Jongeren en jongvolwassenen zitten in een overgangsfase naar volwassenheid. Als je hersenletsel hebt is die fase extra ingewikkeld, vertelt Hersenz-behandelaar Nicole Sillekens. 

“Kan ik ooit zelfstandig wonen, een goede baan vinden of een seksuele relatie krijgen? Met dit soort vragen zitten veel jongeren en jongvolwassenen met hersenletsel. Ze zagen een mooie toekomst voor zich maar door het hersenletsel is dat in één klap veranderd. Voor een volwassene met hersenletsel is het al ontzettend moeilijk te accepteren. Voor jongeren die nog een heel leven voor zich hebben, is het vaak nog ingewikkelder. Jongeren en jongvolwassenen zitten in een overgangsfase naar volwassenheid. Als je hersenletsel hebt is die fase extra ingewikkeld. Je ziet dat vrienden diploma’s halen, samenwonen, een baan krijgen. Voor jou is dat alles behalve vanzelfsprekend.

Jongerenprogramma

Binnen Hersenz zien we dat jonge mensen écht met andere vragen zitten dan mensen die ouder zijn. Ze vinden het ook prettiger om met leeftijdsgenoten in een groep te zitten.  Daarom hebben we een apart programma voor jongvolwassenen ontwikkeld. Het bestaat uit twee delen: ‘Dit ben ik ‘en ‘Op eigen benen’.

In ‘Dit ben ik’ kijk je naar je persoonlijkheid en kwaliteiten na je hersenletsel. Je leert hoe je brein werkt, je herkent je emoties en gedrag en kan er beter mee omgaan. Je maakt ook een presentatie over jezelf waarmee je aan anderen kunt uitleggen wie je nu bent.

In ‘Op eigen benen’ komen onderwerpen aan bod als gezonde leefstijl, vermoeidheid en overbelasting, het organiseren van een huishouden, het voeren  van een administratie en het omgaan met vrienden en familie. Je kijkt welke (digitale) hulpmiddelen je kunnen helpen. Je leert strategieën om anders met de gevolgen van je hersenletsel om te gaan.

Anders vasthouden

Ouders volgen een eigen programma ‘Anders vasthouden’. Veel ouders vinden het moeilijk hun kind los te laten. Ouders van een kind met niet-aangeboren hersenletsel hebben lange tijd veel zorgen gehad om hun kind, wellicht ook een rouwproces. Hoe laat je je kind met hersenletsel toch in twaalf sloten lopen? Het gaat om ‘anders vasthouden’, vaak blijft je kind een vorm van ondersteuning nodig hebben maar word je ouder op afstand.

Het hele programma duurt ongeveer anderhalf jaar. Je bent er twee tot drie dagdelen per week mee bezig. Er wordt niet alleen gepraat maar je doet ook dingen. Je volgt bijvoorbeeld ook een bewegingsprogramma waarin je ervaringsgerichte oefeningen doet. En je krijgt een eigen behandelaar die bij je thuis komt en met wie je individuele gesprekken voert.

Omgaan met gevolgen hersenletsel

De zorg voor jongeren en jongvolwassen met niet-aangeboren hersenletsel in Nederland is best goed geregeld. Er zijn goede revalidatiecentra, er zijn trainingshuizen, er is activiteitenbegeleiding, speciaal onderwijs, jobcoaching. Maar het leren omgaan met de gevolgen van je letsel en optimaal functioneren en meedoen in de samenleving is een deel van het proces dat nauwelijks aandacht krijgt. En al helemaal niet gericht op jongeren en jongvolwassenen en de specifieke leervragen die zij hebben.

Als behandelaar werk ik veel met jongeren met hersenletsel. Daarin zie ik vaak pijnlijke dingen. Een jongere die uitgebuit wordt of ontzettend verdrietig is dat hij zoveel niet meer kan. Daar zit veel pijn. Mijn zorg? Signaleren van hersenletsel bij jongeren gebeurt nog onvoldoende. Er lijkt een groep te zijn die niet eens weet dat die hersenletsel heeft. Die zijn als kind bijvoorbeeld van een klimrek of van een paard gevallen, hebben een nacht in het ziekenhuis gelegen en lopen jaren later vast in het onderwijs.

Ook zijn er jongeren die vinden dat ze het allemaal zelf moeten kunnen. Of ouders die het moeilijk vinden hulp te vragen. Dat is zo ontzettend jammer omdat met goede behandeling nog zo veel bereikt kan worden. Ik hoop dat meer mensen hersenletsel gaan herkennen. Dus heb je in een kind in je klas, of in je club waarvan je het vermoeden hebt dat er sprake is van hersenletsel, of ken je iemand waarvan je denkt dat Hersenz van meerwaarde is, trek aan de bel! Wat nog wel kan, daar gaat het om.

Interesse?

Het programma Op eigen benen wordt vanaf voorjaar 2018 aangeboden in Limburg, Zuid-Holland en Gelderland. Interesse. Neem contact op met de organisatie in je regio. 

 

Interessant? Lees ook deze artikelen uit de rubriek 'de professional'
De professional over plannen en organiseren

"Met behulp van de module Plannen en organiseren geven we mensen die moeite hebben met plannen en organiseren handvatten om weer overzicht te krijgen over hoe hun dag of week eruit ziet.", aldus Angela Lagendijk - Langerak, behandelaar bij Hersenz.

De professional over ontremming

In mijn werk als behandelaar van mensen met niet-aangeboren hersenletsel kom ik ontremming in allerlei vormen tegen. Bijvoorbeeld iemand die zijn emoties niet kan controleren: van blijdschap tot boosheid. Ontremming in eten of drinken. Mensen die geen rem hebben en maar door blijven sporten of praten. Of ontremming op seksueel gebied.

De professional over zien en waarnemen

Als behandelaar is Anne-Kirstin Kuiper gespecialiseerd in visuele problemen na hersenletsel. Volgens haar is er nog steeds een groep mensen met hersenletsel bij wie visuele problemen niet direct herkend worden.

De professional over seksualiteit en intimiteit

Iris Versteijnen is behandelaar bij Hersenz. “Het bespreken van seksualiteitsproblemen na hersenletsel zou net zo normaal moeten zijn als praten over problemen met je geheugen of met werken. In de praktijk blijkt praten over seksualiteit toch nog vaak een taboe."

De professional over afasie

Communicatie raakt alle aspecten van het leven. Het hebben van afasie heeft dan ook grote impact, vertellen de Hersenz-professionals Mirjam Top en Sietske van Leeuwe Kirsch.

Pagina's