Ver gekomen

Natascha volgde alle modules van Hersenz en was daar bijna anderhalf jaar mee bezig. Dat was keihard werken en zeker niet altijd makkelijk. “Ze hebben me flink achter de broek gezeten.”

Hersenbloeding

Vroeger had Natascha energie voor tien. Voor haar werk als analist vloog ze geregeld naar booreilanden om audits af te nemen. Ze was gelukkig met haar man en had een mooi gezin met een zoon en dochter. Totdat Natascha op 26 november 2012 getroffen werd door een hersenbloeding. Haar dochtertje van zes jaar vond haar op de overloop.

Scheiding na hersenletsel

De gevolgen van haar hersenletsel op haar leven zijn ingrijpend.
Ze verloor haar man: “We zijn gescheiden. De scheiding is een gevolg van het hersenletsel.”
Ze verloor haar baan: “Mijn werkgever heeft echt alles voor mij gedaan, maar het lukte gewoon niet meer.”
Ze verloor de band met haar dochter: “Mijn dochter heeft lange tijd niets van me willen weten. Nadat ze me gevonden had, was ze altijd op iedereen boos. Maar ze heeft therapie gehad en is gelukkig weer de oude. En ik ben weer gewoon haar moeder.”

Ander karakter

Natascha zit in een rolstoel en haar zicht is aangetast. Ook haar karakter is veranderd door het hersenletsel. “Vlak na het letsel was ik veel sneller boos. Mijn gevoel was weg. Ik wist dat het mijn kinderen en mijn man waren, maar het deed me helemaal niets. Ik herinner me dat de MH17 werd neergeschoten in de Oekraïne. Iedereen was aangedaan maar mij deed het niets.”

Verder met hersenletsel

Natascha volgde het zorgpad Verder met hersenletsel. Dat was keihard werken en zeker niet altijd even makkelijk, geeft ze toe. Ook al zat ze in een rolstoel, ze moest gewoon meedoen met het bewegingsprogramma. “Ze pasten wel dingen voor mij aan en hebben me flink achter de broek gezeten. Nu kan ik mijn rechterhand weer gebruiken. Ik kan dingen pakken als ik ernaar kijk en mijn hoofd erbij houd. Ik kon niet meer schrijven met rechts. ‘Dan schrijf je toch gewoon met links’, zeiden ze. Dat lukt nu ook.”

Zelfvertrouwen

Door de behandeling van Hersenz leerde Natascha beter omgaan met haar beperkingen. “Dat is een pluspunt, zeker omdat ik alleen woon. Ik ben vaak op mezelf aangewezen. Ik ben erg dankbaar dat ik sommige dingen weer zelf kan. Hersenz heeft me zelfvertrouwen gegeven.”
“Ik vond het fijn dat ik van alles kon lezen in de behandelmappen over hersenletsel. Dat gaf herkenning op papier. De groep was ook fijn. En ik heb veel gehad aan Ingeborg, mijn thuisbehandelaar. Zij heeft me vanaf het begin meegemaakt. Door haar ben ik weer naar buiten gegaan, naar het winkelcentrum. Ze heeft me bijgestaan bij de breuk met mijn kinderen en mijn man. Haar psychologische begeleiding heb ik echt nodig gehad.”

Sporten

Zonder Hersenz had Natascha in een speciale woonvoorziening gezeten met 24-uurs zorg, is haar overtuiging. Nu woont ze zelfstandig. Twee keer per dag komt er iemand van de thuiszorg om haar te helpen met douchen en aankleden. De band met haar kinderen is hersteld. Ze zijn regelmatig bij hun moeder. Bij Hersenz kreeg Natascha ook door hoe belangrijk sporten is. Dat doet ze nu een paar keer per week. “De kracht die ik daar opbouw is belangrijk voor me. Als de fysiek behandelaar me niet zo achter mijn broek had gezeten, was ik nooit zover gekomen.

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Mirjam en André kunnen samen verder

Mirjam Hofstede kreeg in november 2017 een zware, complexe hersenbloeding. Als gevolg van dit hersenletsel doet de 'dirigent' in haar hoofd zijn werk niet meer goed. "Ik ben altijd knetterdruk in mijn hoofd." Mirjam en haar man André vertellen openhartig hoe ze dankzij Hersenz én hun sterke liefde samen verder kunnen.

'Ik kan beter overweg met mijn beperkingen'

Voor Martien van Dorrestein-Pameijer was 2018 een heftig jaar. Na een open hartoperatie volgde meer tegenslag want er werd een hersentumor ontdekt. Na een tweede operatie moest Martien afscheid nemen van de persoon die ze was. "Ik ben niet meer de oude Martien. Dat vind ik moeilijk. Gelukkig helpt Hersenz mij om de nieuwe Martien te begrijpen en beter om te gaan met mijn beperkingen."

'Ik ga weer erop uit'

In april 2012 kreeg Jacqueline Aarts een herseninfarct op haar werk, ze was 39 jaar. "Na negen maanden revalidatie heb ik jaren op mijn tenen gelopen en aan mezelf getwijfeld. Zoekend naar antwoorden vond ik Hersenz op internet. Ik begrijp nu veel beter hoe ik mijn dagelijks leven het beste kan plannen en ik maak bewuste keuzes."

Patries leeft weer

Januari 2014 was een maand die Patries Zomers nooit zal vergeten. Ze was 43 jaar en nadat er eerst een bloedvat in haar hoofd knapte kreeg ze een week later nog twee herseninfarcten. “Mijn wereld stortte in en ik heb me lange tijd afgevraagd wie ik toch was geworden, ik herkende mezelf totaal niet meer. Door Hersenz heb ik weer grip op mijn leven, voel ik me weer krachtig en kan ik weer genieten.”

Doodmoe van het vouwen van was

Overprikkeling betekent voor Astrid dat alles even hard binnenkomt. Ze kampt met overprikkelingsklachten na een heftig ongeluk. Door de behandeling van Hersenz kreeg Astrid meer begrip voor zichzelf. Ze weet nu dat haar vermoeidheid een gevolg is van overprikkeling en begrijpt waarom ze doodmoe wordt van het vouwen van de was.

Pagina's