'Mijn gezondheid gaat nu voor'

Bijna twee jaar is Daniëlle Dee (33) uit het arbeidsproces, binnenkort wordt haar arbeidsvermogen beoordeeld door de keuringsarts van het UWV.  Ze is er realistisch over inmiddels: “Ik wil werken zodra ik kan en in de vorm waar ik me goed bij voel, maar mijn gezondheid gaat nu voor.”

Herseninfarct

Eenendertig jaar was Daniëlle toen ze een herseninfarct kreeg. Haar mond hing scheef en ze had uitvalverschijnselen. In het ziekenhuis werd een bloedpropje weggezogen en een stent geplaatst. De operatie verliep prima. Na een paar dagen mocht ze naar huis.

In oktober 2017, twee maanden na de operatie, besloot Daniëlle in samenspraak met de revalidatiearts dat yoga en wandelen op dat moment genoeg was, omdat het reizen voor revalidatie naar Utrecht daar niet tegenop woog. Een maand daarna stelde de neuroloog in het ziekenhuis tijdens de controle dat ze geen hoger risico meer liep dan ieder ander. Ja, ze had nog wel last van vermoeidheid en overprikkeling maar dat was normaal na een herseninfarct.

Re-integratie

Kortom: Daniëlle ging weer aan het werk, en startte met een paar uur per week. Maar haar re-integratie verliep bepaald niet vlekkeloos. Dat terugkeren naar je werk na hersenletsel een goed herstelplan en een rustige opbouw vraagt, dáár was niet goed over nagedacht: “Mijn leidinggevende had geen idee wat ze deed en waarmee ze te maken had.” Het gevolg was dat Daniëlle onder grote stress kwam te staan, wat haar gezondheid geen goed deed. Na een paar maanden besloot de bedrijfsarts in samenspraak met Daniëlle haar uit het arbeidsproces te halen en zat Daniëlle weer thuis.

Overprikkeling

Omdat Daniëlle merkte dat haar vermoeidheid en overprikkeling niet minder werd was ze al op zoek gegaan naar gespecialiseerde zorg voor mensen met hersenletsel. Ze kwam terecht bij Hersenz waar ze de module Omgaan met veranderingen volgde. “Hier heb ik geleerd liever voor mezelf te zijn.” Ze heeft er uitgevonden wie de Daniëlle 2.0 is, de Daniëlle van ná het infarct. Haar leven vóór het hersenletsel was goed gevuld. “Nu kan ik veel minder aan. Grote groepen geven teveel herrie. Ik heb er last van als mensen fluiten. Mijn energie kan als een blubbermannetje ineens uit me weglekken. Nu weet ik daar beter mee om te gaan maar ik doe ook echt heel weinig.”

Hersenletsel-specialist

Terwijl ze Hersenz volgde, ging ook haar arbeids-re-integratie weer van start, nu wél met de juiste begeleiding van Boogh Arbeid. “Die combinatie is prettig geweest voor mij. Dingen die je leert tijdens de behandeling, kun je direct bespreken met je arbeidscoach en in de praktijk brengen. Zo leerde ik bij Hersenz om de lat lager te leggen. Dat besprak ik met de arbeidscoach die me aanvullende en werk-gerelateerde tips gaf.  Haar kennis van hersenletsel heb ik als waardevol. Het merendeel van de wereld heeft geen idee wat de impact van hersenletsel is en begrijpt het niet.”

Toen tijdens het herstelproces haar linkerbeen begon te zwabberen en de spierspanning niet uit haar linkerarm en -hand verdween, stuurde Hersenz haar terug naar het ziekenhuis. Een CT-scan toonde een kwetsbare plek aan, waar haar hersenen gekrompen waren. Meer dan zes uur werken ‘arbeidstherapeutisch werken’ zit er voorlopig niet in. “Ik ga nu eerst opnieuw revalideren.”

Over de nazorg van het ziekenhuis zegt ze: “Het is gelopen zoals het is gelopen, maar voor een volgende patiënt met mijn leeftijd, zou ik het ziekenhuis adviseren om beter te monitoren en er niet zomaar vanuit te gaan dat het allemaal goed komt. Wees scherp op het feit dat iemand op zijn 31e meer verantwoordelijkheden heeft dan alleen van het leven genieten.”

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
'Ik heb mijn leven weer opgepakt'

Raoel Abdoel reed in december 2016 in zijn auto toen hij een hartstilstand kreeg. Gelukkig kon zijn passagier het stuur overnemen en de auto parkeren. Raoel werd gereanimeerd en lag vijf dagen in coma. Hij heeft forse geheugenproblemen overgehouden aan het zuurstoftekort. “Hersenz heeft me geholpen om mijn leven weer op te pakken.”

‘Ik sta weer volop in het leven’

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? Jordy Stobbe (22) staat weer volop in het leven.

Blijven praten, blijven oefenen

Afasie als gevolg van hersenletsel, het maakt mensen vaak onzeker en eenzaam. Yvonne Cleonise heeft geleerd er mee om te gaan en haar grote Surinaamse familie houdt haar goed in het oog. “Als ik iets wil zeggen steek ik mijn vinger op. Dan is iedereen stil.” Een gesprek met een goedlachse dappere vrouw die door hard te werken aan zichzelf het leven weer van de zonnige kant kan zien.

Hoe vergaat het Monica

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? We vroegen het verschillende oud-cliënten. Monica speelt ukelele en geeft bijbel-les.

Van geen leven naar nieuw leven

Op het eerste gezicht zie en merk je helemaal niks aan Manfred (47 jaar). Zijn zinnen komen er vloeiend uit en hij hoeft niet na te denken voordat hij iets zegt. Toch leeft Manfred met de onzichtbare gevolgen van hersenletsel. Hij werkt hard aan zijn herstel.

Pagina's