Marcella let op in het verkeer

De auto van Marcella werd negen jaar geleden frontaal geramd omdat iemand haar in een verkeerssluis geen voorrang gaf. De gevolgen van het hersenletsel dat ze daarbij opliep gingen naar de achtergrond toen bleek dat ze kanker had. Daarvan herstelde ze gelukkig helemaal. Maar vervolgens liep ze in haar leven behoorlijk vast. ‘’Ik kwam er zelf niet meer uit, ik wist niet meer wat waardoor kwam. Alles in mijn leven liep in het honderd.’’

Zo kon Marcella zich ontvangen en gelezen post niet meer herinneren waardoor ze afspraken vergat en gekort werd op haar uitkering. ‘’Dat was de druppel, toen ben ik hulp gaan zoeken en bij Hersenz terechtgekomen.’’

Marcella volgde onder andere de bewegingsmodules. Na haar hersenletsel kwam het nogal eens voor dat ze viel, bijvoorbeeld met haar scooter waardoor ze een ellenboog brak. Ze heeft geleerd dat ze beter gecontroleerd moet bewegen en ook dat ze met minder bravoure moet rijden. “Ik dacht vaak, ik haal het wel. Nu weet ik dat ik beter moet opletten in het verkeer. En ook dat ik niet te snel moet opstaan, anders glijd ik onderuit.’’

Belangrijk onderdeel van Hersenz is dat er naast de groepsbehandelingen ook een behandelaar thuis komt, zodat wat in de groep geleerd is ook thuis geoefend kan worden. Marcella, alleenstaande moeder van een puberzoon, kan aan hem nu beter uitleggen wat voor haar belangrijk is. ‘’Ik gedroeg me zelf ook vaak als een puber. Nu vliegen we elkaar minder in de haren en is de sfeer veel fijner thuis.’’

Winst:

  • Minder botbreuken
  • Geen opvoedingsondersteuning nodig
Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
'Ik houd van mezelf zoals ik ben'

Pas een jaar nadat ze is getroffen door een lichte beroerte meldt Kitty zich schoorvoetend aan voor de behandeling van Hersenz in Tiel. Voor haar gevoel boekt ze tijdens het traject weinig progressie. Het tegendeel blijkt waar als ze niet lang daarna een werkervaringsplaats vindt en de geleerde lessen wel in de praktijk moet brengen.

'Ik wilde de paniek niet meer voelen'

Op 48-jarige leeftijd kreeg Jeannette Heijting binnen een maand twee herseninfarcten. Na intensieve revalidatie probeerde ze haar oude leventje weer op te pakken. Totdat ze vijf jaar later op de bodem van een diepe put belandde. ‘Als ik er nu gewoon eens een eind aan maak, dan ben ik overal van af.’

Ik verdeel mijn energie steeds beter

Marijke Dekker Bosveld, echtgenote, moeder van twee dochters en oma van een kleindochter, was 58 jaar toen zij een herseninfarct kreeg. “Ik weet het nog precies, het gebeurde in 2014, in de nacht van 25 op 26 juli.

Ik kan leuker zijn voor mijn kinderen

Het jaar 2015 was nog geen week oud toen bij Cynthe Milou een dissectie (scheur) aan haar linker halsslagader ontstond. Ze was 29 jaar en moeder van twee zoons van vier en twee. Cynthe kreeg een herseninfarct en haar leven veranderde compleet.

Mijn kleine overwinningen zijn groots!

Bij Femke Ansems de Vries, nu 39 jaar, werd een kwaadaardige hersentumor ontdekt. De tumor werd bijna helemaal operatief verwijderd, maar omdat tumorweefsel nu eenmaal niet symmetrisch is, zijn er flinters achtergebleven. Hiervoor heb ik nog drieëndertig bestralingen en vier chemokuren van elk zes weken gehad. Dat zo’n intensief traject nare gevolgen kent, spreekt voor zich.

Pagina's