Sweedy moedert weer

‘’Zonder Hersenz was ik gescheiden en was ik in een verzorgingstehuis beland.’’ Zo ver is het gelukkig niet gekomen, vertelt Sweedy. Op oudejaarsdag 2007 kreeg ze een hartstilstand die gepaard ging met zuurstoftekort. Daardoor raakte ze in een coma. Haar revalidatie duurde vele maanden, ze moest alles opnieuw leren, van praten tot lopen. Bovendien is ze door het hersenletsel nagenoeg blind. 

Weer thuis begonnen de problemen. Sweedy is getrouwd en heeft drie dochters die destijds in de puberteit zaten. ‘’Dat is sowieso moeilijk. Pubers kunnen het bloed onder je nagels vandaan halen, en ik had geen vat op mijn emoties.’’ Dus ging het vaak mis. “Ik stond op het punt om ergens anders te gaan wonen. Ik dacht ‘ik ga weg, ik trek het niet meer, ik laat mijn gezin achter’.’’

Zoektocht

De zoektocht naar de juiste hulp duurde lang. Zo werd er via de huisarts een psycholoog ingeschakeld maar die had geen ervaring met hersenletsel, dus dat werkte niet. Via MEE werd ze uiteindelijk verwezen naar Hersenz.

“Dat is echt mijn redding geweest. Ik voel me zekerder, steviger in mijn schoenen staan.” Dat geldt voor Sweedy letterlijk en figuurlijk. ‘’Mijn lopen is wat instabiel. Er zijn drie trappen bij mij in huis. Ik wilde veiliger de trap op kunnen. Mijn thuisbegeleider heeft letterlijk geoefend de trappen op te gaan.’’

Inzicht

Ook geestelijk is ze veel sterker geworden. ‘’Ik begrijp waar mijn gedachten, gevoelens en beperkingen vandaan komen. In de eerste fase leggen ze niet uit hoe je verder moet leven met hersenletsel. Dan zijn ze alleen maar bezig je naar huis te krijgen.’’ ‘’Door Hersenz heb ik meer inzicht in hoe ik reageer en ben ik niet meer explosief. Dat is voor mijn man en kinderen veel rustiger. Door met de woedethermometer te werken, heb ik inzicht in mijn schietlont gekregen. Nu kan ik tijdig signaleren dat er iets niet goed is en dan wat doen.’’

Winst:

Geen echtscheiding
Geen (tijdelijke) verzorgingsinstelling
Direct doorverwijzen naar Hersenz bespaart onnodige kosten
Minder kans op vallen

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Mirjam en André kunnen samen verder

Mirjam Hofstede kreeg in november 2017 een zware, complexe hersenbloeding. Als gevolg van dit hersenletsel doet de 'dirigent' in haar hoofd zijn werk niet meer goed. "Ik ben altijd knetterdruk in mijn hoofd." Mirjam en haar man André vertellen openhartig hoe ze dankzij Hersenz én hun sterke liefde samen verder kunnen.

'Ik kan beter overweg met mijn beperkingen'

Voor Martien van Dorrestein-Pameijer was 2018 een heftig jaar. Na een open hartoperatie volgde meer tegenslag want er werd een hersentumor ontdekt. Na een tweede operatie moest Martien afscheid nemen van de persoon die ze was. "Ik ben niet meer de oude Martien. Dat vind ik moeilijk. Gelukkig helpt Hersenz mij om de nieuwe Martien te begrijpen en beter om te gaan met mijn beperkingen."

'Ik ga weer erop uit'

In april 2012 kreeg Jacqueline Aarts een herseninfarct op haar werk, ze was 39 jaar. "Na negen maanden revalidatie heb ik jaren op mijn tenen gelopen en aan mezelf getwijfeld. Zoekend naar antwoorden vond ik Hersenz op internet. Ik begrijp nu veel beter hoe ik mijn dagelijks leven het beste kan plannen en ik maak bewuste keuzes."

Patries leeft weer

Januari 2014 was een maand die Patries Zomers nooit zal vergeten. Ze was 43 jaar en nadat er eerst een bloedvat in haar hoofd knapte kreeg ze een week later nog twee herseninfarcten. “Mijn wereld stortte in en ik heb me lange tijd afgevraagd wie ik toch was geworden, ik herkende mezelf totaal niet meer. Door Hersenz heb ik weer grip op mijn leven, voel ik me weer krachtig en kan ik weer genieten.”

Doodmoe van het vouwen van was

Overprikkeling betekent voor Astrid dat alles even hard binnenkomt. Ze kampt met overprikkelingsklachten na een heftig ongeluk. Door de behandeling van Hersenz kreeg Astrid meer begrip voor zichzelf. Ze weet nu dat haar vermoeidheid een gevolg is van overprikkeling en begrijpt waarom ze doodmoe wordt van het vouwen van de was.

Pagina's