Het verhaal van Jordy

Jordy (20) kreeg een hersenbloeding terwijl hij een voetbalwedstrijd  bijwoonde van zijn favoriet club Cambuur. Jordy was een slimme, levendige knul maar na zijn hersenletsel kwam hij de bank niet meer af en belandde hij in een depressie.

Hij vindt het hartstikke belangrijk dat goede hulp voor jonge mensen met hersenletsel sneller en beter te vinden is. “Ik kreeg op mijn zestiende een hersenbloeding. Dat is heftig. Voor jongeren moet het makkelijker worden om goede zorg te vinden.” Bij Jordy duurde het twee jaar voordat hij de juiste hulp vond.  

Concentratie

“Ik was niet meer in staat om naar school te gaan door mijn hersenletsel. Ook zal ik niet fulltime kunnen werken. Mijn concentratie is sterk verminderd, ik ben sneller aangebrand, sneller en veel moe, ik kan niet meer multitasken en kan prikkels moeilijk filteren. Door de behandeling stel ik minder dingen uit en maak ik nu een goede planning. Ik ga ook beter om met mijn initiatief-verlies en ben mijn conditie aan het verbeteren.”

Hij vindt het hartstikke belangrijk dat er voor jonge mensen die hersenletsel hebben een traject zoals Hersenz is. “Wij staan aan het begin van ons leven maar we kunnen geen opleiding volgen, geen baan krijgen, we zijn niet financieel onafhankelijk. Dat is nogal wat als je jong bent. Leer daar maar eens mee om te gaan.”

Hersenbloeding

Vorig jaar was hij niet in staat om naar school te gaan door zijn hersenbloeding. "Ook zal ik waarschijnlijk niet fulltime kunnen werken. Mijn concentratie is sterk verminderd, ik ben sneller aangebrand, sneller en veel moe, ik kan niet meer multitasken en kan prikkels moeilijk filteren. Door Hersenz stel ik minder dingen uit en maak ik een goede planning. Ik ga beter om met mijn gebrek aan initiatief en ben mijn conditie aan het verbeteren.” En: "Ik ben weer begonnen met een opleiding."

Nieuwe groepen

Hersenz start in Limburg, Gelderland en Zuid-Holland met nieuwe groepen voor jongvolwassenen met hersenletsel. Interesse? Neem contact op met de organisatie in je regio. 

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Blijven praten, blijven oefenen

Afasie als gevolg van hersenletsel, het maakt mensen vaak onzeker en eenzaam. Yvonne Cleonise heeft geleerd er mee om te gaan en haar grote Surinaamse familie houdt haar goed in het oog. “Als ik iets wil zeggen steek ik mijn vinger op. Dan is iedereen stil.” Een gesprek met een goedlachse dappere vrouw die door hard te werken aan zichzelf het leven weer van de zonnige kant kan zien.

Hoe vergaat het Monica

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? We vroegen het verschillende oud-cliënten. Monica speelt ukelele en geeft bijbel-les.

Van geen leven naar nieuw leven

Op het eerste gezicht zie en merk je helemaal niks aan Manfred (47 jaar). Zijn zinnen komen er vloeiend uit en hij hoeft niet na te denken voordat hij iets zegt. Toch leeft Manfred met de onzichtbare gevolgen van hersenletsel. Hij werkt hard aan zijn herstel.

Ik kon ontploffen door kleine dingen

Overprikkeling na hersenletsel? Ineke Wiedijk (41) uit Heerhugowaard weet wat het is. Op haar 36ste kreeg ze een hersenstaminfarct. Als gevolg daarvan zijn haar hersenen blijvend beschadigd. Prikkels zoals licht, geluid maar ook drukke menigten worden niet meer goed verwerkt.

Ik mis het begrip van de buitenwereld

Ellen Kleipool is een alleenstaande moeder en oma. Na een zeer hectische tijd in haar persoonlijke leven, kreeg ze in 2016 een herseninfarct, op 59-jarige leeftijd. Afgezien van een zwakkere linkerarm ontstond er geen fysieke uitval. Een revalidatietraject was dan ook niet aan de orde. Het leven van Ellen veranderde echter totaal.

Pagina's