‘Ik zie meer gouden randjes in mijn leven’

Frank was 21 toen hij in 1987 een ernstig auto-ongeluk kreeg. Na een frontale botsing brak hij zijn arm, been, heup en kaak. Door een frontale hersenkneuzing lag hij langdurig in coma.

Als gevolg van zijn hersenletsel kon Frank veel dingen die daarvoor vanzelfsprekend waren niet meer: autorijden, (betaald) werk verrichten, dingen in zijn langetermijngeheugen opslaan, structuur en invulling aan de dag geven en meerdere prikkels tegelijk verwerken. 

Frank had ook veel moeite met het besef dat zijn hersenen stuk waren en zouden blijven, een gebrek aan vrienden en het accepteren dat zijn leven deze wending had genomen. 

hulp nodig

Hij startte in 2019 met de behandeling van Hersenz. “Omdat ik inzag dat ik hulp nodig had en dat Hersenz mij die hulp kon bieden. Waar ik het meest tegenaan liep waren impulsieve woede-uitbarstingen, een storing in mijn cognitieve vaardigheden, sociale omgang met anderen, een gebrek aan inzicht in mezelf en wat ik eventueel kon verbeteren door aanpassingen.”

Hij volgde de modules ‘Aandacht en geheugen’, ‘Omgaan met verandering’ en ‘Grip op energie’.

gezonde ruzie

Zijn vrouw Anita volgde de ‘Partner module’. “Ik vond het fijn om te doen. Er was herkenning: ‘Wat doe je als dit probleem zich voordoet?’ ‘En hoe maak je duidelijk dat niet alles om het hersenletsel van je partner draait?’ Ik vond het altijd heel moeilijk om een gezonde ruzie te hebben met mijn man. Als er maar iets verkeerd ging dan was dat altijd de schuld van zijn hersenletsel. En dan was ik uitgepraat.” 

Anita: “Nu, na zijn traject met Hersenz, is het een veel gezondere situatie geworden. Hij wordt niet meer om iedere scheet boos en we kunnen nu gewoon ruzie maken zonder dat het hersenletsel erbij wordt gehaald. Hij is zeker voor 70% rustiger geworden. En ik heb geleerd dat ik ook gewoon mijn zin mocht doordrijven en me niet geheel strak aan zijn structuur hoefde te houden.”

individuele therapie

Frank: “Ik heb veel gehad aan de modules ‘Aandacht en geheugen’ en ‘Omgaan met verandering’. Maar de individuele therapie, de gesprekken bij mij thuis met mijn thuisbehandelaar Lianne Timmerman, hebben mij het meeste geleerd.” 

“Ik kan me vele malen beter beheersen wat betreft mijn woede-uitbarstingen, ik leg niet meer op elk slakje zout, ik maak niet meer van een klein probleem een grote probleem en het hoeft niet meer altijd zoals ik het wil. Door het leren van een plan van aanpak te maken voordat ik iets ga doen heb ik meer rust in de uitvoering en daardoor word ik minder snel boos.”

gouden randjes

“Een jobcoach begeleidt mij bij het vinden van zinvol vrijwilligerswerk. Het leven is nu een stuk plezieriger. Ik zie meer gouden randjes in mijn leven.” 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Patries leeft weer

Januari 2014 was een maand die Patries Zomers nooit zal vergeten. Ze was 43 jaar en nadat er eerst een bloedvat in haar hoofd knapte kreeg ze een week later nog twee herseninfarcten. “Mijn wereld stortte in en ik heb me lange tijd afgevraagd wie ik toch was geworden, ik herkende mezelf totaal niet meer. Door Hersenz heb ik weer grip op mijn leven, voel ik me weer krachtig en kan ik weer genieten.”

Doodmoe van het vouwen van was

Overprikkeling betekent voor Astrid dat alles even hard binnenkomt. Ze kampt met overprikkelingsklachten na een heftig ongeluk. Door de behandeling van Hersenz kreeg Astrid meer begrip voor zichzelf. Ze weet nu dat haar vermoeidheid een gevolg is van overprikkeling en begrijpt waarom ze doodmoe wordt van het vouwen van de was.

Hoe vergaat het Hans

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? Ruim vijf jaar na het ongeval met zijn motor, startte Hans Schoonen begin 2016 met Hersenz. "Mijn vrouw en ik hebben weer een sociaal leven."

Een waardevolle zoektocht

Op vrijdag 15 februari 2013 kreeg Kim Hermes twee herseninfarcten. Als gevolg hiervan heeft ze moeite met concentratie en geheugen. Ook is ze gevoelig voor prikkels en heeft ze last van vermoeidheid. "Door Hersenz heb ik kennis gemaakt met mindfulness en mediteren. Dat helpt mij om mijn hoofd leeg te maken."

"Ik vecht niet minder hard maar wel anders"

Angela van Raak-van Rumpt kreeg in 2001 een zwaar auto-ongeluk. Ze was toen achttien jaar oud. Er volgde een jarenlange strijd om overeind te blijven. Ze kampte met chronische vermoeidheid, hoofdpijn en depressies. "Eigenlijk had ik vóór Hersenz twee knoppen: aan en uit. Nu heb ik een regelaar, die van zwart naar wit kan bewegen via een grijs gebied."

Pagina's