Schilderen helpt mij overzicht te krijgen

Het is drie 3 jaar geleden dat Ben Leyenaar (78) een beroerte kreeg, ook wel CVA genoemd: Cerebro Vasculair Accident. Een ongeluk in de bloedvaten van de hersenen. Het is de meest voorkomende oorzaak van hersenletsel.  

Vanuit het revalidatiecentrum werd Ben doorverwezen naar Hersenz omdat hij tegen problemen aanliep. “Ik voelde me heel depri. Emoties, chaos, veel piekeren. Voelde mijn grenzen niet en ging er daardoor steeds overheen. Er waren conflicten met mijn partner.”

Ben begreep niet goed wat er door het hersenletsel allemaal was veranderd. En hij kon dit ook niet onder woorden brengen.

Creatieve therapie

Hij volgde de hersenz modules voor cliënten met afasie. Een vast onderdeel daarvan is creatieve therapie. Bij de eerste opdracht waren alle deelnemers uitermate sceptisch (“en dan druk ik het netjes uit“, aldus behandelaar Marlies van den Boogaard). Buiten Hersenz schildert Ben nooit en hij had voor deze modules ook nog nooit geschilderd, net als de andere cliënten in zijn groep.

gevoelens uiten

Gedurende de modules werd echter steeds duidelijker wat de meerwaarde is van de creatieve therapie. Ben kent zichzelf nu beter. Hij durft zijn gevoelens meer te uiten en kan deze ook beter uiten na het maken van een schilderij. Langzaam is er meer zelfstandigheid en minder conflicten met zijn partner. Hij voelt zijn grenzen beter aan en last meer pauzes in. Ben maakt meer bewuste keuzes en kan deze beter bespreken met zijn partner. 

“Het schilderen helpt om overzicht te krijgen. In mijn hoofd is alles bij de start van het schilderen ‘chaos’. Tijdens het schilderen komen de emoties op het doek en daarna is er overzicht. Ik kan ook vertellen waarom ik kies voor bepaalde kleuren, vormen enz’. 

uitleggen en benoemen

Ben: “Ik besefte het nog niet meteen nadat we een drieluik moesten schilderen, maar nu merk ik zelf ook dat ik bewuste keuzes maak. Ik word er blij van dat ik het nu beter kan uitleggen en benoemen. De techniek bij het eerste schilderij is heel anders maar ik voelde mij toen ook heel anders.” 

De schilderijen helpen mij bij het uitleggen aan anderen wat het betekent om hersenletsel te hebben, want ik kan beter onder woorden brengen wat het voor mij veranderd heeft. Dat lukte me daarvoor niet. 

Zoals Ben zelf aangeeft doen de schilderijen hem weinig maar hij (en de rest van zijn cognitieve groep) is zich er heel sterk van bewust dat het creatieve proces hem heel veel oplevert. Bij alle opdrachten konden de deelnemers achteraf beter benoemen wat er door het hersenletsel veranderd is en wat dit voor hen betekent. 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
'Ik kan beter overweg met mijn beperkingen'

Voor Martien van Dorrestein-Pameijer was 2018 een heftig jaar. Na een open hartoperatie volgde meer tegenslag want er werd een hersentumor ontdekt. Na een tweede operatie moest Martien afscheid nemen van de persoon die ze was. "Ik ben niet meer de oude Martien. Dat vind ik moeilijk. Gelukkig helpt Hersenz mij om de nieuwe Martien te begrijpen en beter om te gaan met mijn beperkingen."

'Ik ga weer erop uit'

In april 2012 kreeg Jacqueline Aarts een herseninfarct op haar werk, ze was 39 jaar. "Na negen maanden revalidatie heb ik jaren op mijn tenen gelopen en aan mezelf getwijfeld. Zoekend naar antwoorden vond ik Hersenz op internet. Ik begrijp nu veel beter hoe ik mijn dagelijks leven het beste kan plannen en ik maak bewuste keuzes."

Patries leeft weer

Januari 2014 was een maand die Patries Zomers nooit zal vergeten. Ze was 43 jaar en nadat er eerst een bloedvat in haar hoofd knapte kreeg ze een week later nog twee herseninfarcten. “Mijn wereld stortte in en ik heb me lange tijd afgevraagd wie ik toch was geworden, ik herkende mezelf totaal niet meer. Door Hersenz heb ik weer grip op mijn leven, voel ik me weer krachtig en kan ik weer genieten.”

Doodmoe van het vouwen van was

Overprikkeling betekent voor Astrid dat alles even hard binnenkomt. Ze kampt met overprikkelingsklachten na een heftig ongeluk. Door de behandeling van Hersenz kreeg Astrid meer begrip voor zichzelf. Ze weet nu dat haar vermoeidheid een gevolg is van overprikkeling en begrijpt waarom ze doodmoe wordt van het vouwen van de was.

Hoe vergaat het Hans

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? Ruim vijf jaar na het ongeval met zijn motor, startte Hans Schoonen begin 2016 met Hersenz. "Mijn vrouw en ik hebben weer een sociaal leven."

Pagina's