Uit de schulden

Paul werkte als begeleider in de zorg maar door zijn hersenletsel kon hij zijn werk en de onregelmatige diensten niet meer aan. Paul en zijn vrouw belandden in de schulden én in een depressie. Daar krabbelen ze aardig uit op. 

Voor de deur van hun woning staat een brommobiel. Eigenlijk moet het echtpaar deze verkopen om een belastingschuld af te betalen. Maar dat gaan ze niet doen. Het is de enige manier waarop ze naar hun geliefde camping kunnen, vijftien kilometer verderop. En de camping is de plek waar Paul zich écht happy voelt.

Paul en Diana hadden het fijn samen. Paul had zich in de gezondheidszorg opgewerkt van kok tot begeleider. Hij werkte met de moeilijkste groep: verslaafden. Omdat hij veel onregelmatige diensten draaide, hadden ze het ook financieel prima.

Hersenbloeding

In februari 2013 veranderde alles. Paul kreeg een hersenbloeding en in de ambulance kreeg hij er een herseninfarct overheen. Hij raakte deels verlamd en bovendien was zijn spraakvermogen weg (afasie).

Bijna drie jaar later zitten zijn vrouw en hij samen aan tafel. De impact die het hersenletsel op hun leven heeft is enorm. Beiden raakten in een depressie. Paul verloor zijn baan. En door zijn afasie begreep hij niet waar de post die hij in de brievenbus kreeg over ging en besloot hij de brieven dus maar niet meer te openen.

Schulden

Diana: “Ons inkomen kelderde met negenhonderd euro per maand omdat de uitkering gebaseerd is op Pauls basisloon. Daar zitten de onregelmatigheidstoeslagen niet bij. Paul deed alle administratie thuis maar dat lukte hem niet meer na zijn infarct. En ik wist niet wat er speelde.” Gevolg: huurschulden, belastingschulden en in het krijt bij de zorgverzekeraar.

In een huis-aan-huis blad las Diana over Hersenz. Haar man kon snel beginnen: “Voor Paul ging de hemel open.” Ook Diana is blij met Hersenz. “Ik wist niet hoe ik thuis met hem moest omgaan. Paul is altijd een sociale man geweest. Hij stond voor iedereen klaar: vrijwilliger bij de voetbalclub, helpen met behangen bij vrienden. Hij deed het allemaal. En opeens zat hij alleen maar op de bank en kon niet uit zijn woorden komen.”  

Afasie

Bij Hersenz leerde Paul voor zichzelf opkomen, vertelt hij. Wat hij zo moeilijk aan afasie vindt? Dat mensen afhaken. “Dan kijken ze opeens de andere kant op. Gaan ze met iemand anders praten of gaan ze voor jou praten. Nu zeg ik: ‘Hallo, ík ben aan het woord nu’.”

De thuisbehandelaar van Hersenz zag dat ook Diana er slecht aan toe was. Ze voerde ook gesprekken met haar. Verder schakelde ze Humanitas in die een schuldhulpverleningstraject in gang zette. Dat traject is bijna achter de rug, dáchten ze. Maar de belastingdienst kwam alsnog met een naheffing. En dus moet hun invalide-wagentje eigenlijk verkocht worden. Bitter: “Paul heeft recht op taxivergoeding van de gemeente als hij ergens heen gaat. Dat kost de staat veel meer dan dat ze onze laatste belastingschuld kwijtschelden. Maar zo zit het systeem niet in elkaar.”

 Paul wil niet bij de pakken neerzitten.  “Ik zet de bloemetjes nog buiten. Niet die waar je mee achter het raam zit.” Op het woord geraniums kan hij even niet komen… Andere mensen met hersenletsel wil hij een hart onder de riem steken: “Blijf doorgaan met de dingen die je wilt doen. Ik denk dat ik nog meer kan bereiken. Er is ook nog meer. Ik ga ook voor meer.”

Diana: “Zo’n zin kon hij vorig jaar niet zeggen hoor.”

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
‘Er begint een nieuw leven’

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? Sweedy wilde haar moederrol weer terug na haar hersenletsel en vertelt over de goede band die ze nu met haar dochters heeft.

‘Ik heb mijn korte lontje beter onder controle’

Fietsend naar haar werk werd Tessa Heetman geschept door een busje met aanhanger. Een schedel- en hersenoperatie volgde, waarna ze drie weken in coma werd gehouden. Zeven jaar later startte ze met Hersenz en leerde ze emoties beter onder controle te houden en om te gaan met haar vermoeidheid.

‘Ik ga anders om met mijn beperkte energie’

Michiel Koeman is de trotse vader van baby Silvan. “Het trekt een zware wissel op mijn energie, maar een kind is het ultieme bewijs van vertrouwen in de toekomst”. Michiel heeft hersenletsel als gevolg van een hersentumor. Hij leerde anders om te gaan met zijn beperkte energie.

Omgaan met veranderingen

Werk is niet meer haalbaar. Vakantie is hard werken en voetballen met zijn zoontje lukt niet meer. Omgaan met deze veranderingen is voor Gert-Jan een flinke opgave. Samen met zijn behandelaar Niels Christiaans vertelt hij hoe hij dit leert.

'Ik ben trots op mijn nieuwe ik'

Op 19 januari 2018 kreeg Ciska Jansen een herseninfarct. Tijdens haar revalidatie kreeg ze de diagnose Multiple Sclerose (MS) erbij. Ciska moet nu dealen met een evenwichtsstoornis, krachtverlies in haar benen, vertraagde informatieverwerking, een spraakstoornis (dysartrie) en chronische vermoeidheid.

Pagina's