'Grip op mijn leven'

Het gebeurde op Valentijnsdag 2012. Rien Groenewegen zal die datum nooit vergeten. “Op die dag kreeg ik een cadeautje in de vorm van een herseninfarct. Na mijn revalidatie was ik alles kwijt. Ik was vooral boos.” Zijn begeleider wees Rien op Hersenz, een behandelprogramma voor volwassenen met niet-aangeboren hersenletsel (NAH). Het was precies wat hij nodig had. ''Ik heb nu weer grip op mijn leven.''

Even terug naar 2012. Rien ging eerst naar de Sint Maartenskliniek om te revalideren. “Na vijf maanden daar en 2 maanden dagrevalidatie kon ik de wijde wereld weer in. En dat viel tegen. Ik ben een wilskrachtig persoon, een echte ondernemer. Maar nu ben ik deels verlamd en kon niet terug naar mijn oude leventje. Ik had geen baan meer, geen inkomen, mijn huwelijk liep stuk. Het kostte veel tijd om met deze gevolgen te leren leven.”

 Werken aan doelen

“Mijn ambulant begeleider tipte me voor het Hersenz-programma bij het NAH-centrum Nijmegen. Ik ben er ontzettend positief over. In groepsverband werk je met lotgenoten en een coach aan van tevoren gestelde doelen. Je krijgt een enorme prikkel om jezelf open te stellen. Iedereen is anders, maar allemaal heb je dezelfde emoties die zich uiten in boosheid of verdriet. Ik herkende mezelf in iemand die verschrikkelijk boos was. Van een ander zie je het wel.”

Rien schoof aan bij de Hersenz-module ‘Grip op je energie’. “Dat onderdeel gaat over hoe je energie te verdelen. Wat moet je van jezelf doen en kunnen? Als dat niet lukt, levert dat teleurstelling en frustratie op. Eén van de oplossingen voor mij was een weekplanning maken in plaats van een dagplanning. Dat geeft meer ruimte.”

 Prettiger

Hersenz-coach Patrick: “Iedere module behandelt thema’s als ‘blokkerende gedachten’, ‘dingen moeten van jezelf’, en ‘zelf je actiepunten samenstellen’.” Rien noemt zijn actiepunten: “Bij mezelf blijven en niet alles met je verstand willen verklaren. En checken of mijn kinderen en vrienden me zien veranderen. Op dat laatste punt kreeg ik mooie reacties. Zo vinden mijn kinderen mij nu rustiger en prettiger in de omgang. Mijn boosheid had veel impact en stootte mensen af. Gelukkig heb ik nu een aantal vrienden weer terug.”

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Hoe vergaat het Hans

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? Ruim vijf jaar na het ongeval met zijn motor, startte Hans Schoonen begin 2016 met Hersenz. "Mijn vrouw en ik hebben weer een sociaal leven."

Een waardevolle zoektocht

Op vrijdag 15 februari 2013 kreeg Kim Hermes twee herseninfarcten. Als gevolg hiervan heeft ze moeite met concentratie en geheugen. Ook is ze gevoelig voor prikkels en heeft ze last van vermoeidheid. "Door Hersenz heb ik kennis gemaakt met mindfulness en mediteren. Dat helpt mij om mijn hoofd leeg te maken."

"Ik vecht niet minder hard maar wel anders"

Angela van Raak-van Rumpt kreeg in 2001 een zwaar auto-ongeluk. Ze was toen achttien jaar oud. Er volgde een jarenlange strijd om overeind te blijven. Ze kampte met chronische vermoeidheid, hoofdpijn en depressies. "Eigenlijk had ik vóór Hersenz twee knoppen: aan en uit. Nu heb ik een regelaar, die van zwart naar wit kan bewegen via een grijs gebied."

'Ik wil verder met wat wél mogelijk is'

Op vierjarige leeftijd werd bij Rachel Valkenburg een hersentumor ontdekt op de kruising van de oogzenuw. Rachel is nu 26 jaar en slechtziend. Als gevolg van bestralingen en operaties heeft Rachel ook hersenletsel. Ze voelt zich sterker en minder onzeker nadat ze het jongerenprogramma van Hersenz heeft gevolgd.

'Ik heb al veel geleerd'

Yvonne Buyssen was 21 jaar toen er bij haar een hersentumor werd ontdekt. De tumor kon operatief worden verwijderd, waarna bestralingen volgden. Ze heeft hersenletsel overgehouden en leeft met allerlei gevolgen. "Het valt niet mee om met hersenletsel je leven op te bouwen."

Pagina's