Marcella let op in het verkeer

De auto van Marcella werd negen jaar geleden frontaal geramd omdat iemand haar in een verkeerssluis geen voorrang gaf. De gevolgen van het hersenletsel dat ze daarbij opliep gingen naar de achtergrond toen bleek dat ze kanker had. Daarvan herstelde ze gelukkig helemaal. Maar vervolgens liep ze in haar leven behoorlijk vast. ‘’Ik kwam er zelf niet meer uit, ik wist niet meer wat waardoor kwam. Alles in mijn leven liep in het honderd.’’

Zo kon Marcella zich ontvangen en gelezen post niet meer herinneren waardoor ze afspraken vergat en gekort werd op haar uitkering. ‘’Dat was de druppel, toen ben ik hulp gaan zoeken en bij Hersenz terechtgekomen.’’

Marcella volgde onder andere de bewegingsmodules. Na haar hersenletsel kwam het nogal eens voor dat ze viel, bijvoorbeeld met haar scooter waardoor ze een ellenboog brak. Ze heeft geleerd dat ze beter gecontroleerd moet bewegen en ook dat ze met minder bravoure moet rijden. “Ik dacht vaak, ik haal het wel. Nu weet ik dat ik beter moet opletten in het verkeer. En ook dat ik niet te snel moet opstaan, anders glijd ik onderuit.’’

Belangrijk onderdeel van Hersenz is dat er naast de groepsbehandelingen ook een behandelaar thuis komt, zodat wat in de groep geleerd is ook thuis geoefend kan worden. Marcella, alleenstaande moeder van een puberzoon, kan aan hem nu beter uitleggen wat voor haar belangrijk is. ‘’Ik gedroeg me zelf ook vaak als een puber. Nu vliegen we elkaar minder in de haren en is de sfeer veel fijner thuis.’’

Winst:

  • Minder botbreuken
  • Geen opvoedingsondersteuning nodig
Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
'Ik leef weer'

Januari 2014 was een maand die Patries Zomers nooit zal vergeten. Ze was 43 jaar en nadat er eerst een bloedvat in haar hoofd knapte kreeg ze een week later nog twee herseninfarcten. “Mijn wereld stortte in en ik heb me lange tijd afgevraagd wie ik toch was geworden, ik herkende mezelf totaal niet meer. Door Hersenz heb ik weer grip op mijn leven, voel ik me weer krachtig en kan ik weer genieten.”

Doodmoe van het vouwen van was

Overprikkeling betekent voor Astrid dat alles even hard binnenkomt. Ze kampt met overprikkelingsklachten na een heftig ongeluk. Door de behandeling van Hersenz kreeg Astrid meer begrip voor zichzelf. Ze weet nu dat haar vermoeidheid een gevolg is van overprikkeling en begrijpt waarom ze doodmoe wordt van het vouwen van de was.

Hoe vergaat het Hans

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? Ruim vijf jaar na het ongeval met zijn motor, startte Hans Schoonen begin 2016 met Hersenz. "Mijn vrouw en ik hebben weer een sociaal leven."

Een waardevolle zoektocht

Op vrijdag 15 februari 2013 kreeg Kim Hermes twee herseninfarcten. Als gevolg hiervan heeft ze moeite met concentratie en geheugen. Ook is ze gevoelig voor prikkels en heeft ze last van vermoeidheid. "Door Hersenz heb ik kennis gemaakt met mindfulness en mediteren. Dat helpt mij om mijn hoofd leeg te maken."

"Ik vecht niet minder hard maar wel anders"

Angela van Raak-van Rumpt kreeg in 2001 een zwaar auto-ongeluk. Ze was toen achttien jaar oud. Er volgde een jarenlange strijd om overeind te blijven. Ze kampte met chronische vermoeidheid, hoofdpijn en depressies. "Eigenlijk had ik vóór Hersenz twee knoppen: aan en uit. Nu heb ik een regelaar, die van zwart naar wit kan bewegen via een grijs gebied."

Pagina's