Schilderen helpt mij overzicht te krijgen

Het is drie 3 jaar geleden dat Ben Leyenaar (78) een beroerte kreeg, ook wel CVA genoemd: Cerebro Vasculair Accident. Een ongeluk in de bloedvaten van de hersenen. Het is de meest voorkomende oorzaak van hersenletsel.  

Vanuit het revalidatiecentrum werd Ben doorverwezen naar Hersenz omdat hij tegen problemen aanliep. “Ik voelde me heel depri. Emoties, chaos, veel piekeren. Voelde mijn grenzen niet en ging er daardoor steeds overheen. Er waren conflicten met mijn partner.”

Ben begreep niet goed wat er door het hersenletsel allemaal was veranderd. En hij kon dit ook niet onder woorden brengen.

Creatieve therapie

Hij volgde de hersenz modules voor cliënten met afasie. Een vast onderdeel daarvan is creatieve therapie. Bij de eerste opdracht waren alle deelnemers uitermate sceptisch (“en dan druk ik het netjes uit“, aldus behandelaar Marlies van den Boogaard). Buiten Hersenz schildert Ben nooit en hij had voor deze modules ook nog nooit geschilderd, net als de andere cliënten in zijn groep.

gevoelens uiten

Gedurende de modules werd echter steeds duidelijker wat de meerwaarde is van de creatieve therapie. Ben kent zichzelf nu beter. Hij durft zijn gevoelens meer te uiten en kan deze ook beter uiten na het maken van een schilderij. Langzaam is er meer zelfstandigheid en minder conflicten met zijn partner. Hij voelt zijn grenzen beter aan en last meer pauzes in. Ben maakt meer bewuste keuzes en kan deze beter bespreken met zijn partner. 

“Het schilderen helpt om overzicht te krijgen. In mijn hoofd is alles bij de start van het schilderen ‘chaos’. Tijdens het schilderen komen de emoties op het doek en daarna is er overzicht. Ik kan ook vertellen waarom ik kies voor bepaalde kleuren, vormen enz’. 

uitleggen en benoemen

Ben: “Ik besefte het nog niet meteen nadat we een drieluik moesten schilderen, maar nu merk ik zelf ook dat ik bewuste keuzes maak. Ik word er blij van dat ik het nu beter kan uitleggen en benoemen. De techniek bij het eerste schilderij is heel anders maar ik voelde mij toen ook heel anders.” 

De schilderijen helpen mij bij het uitleggen aan anderen wat het betekent om hersenletsel te hebben, want ik kan beter onder woorden brengen wat het voor mij veranderd heeft. Dat lukte me daarvoor niet. 

Zoals Ben zelf aangeeft doen de schilderijen hem weinig maar hij (en de rest van zijn cognitieve groep) is zich er heel sterk van bewust dat het creatieve proces hem heel veel oplevert. Bij alle opdrachten konden de deelnemers achteraf beter benoemen wat er door het hersenletsel veranderd is en wat dit voor hen betekent. 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
“Ik kan er weer zijn voor mijn vrouw en zoons”

Joris is 42 jaar, getrouwd en vader van twee zoons van 8 en 10. Eind 2012 was hij van zijn werk op weg naar huis. “Op de snelweg reed het verkeer erg langzaam en iemand reed met veel te grote snelheid op mij in.” Joris was toen 34 jaar, zijn jongste kind nog maar 3 maanden.

“Ik heb een andere Beppie teruggevonden”

Beppie Wemmenhove is 54 jaar en woont samen met haar vriend. Ze is moeder van twee kinderen en oma van twee kleinkinderen. Sinds juli 2014 heeft zij NAH als gevolg van een herseninfarct. Na zes maanden revalidatie dacht Beppie ‘nu is alles weer bij het oude en kan ik weer verder’. Maar het pakte anders uit…

"Ik accepteer mezelf zoals ik nu ben"

Pauline van Es is 51 jaar en alleenstaande moeder van een zoon (23) en dochter (21). Ze heeft NAH als gevolg van een herseninfarct op 46-jarige leeftijd. “De echte oorzaak is nooit gevonden".

“Ik zie de toekomst weer rooskleurig in”

Op 29 juli 2017 kreeg Astrid van Dongen een hersenbloeding, ze was 51 jaar. Vijf maanden later werd haar revalidatie in het ziekenhuis afgesloten, maar Astrid ondervond nog allerlei problemen.

“Ik ben klaar voor de rest van mijn leven”

Nardia Jansen (33), getrouwd en moeder van een zoon van 9, heeft sinds haar 29e hersenletsel als gevolg van een hersenbloeding. “En een maand later kreeg ik ook nog drie herseninfarcten. Zonder Hersenz was ik hier niet meer”.

Pagina's