Deze constateerde een licht herseninfarct. Opname of behandeling was niet nodig, ze konden weer naar huis.

Klein herseninfarct

Thuis bleken de gevolgen van dit kleine infarct zeer groot. Louis kwam er al snel achter dat er meer aan de hand was omdat Liesbeth de hele tijd obsessief in de weer was met haar agenda. Haar geheugen bleek ernstig beschadigd en er kwam niets meer uit haar handen. In haar gedachten kon Liesbeth haar huishouden doen zoals vóór het hersenletsel maar in werkelijkheid zat ze de hele dag op haar stoel. "Het duurde even voor we bij Hersenz uitkwamen. Eerst ging ze naar een soort verpleeghuis overdag maar daar paste ze helemaal niet", vertelt haar man.

Denken en doen

Bij Hersenz volgde Liesbeth het bewegingsprogramma en de modules Omgaan met veranderingen en Denken en doen. Regelmatig komt thuisbehandelaar Tilly Janssen bij het echtpaar thuis. "In de behandeling van Hersenz wordt gewerkt met persoonlijke doelen. Liesbeth wilde weer leren haar wasmachine aan te zetten. Dat lukte niet meer omdat het een nieuwe machine was. Nu is er een foto van de wasmachine, met pijlen en tekst in de juiste volgorde, zodat ze de wasmachine weer zelf kan bedienen", vertelt Tilly. Ook tuinieren, haar grote hobby, lukte niet meer: als ze buiten stond wist Liesbeth niet meer wat ze moest doen of waar ze moest beginnen. Nu gebruikt ze losse kaartjes die ze mee naar buiten neemt en waarop staat wat ze moet doen. Liesbeth werkt altijd met een dagplanning. Als er op de planning staat dat ze onkruid gaat wieden, staat er ook op dat ze de kaartjes mee naar buiten moet nemen.

Door de vaste structuur en het steeds herhalen van alle handelingen lukt het Liesbeth steeds beter vaardigheden zelfstandig uit te voeren. Als ze iets heeft afgerond van haar dagplanning, zet Liesbeth er een kruisje achter. "Zo weet ik dat ik het ook daadwerkelijk heb gedaan. Anders kan ik daar weer over lopen malen."

Depressie

Louis ziet dat Liesbeth vooruit is gegaan. "Ze zit niet meer compleet in een depressie en ze komt weer tot dingen. Dat is de grootste verandering geweest. Ik ben er alleen maar blij mee."

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
"Ik had een eigen zaak en leidde een actief leven"

Gea Schepers was nog maar 48 jaar toen ze in 2012 getroffen werd door een herseninfarct. Als gevolg van haar blijvende hersenletsel hield ze er onder meer hevige vermoeidheid, verminderde kracht en verminderd zicht aan over. Ook is ze emotioneler dan voorheen en moest ze haar zelfvertrouwen terugwinnen.

Ik leer de triggers herkennen

Pieter (37) heeft niet-aangeboren hersenletsel als gevolg van een ongeluk met de fiets. Hierdoor kampt hij met ontremmingen. “Ik zal er nooit helemaal vanaf komen, maar ik leer ermee omgaan door de triggers te herkennen. Bij Hersenz heb ik geleerd dat rust en structuur voor mij belangrijk zijn.”

Hersenletsel na hersentumor

Leyna (31) overleefde twee hersenoperaties in verband met een hersentumor en epilepsie. Daarna werd ze erg angstig en depressief. Ze heeft erg veel moeite gehad om de juiste ondersteuning te vinden. “Ik paste nooit in een hulpgroep en vertrouwde hulp niet meer.” Passende zorg voor jonge mensen met hersenletsel is belangrijk.

Het verhaal van Patries

Uit angst voor de boze buitenwereld, zet Patries bijna twee jaar lang geen stap buiten de deur. Alles waar ze ooit voor leefde, lijkt door haar hersenletsel compleet weggevaagd. De omslag komt als Patries eind 2016 start met de behandeling van Hersenz. Ze leert beter omgaan met haar situatie, krijgt meer energie en durft weer plannen te maken.

'Het is wat het is'

Judith den Bleijker volgde verschillende onderdelen van Hersenz. Na een lange weg kan ze langzaamaan weer positief naar het leven kijken. "Ik kan nu zeggen dat ik zover ben dat ik mijn situatie aanvaard zoals deze is. Het is wat het is.”

Pagina's