'Grip op mijn leven'

Het gebeurde op Valentijnsdag 2012. Rien Groenewegen zal die datum nooit vergeten. “Op die dag kreeg ik een cadeautje in de vorm van een herseninfarct. Na mijn revalidatie was ik alles kwijt. Ik was vooral boos.” Zijn begeleider wees Rien op Hersenz, een behandelprogramma voor volwassenen met niet-aangeboren hersenletsel (NAH). Het was precies wat hij nodig had. ''Ik heb nu weer grip op mijn leven.''

Even terug naar 2012. Rien ging eerst naar de Sint Maartenskliniek om te revalideren. “Na vijf maanden daar en 2 maanden dagrevalidatie kon ik de wijde wereld weer in. En dat viel tegen. Ik ben een wilskrachtig persoon, een echte ondernemer. Maar nu ben ik deels verlamd en kon niet terug naar mijn oude leventje. Ik had geen baan meer, geen inkomen, mijn huwelijk liep stuk. Het kostte veel tijd om met deze gevolgen te leren leven.”

 Werken aan doelen

“Mijn ambulant begeleider tipte me voor het Hersenz-programma bij het NAH-centrum Nijmegen. Ik ben er ontzettend positief over. In groepsverband werk je met lotgenoten en een coach aan van tevoren gestelde doelen. Je krijgt een enorme prikkel om jezelf open te stellen. Iedereen is anders, maar allemaal heb je dezelfde emoties die zich uiten in boosheid of verdriet. Ik herkende mezelf in iemand die verschrikkelijk boos was. Van een ander zie je het wel.”

Rien schoof aan bij de Hersenz-module ‘Grip op je energie’. “Dat onderdeel gaat over hoe je energie te verdelen. Wat moet je van jezelf doen en kunnen? Als dat niet lukt, levert dat teleurstelling en frustratie op. Eén van de oplossingen voor mij was een weekplanning maken in plaats van een dagplanning. Dat geeft meer ruimte.”

 Prettiger

Hersenz-coach Patrick: “Iedere module behandelt thema’s als ‘blokkerende gedachten’, ‘dingen moeten van jezelf’, en ‘zelf je actiepunten samenstellen’.” Rien noemt zijn actiepunten: “Bij mezelf blijven en niet alles met je verstand willen verklaren. En checken of mijn kinderen en vrienden me zien veranderen. Op dat laatste punt kreeg ik mooie reacties. Zo vinden mijn kinderen mij nu rustiger en prettiger in de omgang. Mijn boosheid had veel impact en stootte mensen af. Gelukkig heb ik nu een aantal vrienden weer terug.”

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Een herseninfarct krijg je niet alleen

Annemieke Voets werd op 63-jarige leeftijd getroffen door een herseninfarct. “Ik ben met gillende sirene naar het ziekenhuis gebracht. Daar kreeg ik een trombectomie. Achteraf hoorde ik dat ik door het oog van de naald ben gekropen.”

'Ons huwelijk is gered'

Klaas Pieters (58) kreeg in 2010 een hersenbloeding (CVA). Vanaf begin 2016 volgen hij en zijn vrouw Cisca een behandeltraject van Hersenz. “Dat heeft ons huwelijk gered”, zegt zij.

'Mijn gezondheid gaat nu voor'

Bijna twee jaar is Daniëlle Dee (33) uit het arbeidsproces, binnenkort wordt haar arbeidsvermogen beoordeeld door de keuringsarts van het UWV. Ze is er realistisch over inmiddels: “Ik wil werken zodra ik kan en in de vorm waar ik me goed bij voel, maar mijn gezondheid gaat nu voor.”

Ik ben duidelijker in wat ik kan en wil

Truus Hutink kreeg op 22 juli 2011 een hersenbloeding, ze was 60 jaar. Na een operatie en enkele weken ziekenhuis kwam ze thuis. Fysiek waren er geen uitvalsverschijnselen en de neuroloog was tevreden. “Het gaat goed met mevrouw.” Zo voelde Truus zich echter niet.

'Het heeft ons huwelijk gered'

Klaas Pieters (58) kreeg in 2010 een hersenbloeding. Hij volgde Hersenz, daarbij was ook veel aandacht voor zijn vrouw Cisca: “Dat heeft ons huwelijk gered”

Pagina's