Ik leer de triggers herkennen

Pieter (37) heeft niet-aangeboren hersenletsel als gevolg van een ongeluk met de fiets. Hierdoor kampt hij met ontremmingen. “Ik zal er nooit helemaal vanaf komen, maar ik leer ermee omgaan door de triggers te herkennen. Bij Hersenz heb ik geleerd dat rust en structuur voor mij belangrijk zijn.”

Toen Pieter in zijn examenjaar VMBO zat, werd hij op de fiets aangereden door een auto. Met een ernstige hersenkneuzing belandde hij op de Intensive Care waar ze hem vijf dagen in een kunstmatige coma hielden. Na een operatie verliet hij na drie weken het ziekenhuis. Na zes weken leek hij weer de oude en ging weer naar school. Hersenletsel? Daar dacht Pieter niet aan. Hij voelde zich goed dus ging weer gewoon verder met zijn leven.

Vallen en opstaan

Een leven van vallen en opstaan volgde. Opleidingen, stages, vervolgopleidingen, werk… maar ook ontremd drank- en drugsgebruik, agressie, problematisch eetgedrag. Tussen zijn 17de en zijn 36ste levensjaar heeft hij zeker 60 baantjes gehad. Een keer werkte hij drie jaar bij een administratiekantoor, maar de overige keren ging het steeds na een paar maanden mis. Hij verloor het overzicht, maakte fouten als gevolg van vermoeidheid en teveel prikkels. Dit veroorzaakte woede-uitbarstingen. Hij kreeg stress en ging steeds meer blowen. Veel geld ging op aan wiet, waardoor hij zijn financiën niet rond kreeg. Pieter zat in een vicieuze cirkel en kreeg zijn leven niet op de rit. Vaak piekerde hij hierover. “Waarom lukt het mij toch steeds niet? Wat doe ik fout in mijn leven? Heb ik ADHD? Ben ik autistisch?”

Hersenletsel

Het was zijn buurvrouw die Pieter wees op een mogelijk verband met hersenletsel. Nadat een vriend hem een folder liet lezen over niet-aangeboren hersenletsel, wist hij het zeker. Het leek of die folder over hemzelf ging. Na een neuropsychologische onderzoek in het revalidatiecentrum viel voor het eerst de diagnose ‘niet-aangeboren hersenletsel’. De opluchting bij Pieter was enorm. “Alle puzzelstukjes vielen op zijn plek. Ineens begreep ik waarom het me niet lukte. Mijn hersenletsel was de oorzaak.” Na een revalidatietraject en begeleiding door Op Pad van Zozijn in Doetichem, ziet het leven vanPieter er heel anders uit. Hij woont begeleid zelfstandig en probeert zijn leven in het gareel te krijgen.

Hersenz

Door het behandelprogramma van Hersenz heeft hij zichzelf leren kennen. Hij heeft zijn doelen nog niet helemaal gehaald. “Mijn ontremmingen zijn nog niet weg, maar ik weet inmiddels wat triggers zijn voor het gedrag. Ik heb mezelf leren kennen. Ik word snel onrustig en dat is een trigger voor blowen. Rust en structuur zijn belangrijke pijlers in mijn leven. Ik leer mijn dagen te plannen en beter met mijn energie om te gaan, waardoor ik niet meer oververmoeid raak. Ik leer mijn grenzen aan te geven en nee te zeggen. Maar omdat ik nou eenmaal geen natuurlijke rem heb, blijft dit mijn hele leven een punt van aandacht. Zo heb ik gisteren besloten dat iemand anders mijn financiën gaat regelen. Want als ik geld heb, dan brandt het in mijn hand, dan moet ik het uitgeven. En dan kan ik zomaar mijn rekeningen niet betalen.”

Nb: De naam Pieter is gefingeerd.

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
'Ik heb geleerd mezelf staande te houden'

Bianca Suijs is getrouwd en moeder van een zoon (18) en een dochter (15). Na een zware rugoperatie in 2015 kreeg ze in 2016 een herseninfarct, tijdens haar werk als receptioniste bij een organisatie voor kinderopvang. Bianca was 39 jaar. Het was het begin van een compleet veranderd leven, waarin Bianca een hele tijd tegen zichzelf vocht.

“Ik zie bij vlagen weer mijn oude moeder terug”

Maurits van Lamoen is de jongste zoon van Ellen Kleipool, die in 2016 op 59-jarige leeftijd een herseninfarct kreeg. Maurits was toen 25 jaar. “Na haar herseninfarct stond het leven van mijn moeder op zijn kop. Dat had ook zijn weerslag op mij en mijn twee broers. Het beroep op ons werd groter en er ontstonden onderlinge ergernissen.

'Ik ben rustiger en stabieler geworden'

Vlak voor haar 45e verjaardag kreeg Petra van Rassel in 2017 een herseninfarct. Ze was net weer volledig aan het werk na een flinke burn-out. In een revalidatiecentrum herstelde de motoriek in haar rechter lichaamshelft. Petra kon weer naar huis. Maar daar bleken de onzichtbare gevolgen een flinke impact op haar leven te hebben.

Monica over overprikkeling

“Laatst hoorde ik mijn dochter zeggen: mijn moeder hield zo van muziek en trommelen, van de stad ingaan en drukte. Daar houd ik nog steeds van maar ik kan het niet meer aan.’’ Doodmoe wordt ze ervan.

“Er is weer meer balans in mijn leven”

In 2017 werd bij Nanet Post een hersentumor ontdekt. Ze was 50 jaar. “Ik dacht ‘ze halen het eruit en dan is het klaar’. Maar ik herkende mezelf niet meer. Mijn leven stond compleet op zijn kop. Door Hersenz krijg ik geleidelijk weer grip.”

Pagina's