'Mijn toekomst is een positieve uitdaging'

Nicole Pijper, 45 jaar, is een alleenstaande moeder van een zoon van 17 jaar.  Ze werd in februari 2018 overvallen door een bloeding in de hersenen, als gevolg van een aneurysma (uitstulping van de wand van de hersenslagader). Na een spoedoperatie en langdurige revalidatieperiode, waarin ze alles weer opnieuw moest leren, moet Nicole verder leven met allerlei restverschijnselen. Hersenz hielp haar om hiermee beter om te gaan. “Na Hersenz kon ik mijn nieuwe ík accepteren en weer mezelf zijn.”

Overprikkeling NA HERSENLETSEL

“Ik heb problemen met mijn concentratie en geheugen, raak snel uit balans en met grote regelmaat heb ik last van zenuwpijn. Ik raak overprikkeld door geluid, licht en drukte en mijn denkvermogen is vertraagd. Ik ben vaak vermoeid en dan heb ik moeite om een gesprek te voeren en te volgen.”

Nicole vond het erg moeilijk om grip te krijgen op zichzelf en haar compleet veranderde leven.

Vermoeidheid

“Ik ben begonnen met Hersenz omdat ik mijn leven beleefde als een drama. Ik had hulp nodig bij het begrijpen van mijn nieuwe ik en bij het leren daar zo goed mogelijk mee om te gaan. Ik kon de veranderingen in mijn leven moeilijk accepteren en had erg veel last van allerlei wisselende emoties. Ik begreep niet hoe mijn hersenen nu werken, hoe ik met mijn beperkingen moet omgaan. Mijn focus was weg en er gebeurden veel ongelukjes, tot grote zorg van mijn naasten. Ik ging bijvoorbeeld gewoon naar buiten als ik pannen op het vuur had staan. De vermoeidheid speelde me ook heel veel parten. Ik vond het moeilijk om mijn belastbaarheid te kennen en aan te geven.

Ik ging vaak over mijn grenzen en mijn batterij raakte dan helemaal leeg.

Handvatten

Ik heb de modules ‘Omgaan  met verandering’ en ‘Grip op je energie’ gevolgd. Wat mij het meest heeft geholpen is dat er zoveel begrip is voor mensen met hersenschade zoals ik. En dat je de juiste handvatten krijgt om daar zo goed mogelijk mee om te gaan! Daarnaast voelde het ook heel fijn om zoveel steun te krijgen van lotgenoten. Ik stond er niet alleen voor!

Ik kan mijn leven nu accepteren zoals het is. Er gebeuren nauwelijks ongelukjes meer, omdat ik nu weet dat ik maar één ding tegelijk kan doen. Ik ben positief ingesteld en zie de toekomst als een uitdaging vol met nieuwe dingen. Tijdens mijn revalidatieperiode was ik begonnen met schrijven, iets waar ik als kind ook al gek op was. Al mijn verhalen heb ik nu gebundeld tot een boek ‘Geluk is je metgezel’. Dat gevoel wil ik ook graag meegeven aan mijn lotgenoten: ondanks een crisissituatie is er altijd een lichtpuntje. Ik heb ook geleerd dat acceptatie heel belangrijk is om te helen. En je hoeft het echt niet alleen te doen. Vraag om hulp als dat nodig is, samen sta je sterk!” 

Over de auteur, Jeannette Heijting (59)
Jeannette kreeg in 2009 twee herseninfarcten en heeft als gevolg daarvan niet-aangeboren hersenletsel. Ze volgde twee modules van Hersenz en kreeg stap voor stap weer regie over haar leven. Als ervaringsdeskundige en auteur zet ze zich in om de (onzichtbare) gevolgen van hersenletsel beter bekend te maken, zodat er meer begrip ontstaat. Dit doet ze door haar eigen verhaal en de verhalen van lotgenoten naar buiten te brengen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Na 31 jaar kreeg ik eindelijk erkenning

Soms moet je een frustrerende weg afleggen, voordat klachten in verband worden gebracht met eerder opgelopen hersenletsel. Olga Seppenwoolde, 50 jaar, kan erover meepraten. Ze was 16 jaar toen ze, fietsend naar school, werd aangereden door een brommer.

Marcel leerde omgaan met zijn boosheid

Hij zegt het met een knipoog: ‘’Ik ben de maatschappij nu minder tot last’’. Marcel geeft het leven weer een dikke voldoende. Na zijn herseninfarct in april 2011 was het slecht met hem gesteld. Hij stond letterlijk wankel op zijn benen en had grote moeite met het beheersen van zijn emoties. Marcel had een 'kort lontje'.

Ik was al moe als ik opstond

Op 18 juni 2014 raakte het leven van Dik Bakker, 56 jaar, compleet overhoop. Al fietsend naar zijn werk botste hij met 30 kilometer per uur tegen een achteruitrijdende bestelbus. De klap was zo hard dat hij pas drie weken later bijkwam in het ziekenhuis.

“Ik kon multitasken als de beste”

Loes van ´t Sant werd op 49-jarige leeftijd overvallen door een herseninfarct. Met algehele uitval rechts werd ze een week opgenomen in het ziekenhuis. Na nog een week interne revalidatie mocht ze naar huis. Loes had er nooit bij stil gestaan, maar cognitieve gevolgen werden steeds meer merkbaar.

Ik beleef iedere dag heel bewust

Kees Eichhorn volgde de Hersenz-module Plannen en Organiseren. Voorheen overkwam het leven hem, maar nu beleeft hij de dagen heel bewust. Hij leerde zijn dagen te plannen en dat geeft hem rust. Hij is open over zijn hersenletsel en werkt dan ook graag mee aan dit interview.

Pagina's