"Ik heb nu rust en focus naar de toekomst"

Harry Wattel (52), destijds manager bij een multinational, liep bij een motorongeluk in 2015 twee bloedingen tussen zijn hersenhelften en een hersenkneuzing boven zijn rechteroor op. De neuroloog zei na een paar dagen: "ik kan je toch niet opensnijden, van mij mag je naar huis". Harry was het roerend eens en belde zijn baas: "volgende week ben ik er weer".

Aan de buitenkant was niks te zien, maar de niet-zichtbare gevolgen bleken eenmaal thuis aanzienlijk. Harry: “Mijn korte-termijn geheugen bijvoorbeeld is knudde. Vraag me niet wat ik gisteren gegeten heb, ik weet het niet”.

“Ook mijn concentratie is zeer beperkt. Waar ik vroeger als manager 100 dingen tegelijk kon doen, kan ik er nu één. Soms denk ik wel eens drie of vier. Nou, dan ben ik helemaal kapot daarna. Multitasking is niet meer van wat ik noem het niveau Harry 1.0.”

“Ik kon ook ineens niet meer tegen prikkels. Zon- en lampenlicht kan ik niet meer verdragen. En als mijn kinderen een boterham roosteren lijkt het voor mij of de keuken in brand staat. Ook geluiden komen veel erger binnen”.

“De extreme vermoeidheid. Vroeger werkte ik 60 à 70 uur per week, geen probleem. De neuroloog zei meteen al: “hersenletsel en zo’n bedrijf waar u werkt gaan meestal niet goed samen”. Het is ongrijpbare moeheid. Na zeven uur slaap denk ik bij het wakker worden toch: help, mijn lijf doet het niet, mijn hoofd wil niet meer, alles doet pijn".

"Dit is niet de Harry die ik wil zijn"

“Ik ben met Hersenz gestart toen de combinatie van extreme moeheid en overprikkeling voor te veel frustratie en een te kort lontje in de gezinssituatie zorgde. Ik vloekte en tierde de heleboel bij elkaar. Ik was mijn baan en het kostwinnerschap kwijt, mijn vaderrol was knudde, ik kon al die rollen niet meer invullen zoals voorheen. Ik dacht: dit is niet de Harry Wattel die ik wil zijn”. 

Harry volgde 4 modules bij Hersenz: Omgaan met veranderingen, Plannen en organiseren, Aandacht en geheugen en Grip op energie. 

“Bij plannen & organiseren leerde ik lichaam en geest goed combineren. Ik denk nu van tevoren na of ik bijvoorbeeld nog mee kan naar die ene afspraak of dat ik beter mijn rust kan opzoeken. Verder moet ik het hebben van het externe geheugen: de kalender in mijn telefoon, reminders. En een planbord met weekoverzicht, zodat ik weet wie waar is en voor wie ik moet koken vanavond. 

Grip op energie leerde mij: ik doe één ding tegelijk en rust is ook één ding. Rust kwam eigenlijk in de eerste 47 jaar van mijn leven niet voor. Nu is het een geaccepteerde bezigheid. 

ik sta er positiever in met behulp van hersenz

“Ik ben veel relaxter en positiever dan de afgelopen vijf jaar na het ongeluk, met meer passende energie. Tijdens Hersenz heb ik een bewuste keuze gemaakt: ik ben met pensioen. Ik heb de eerste jaren zo hard geknokt om weer de oude Harry te worden, wilde zo graag elke dag weer gaan werken. Het inzicht: 'wat als ik nou eens met pensioen mag?', heeft me veel rust gegeven. Het inzicht dat je oude versie niet meer terugkomt brengt rust en focus naar de toekomst toe”. 

Ik besef dat ik nu op de helft zit, want als ik 104 word dan heb ik nog eens 52 jaar te gaan. In de eerste 52 jaar was ik volop aan het ontdekken. Nu heb ik veel meer in huis om er iets moois van te maken. Ik sta er veel positiever in en daar heeft Hersenz me bij geholpen. Het doet me verdriet dat mijn vrouw onder andere door mijn hersenletsel niet meer bij me is. Maar voor mij is nu de belangrijkste vraag: wat kan Harry de wereld nog bieden en wat de wereld Harry nog? 

 

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
“Ik heb mijn lieve, gezellige pap weer terug”

Op 6 juli 2014 kreeg Haij op 60-jarige leeftijd een herseninfarct in zijn woonkamer. Bij de huisartsenpost dachten ze aan een hernia of ischias. Haij liep nog 14 dagen rond na zijn herseninfarct.

“De sfeer in huis is rustiger”

Ine Megens is 55 jaar, getrouwd met John en moeder van een dochter (16) en een zoon (14). Sinds 2019 heeft Ine hersenletsel als gevolg van een aneurysma (uitpuiling van de wand van een hersenslagader waardoor een bloeding kan ontstaan).

“Met humor de toekomst weer tegemoet”

Nadat Willie in 2013, toen 49 jaar, een succesvolle gastric bypass operatie had ondergaan, ging het na een dag mis. Door een ernstige complicatie moest hij opnieuw worden geopereerd. Eenmaal op de IC raakte hij in een coma.

“Er is weer rust en balans en ik geniet”

Jeannette van Sleeuwen is 55 jaar, heeft een latrelatie en is moeder van een zoon (24) en dochter (23). Sinds haar 47e heeft Jeannette NAH, als gevolg van een abces in haar hersenen. Ze onderging twee keer een levensreddende operatie en kroop beide keren door het oog van de naald.

“Ik voel me weer heel in plaats van geknakt”

Ina de Ritter is 72 jaar, getrouwd, moeder van vier kinderen en oma van zes kleinkinderen. In 1988 kreeg zij als gevolg van een gebroken pink een ernstige vorm van Post Traumatische Dystrofie. Hierdoor is haar linkerarm onder de elleboog geamputeerd en is Ina sinds 1998 ook rolstoelafhankelijk. Samen met haar man en hulphond woont zij in een Fokuswoning.

Pagina's