Marcel leerde omgaan met zijn boosheid

Hij zegt het met een knipoog: ‘’Ik ben de maatschappij nu minder tot last’’. Marcel geeft het leven weer een dikke voldoende. Na zijn herseninfarct in april 2011 was het slecht met hem gesteld. Hij stond letterlijk wankel op zijn benen en had grote moeite met het beheersen van zijn emoties. Marcel had een 'kort lontje'.

Ook liep hij vast in praktische zaken als organiseren, plannen, concentratie en het nemen van initiatief. Zijn ambulant begeleider stuurde hem naar Hersenz, waar hij diverse behandelmodules volgde.

Boos

Na zijn infarct zat Marcel eerst in de ziektewet en toen in de wia. Hij was voor honderd procent afgekeurd maar werkt inmiddels weer twaalf uur in de week werken. "Dat lukt me omdat ik door Hersenz fysiek en mentaal enorm ben opgeknapt. Dus ik kan veel meer aan." Marcel had na zijn hersenletsel nogal een kort lontje. Na zijn infarct werd hij heel snel boos, omdat hij moeilijk met zijn emoties om kon gaan. Om allerlei redenen raakte hij snel gefrustreerd. Zeker een paar keer per maand sloeg hij dingen stuk, soms vielen er klappen. Marcel overschatte zijn fysieke mogelijkheden en nam teveel hooi op zijn vork, waarna er weer een woede-uitbarsting volgde. Marcel woonde destijds nog bij zijn ouders, de sfeer was er regelmatig niet goed. 

Conditie

In 2012 startte Marcel met Hersenz. Door twee maal in de week fysiek te trainen verbeterde zijn conditie enorm en kon hij zijn fysieke mogelijkheden beter leren inschatten. Hierdoor nam de frustratie af en daarmee ook zijn boosheid. Hij volgde daarnaast Omgaan met veranderingen. Beter omgaan met zijn emoties noemt hij als één van zijn belangrijkste behaalde doelen. Als persoonlijk doel stelde hij: ‘’Maximaal een keer per maand mag ik uit mijn slof schieten.” Marcel begon op het cijfer vijf en eindigde op negen. “Hier heb ik geleerd om met mijn emoties om te gaan. Boosheid, verdriet, noem maar op. Nu heb ik geleerd dat het helemaal niet erg is om je emoties te tonen en dat is een grote verandering geweest in mijn leven.”
In 2015 rondde Marcel Hersenz af. Inmiddels is hij een van de ambassadeurs van Hersenz. Van een kort lontje heeft hij nauwelijks last meer. Ruim anderhalf na de behandeling scoort hij op zijn persoonlijk doel nog steeds het cijfer acht. 

Zelfstandig

Vóór zijn infarct woonde Marcel nog bij zijn ouders in huis. Het was zijn grote wens om zelfstandig te wonen maar Marcel maakte er op het gebied van administratie en huishouden nogal een potje van. Brieven bleven liggen en zelfstandig een huishouden runnen, was vanwege de gevolgen van zijn hersenletsel niet haalbaar. Aanvankelijk werd ingezet op een woonvoorziening voor Beschermd Wonen. "Maar mede door de behandeling van Hersenz heb ik geleerd écht zelfstandig te wonen. Ik heb een eigen appartementje en regel bijna alles zelf. Ik heb het onder de knie gekregen. Er komt nog één keer in de week ambulante begeleiding, dat is genoeg."

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
'Ik ben trots op mijn nieuwe ik'

Op 19 januari 2018 kreeg Ciska Jansen een herseninfarct. Tijdens haar revalidatie kreeg ze de diagnose Multiple Sclerose (MS) erbij. Ciska moet nu dealen met een evenwichtsstoornis, krachtverlies in haar benen, vertraagde informatieverwerking, een spraakstoornis (dysartrie) en chronische vermoeidheid.

'Ik heb mijn leven weer opgepakt'

Raoel Abdoel reed in december 2016 in zijn auto toen hij een hartstilstand kreeg. Gelukkig kon zijn passagier het stuur overnemen en de auto parkeren. Raoel werd gereanimeerd en lag vijf dagen in coma. Hij heeft forse geheugenproblemen overgehouden aan het zuurstoftekort. “Hersenz heeft me geholpen om mijn leven weer op te pakken.”

‘Ik sta weer volop in het leven’

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? Jordy Stobbe (22) staat weer volop in het leven.

Blijven praten, blijven oefenen

Afasie als gevolg van hersenletsel, het maakt mensen vaak onzeker en eenzaam. Yvonne Cleonise heeft geleerd er mee om te gaan en haar grote Surinaamse familie houdt haar goed in het oog. “Als ik iets wil zeggen steek ik mijn vinger op. Dan is iedereen stil.” Een gesprek met een goedlachse dappere vrouw die door hard te werken aan zichzelf het leven weer van de zonnige kant kan zien.

Hoe vergaat het Monica

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? We vroegen het verschillende oud-cliënten. Monica speelt ukelele en geeft bijbel-les.

Pagina's