Ik leer de triggers herkennen

Pieter (37) heeft niet-aangeboren hersenletsel als gevolg van een ongeluk met de fiets. Hierdoor kampt hij met ontremmingen. “Ik zal er nooit helemaal vanaf komen, maar ik leer ermee omgaan door de triggers te herkennen. Bij Hersenz heb ik geleerd dat rust en structuur voor mij belangrijk zijn.”

Toen Pieter in zijn examenjaar VMBO zat, werd hij op de fiets aangereden door een auto. Met een ernstige hersenkneuzing belandde hij op de Intensive Care waar ze hem vijf dagen in een kunstmatige coma hielden. Na een operatie verliet hij na drie weken het ziekenhuis. Na zes weken leek hij weer de oude en ging weer naar school. Hersenletsel? Daar dacht Pieter niet aan. Hij voelde zich goed dus ging weer gewoon verder met zijn leven.

Vallen en opstaan

Een leven van vallen en opstaan volgde. Opleidingen, stages, vervolgopleidingen, werk… maar ook ontremd drank- en drugsgebruik, agressie, problematisch eetgedrag. Tussen zijn 17de en zijn 36ste levensjaar heeft hij zeker 60 baantjes gehad. Een keer werkte hij drie jaar bij een administratiekantoor, maar de overige keren ging het steeds na een paar maanden mis. Hij verloor het overzicht, maakte fouten als gevolg van vermoeidheid en teveel prikkels. Dit veroorzaakte woede-uitbarstingen. Hij kreeg stress en ging steeds meer blowen. Veel geld ging op aan wiet, waardoor hij zijn financiën niet rond kreeg. Pieter zat in een vicieuze cirkel en kreeg zijn leven niet op de rit. Vaak piekerde hij hierover. “Waarom lukt het mij toch steeds niet? Wat doe ik fout in mijn leven? Heb ik ADHD? Ben ik autistisch?”

Hersenletsel

Het was zijn buurvrouw die Pieter wees op een mogelijk verband met hersenletsel. Nadat een vriend hem een folder liet lezen over niet-aangeboren hersenletsel, wist hij het zeker. Het leek of die folder over hemzelf ging. Na een neuropsychologische onderzoek in het revalidatiecentrum viel voor het eerst de diagnose ‘niet-aangeboren hersenletsel’. De opluchting bij Pieter was enorm. “Alle puzzelstukjes vielen op zijn plek. Ineens begreep ik waarom het me niet lukte. Mijn hersenletsel was de oorzaak.” Na een revalidatietraject en begeleiding door Op Pad van Zozijn in Doetichem, ziet het leven vanPieter er heel anders uit. Hij woont begeleid zelfstandig en probeert zijn leven in het gareel te krijgen.

Hersenz

Door het behandelprogramma van Hersenz heeft hij zichzelf leren kennen. Hij heeft zijn doelen nog niet helemaal gehaald. “Mijn ontremmingen zijn nog niet weg, maar ik weet inmiddels wat triggers zijn voor het gedrag. Ik heb mezelf leren kennen. Ik word snel onrustig en dat is een trigger voor blowen. Rust en structuur zijn belangrijke pijlers in mijn leven. Ik leer mijn dagen te plannen en beter met mijn energie om te gaan, waardoor ik niet meer oververmoeid raak. Ik leer mijn grenzen aan te geven en nee te zeggen. Maar omdat ik nou eenmaal geen natuurlijke rem heb, blijft dit mijn hele leven een punt van aandacht. Zo heb ik gisteren besloten dat iemand anders mijn financiën gaat regelen. Want als ik geld heb, dan brandt het in mijn hand, dan moet ik het uitgeven. En dan kan ik zomaar mijn rekeningen niet betalen.”

Nb: De naam Pieter is gefingeerd.

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
“Ik zie de toekomst weer rooskleurig in”

Op 29 juli 2017 kreeg Astrid van Dongen een hersenbloeding, ze was 51 jaar. Vijf maanden later werd haar revalidatie in het ziekenhuis afgesloten, maar Astrid ondervond nog allerlei problemen.

“Ik ben klaar voor de rest van mijn leven”

Nardia Jansen (33), getrouwd en moeder van een zoon van 9, heeft sinds haar 29e hersenletsel als gevolg van een hersenbloeding. “En een maand later kreeg ik ook nog drie herseninfarcten. Zonder Hersenz was ik hier niet meer”.

Schilderen helpt mij overzicht te krijgen

Het is drie 3 jaar geleden dat Ben Leyenaar (78) een beroerte kreeg, ook wel CVA genoemd: Cerebro Vasculair Accident. Een ongeluk in de bloedvaten van de hersenen. Het is de meest voorkomende oorzaak van hersenletsel. Vanuit het revalidatiecentrum werd Ben doorverwezen naar Hersenz omdat hij tegen problemen aanliep. “Ik voelde me heel depri. Emoties, chaos, veel piekeren. Voelde mijn grenzen niet en ging er daardoor steeds overheen. Er waren conflicten met mijn partner.”

"Ik heb nu rust en focus naar de toekomst"

Harry Wattel (52), destijds manager bij een multinational, liep bij een motorongeluk in 2015 twee bloedingen tussen zijn hersenhelften en een hersenkneuzing boven zijn rechteroor op. De neuroloog zei na een paar dagen: "ik kan je toch niet opensnijden, van mij mag je naar huis". Harry was het roerend eens en belde zijn baas: "volgende week ben ik er weer".

Dankzij Hersenz heb ik weer zin in mijn leven!

Diana Boosten (52), alleenstaande moeder met twee thuiswonende zonen van 23 en 21 jaar, kreeg in 2015 een herseninfarct in haar slaap. “Er ontstond een nieuwe, onbegrepen ‘ik’. Ik kon niet meer leven op de oude manier."

Pagina's