Het was januari 2013. Gauke Halbersma (nu 59 jaar), een drukbezette man met een baan als helpende in de zorg. Getrouwd met Gerry en vader van twee zoons. Stond middenin het leven en joeg volop zijn dromen en ambities na. Naast zijn baan volgde hij twee opleidingen en was altijd in contact met mensen. Tot het moment dat hij onderweg in de auto ineens onwel werd en wist: ‘dit klopt niet’.

"Ik had al dagenlang hele erge hoofdpijn", vertelt Gauke. "De week ervoor was ik bij de huisarts geweest en die constateerde dat mijn bloeddruk veel te hoog was." Tijdens een autorit merkte Gauke dat het niet goed ging. "Ineens werd ik wakker met het stuur van de auto nog in mijn hand, maar met het besef dat ik 'weg' was geweest."

CVA

"Juist omdat ik zelf jaren in de zorg heb gewerkt en weet wat de symptomen zijn, wist ik: een CVA – oftewel herseninfarct. Na veel onderzoeken in het ziekenhuis was dit inderdaad de constatering en mocht ik met een tas vol medicijnen naar huis."

Van de één op andere dag moest Gauke de doelen die hij zichzelf in het leven gesteld had bijstellen, zowel voor zijn privé- als werkleven. Ook moest hij leren accepteren dat hij veranderd is. Zijn vrouw Gerry zegt hierover: "Gauke is ineens veel onrustiger en directer. Hij heeft soms weinig geduld meer, veel last van concentratieproblemen en is sneller vermoeid, gevoeliger en emotioneler dan voorheen." Ook fysiek merkt Gauke veel van zijn hersenletsel. "Ik kan niet meer werken, auto rijden en zware lichamelijke werkzaamheden doen, zoals stenen tillen."

Impact herseninfarct op gezin

Zijn herseninfarct heeft grote impact op het gezinsleven van Gauke en Gerry. ‘Het was met name voor mijn oudste zoon confronterend, maar ook onbegrijpelijk dat zijn pa ineens vanzelfsprekende dingen niet meer kon. Dat botste regelmatig.’ Maar juist Gauke zelf voelde zich vaak onbegrepen. ‘Mensen begrijpen vaak niet écht wat een herseninfarct inhoudt, wat je daarna niet meer kunt en hoe je veranderd bent. Regelmatig kreeg ik uit onze vrienden- en kennissenkring te horen: 'Je bent er nog goed vanaf gekomen', terwijl dit voor mij helemaal niet zo voelde. Ik was mezelf kwijt en moest mijn nieuwe ik ontdekken."

Hersenz bood hulp

Na een periode van revalideren in een revalidatiecentrum, sloeg Gauke op zaterdagmorgen de krant open en las een paginagrote advertentie van zorgorganisatie  De Noorderbrug, over de behandeling Hersenz, speciaal voor mensen met niet-aangeboren hersenletsel. Meteen wist hij: ‘dit is mijn oplossing en de hulp die ik zo hard nodig heb.’

Tijdens het volgen van de modules van Hersenz leerde Gauke onder andere hoe hij rust bij zichzelf kan creëren en deze ook echt kan pakken. Verder heeft hij handvatten gekregen hoe hij overzicht en structuur in zijn leven aan kan brengen, anderen (en zichzelf) feedback kan geven en zichzelf kan accepteren zoals hij is. Gerry en de kinderen zijn ook bij de behandeling betrokken geweest en hebben hierdoor veel geleerd. Gerry: "Pas tijdens een familieavond waarop Gauke samen met zijn Hersenz thuisbehandelaar ons uitleg gaf over hersenletsel kwam bij ons pas echt het besef wat Gauke heeft meegemaakt. Het was voor ons allemaal belangrijk om in te zien en te (h)erkennen dat Gauke leeft met hersenletsel en hoe wij daar als gezin het beste mee om kunnen gaan. Het hielp ons allemaal te accepteren wie Gauke nu is."

Weer plezier in het leven

Nu, 1,5 jaar na het volgen van de volledige behandeling van Hersenz, heeft Gauke weer plezier in zijn leven! "Ik geniet weer van het contact met mensen en doe regelmatig vrijwilligerswerk. Wel miste ik mijn lotgenoten en de behandeling van Hersenz. Zij hebben mij ontzettend veel energie gegeven. We hebben afgesproken om elkaar op te blijven zoeken en te praten over wat we meemaken. Daar leer ik nog steeds van. Ik ben blij dat ik nog steeds mee kan en mag doen in onze maatschappij. Zonder de goede en deskundige behandeling van Hersenz / De Noorderbrug en het geduld van mijn gezin was ik niet gekomen waar ik nu ben."

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Ik kon ontploffen door kleine dingen

Overprikkeling na hersenletsel? Ineke Wiedijk (41) uit Heerhugowaard weet wat het is. Op haar 36ste kreeg ze een hersenstaminfarct. Als gevolg daarvan zijn haar hersenen blijvend beschadigd. Prikkels zoals licht, geluid maar ook drukke menigten worden niet meer goed verwerkt.

Ik mis het begrip van de buitenwereld

Ellen Kleipool is een alleenstaande moeder en oma. Na een zeer hectische tijd in haar persoonlijke leven, kreeg ze in 2016 een herseninfarct, op 59-jarige leeftijd. Afgezien van een zwakkere linkerarm ontstond er geen fysieke uitval. Een revalidatietraject was dan ook niet aan de orde. Het leven van Ellen veranderde echter totaal.

Een herseninfarct krijg je niet alleen

Annemieke Voets werd op 63-jarige leeftijd getroffen door een herseninfarct. “Ik ben met gillende sirene naar het ziekenhuis gebracht. Daar kreeg ik een trombectomie. Achteraf hoorde ik dat ik door het oog van de naald ben gekropen.”

'Ons huwelijk is gered'

Klaas Pieters (58) kreeg in 2010 een hersenbloeding (CVA). Vanaf begin 2016 volgen hij en zijn vrouw Cisca een behandeltraject van Hersenz. “Dat heeft ons huwelijk gered”, zegt zij.

'Mijn gezondheid gaat nu voor'

Bijna twee jaar is Daniëlle Dee (33) uit het arbeidsproces, binnenkort wordt haar arbeidsvermogen beoordeeld door de keuringsarts van het UWV. Ze is er realistisch over inmiddels: “Ik wil werken zodra ik kan en in de vorm waar ik me goed bij voel, maar mijn gezondheid gaat nu voor.”

Pagina's