‘Ik zie meer gouden randjes in mijn leven’

Frank was 21 toen hij in 1987 een ernstig auto-ongeluk kreeg. Na een frontale botsing brak hij zijn arm, been, heup en kaak. Door een frontale hersenkneuzing lag hij langdurig in coma.

Als gevolg van zijn hersenletsel kon Frank veel dingen die daarvoor vanzelfsprekend waren niet meer: autorijden, (betaald) werk verrichten, dingen in zijn langetermijngeheugen opslaan, structuur en invulling aan de dag geven en meerdere prikkels tegelijk verwerken. 

Frank had ook veel moeite met het besef dat zijn hersenen stuk waren en zouden blijven, een gebrek aan vrienden en het accepteren dat zijn leven deze wending had genomen. 

hulp nodig

Hij startte in 2019 met de behandeling van Hersenz. “Omdat ik inzag dat ik hulp nodig had en dat Hersenz mij die hulp kon bieden. Waar ik het meest tegenaan liep waren impulsieve woede-uitbarstingen, een storing in mijn cognitieve vaardigheden, sociale omgang met anderen, een gebrek aan inzicht in mezelf en wat ik eventueel kon verbeteren door aanpassingen.”

Hij volgde de modules ‘Aandacht en geheugen’, ‘Omgaan met verandering’ en ‘Grip op energie’.

gezonde ruzie

Zijn vrouw Anita volgde de ‘Partner module’. “Ik vond het fijn om te doen. Er was herkenning: ‘Wat doe je als dit probleem zich voordoet?’ ‘En hoe maak je duidelijk dat niet alles om het hersenletsel van je partner draait?’ Ik vond het altijd heel moeilijk om een gezonde ruzie te hebben met mijn man. Als er maar iets verkeerd ging dan was dat altijd de schuld van zijn hersenletsel. En dan was ik uitgepraat.” 

Anita: “Nu, na zijn traject met Hersenz, is het een veel gezondere situatie geworden. Hij wordt niet meer om iedere scheet boos en we kunnen nu gewoon ruzie maken zonder dat het hersenletsel erbij wordt gehaald. Hij is zeker voor 70% rustiger geworden. En ik heb geleerd dat ik ook gewoon mijn zin mocht doordrijven en me niet geheel strak aan zijn structuur hoefde te houden.”

individuele therapie

Frank: “Ik heb veel gehad aan de modules ‘Aandacht en geheugen’ en ‘Omgaan met verandering’. Maar de individuele therapie, de gesprekken bij mij thuis met mijn thuisbehandelaar Lianne Timmerman, hebben mij het meeste geleerd.” 

“Ik kan me vele malen beter beheersen wat betreft mijn woede-uitbarstingen, ik leg niet meer op elk slakje zout, ik maak niet meer van een klein probleem een grote probleem en het hoeft niet meer altijd zoals ik het wil. Door het leren van een plan van aanpak te maken voordat ik iets ga doen heb ik meer rust in de uitvoering en daardoor word ik minder snel boos.”

gouden randjes

“Een jobcoach begeleidt mij bij het vinden van zinvol vrijwilligerswerk. Het leven is nu een stuk plezieriger. Ik zie meer gouden randjes in mijn leven.” 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
'Ik heb geleerd mezelf staande te houden'

Bianca Suijs is getrouwd en moeder van een zoon (18) en een dochter (15). Na een zware rugoperatie in 2015 kreeg ze in 2016 een herseninfarct, tijdens haar werk als receptioniste bij een organisatie voor kinderopvang. Bianca was 39 jaar. Het was het begin van een compleet veranderd leven, waarin Bianca een hele tijd tegen zichzelf vocht.

“Ik zie bij vlagen weer mijn oude moeder terug”

Maurits van Lamoen is de jongste zoon van Ellen Kleipool, die in 2016 op 59-jarige leeftijd een herseninfarct kreeg. Maurits was toen 25 jaar. “Na haar herseninfarct stond het leven van mijn moeder op zijn kop. Dat had ook zijn weerslag op mij en mijn twee broers. Het beroep op ons werd groter en er ontstonden onderlinge ergernissen.

'Ik ben rustiger en stabieler geworden'

Vlak voor haar 45e verjaardag kreeg Petra van Rassel in 2017 een herseninfarct. Ze was net weer volledig aan het werk na een flinke burn-out. In een revalidatiecentrum herstelde de motoriek in haar rechter lichaamshelft. Petra kon weer naar huis. Maar daar bleken de onzichtbare gevolgen een flinke impact op haar leven te hebben.

Marcella let op in het verkeer

De auto van Marcella werd negen jaar geleden frontaal geramd omdat iemand haar in een verkeerssluis geen voorrang gaf. De gevolgen van het hersenletsel dat ze daarbij opliep gingen naar de achtergrond toen bleek dat ze kanker had. Daarvan herstelde ze gelukkig helemaal. Maar vervolgens liep ze in haar leven behoorlijk vast.

Monica over overprikkeling

“Laatst hoorde ik mijn dochter zeggen: mijn moeder hield zo van muziek en trommelen, van de stad ingaan en drukte. Daar houd ik nog steeds van maar ik kan het niet meer aan.’’ Doodmoe wordt ze ervan.

Pagina's