‘Ik zie meer gouden randjes in mijn leven’

Frank was 21 toen hij in 1987 een ernstig auto-ongeluk kreeg. Na een frontale botsing brak hij zijn arm, been, heup en kaak. Door een frontale hersenkneuzing lag hij langdurig in coma.

Als gevolg van zijn hersenletsel kon Frank veel dingen die daarvoor vanzelfsprekend waren niet meer: autorijden, (betaald) werk verrichten, dingen in zijn langetermijngeheugen opslaan, structuur en invulling aan de dag geven en meerdere prikkels tegelijk verwerken. 

Frank had ook veel moeite met het besef dat zijn hersenen stuk waren en zouden blijven, een gebrek aan vrienden en het accepteren dat zijn leven deze wending had genomen. 

hulp nodig

Hij startte in 2019 met de behandeling van Hersenz. “Omdat ik inzag dat ik hulp nodig had en dat Hersenz mij die hulp kon bieden. Waar ik het meest tegenaan liep waren impulsieve woede-uitbarstingen, een storing in mijn cognitieve vaardigheden, sociale omgang met anderen, een gebrek aan inzicht in mezelf en wat ik eventueel kon verbeteren door aanpassingen.”

Hij volgde de modules ‘Aandacht en geheugen’, ‘Omgaan met verandering’ en ‘Grip op energie’.

gezonde ruzie

Zijn vrouw Anita volgde de ‘Partner module’. “Ik vond het fijn om te doen. Er was herkenning: ‘Wat doe je als dit probleem zich voordoet?’ ‘En hoe maak je duidelijk dat niet alles om het hersenletsel van je partner draait?’ Ik vond het altijd heel moeilijk om een gezonde ruzie te hebben met mijn man. Als er maar iets verkeerd ging dan was dat altijd de schuld van zijn hersenletsel. En dan was ik uitgepraat.” 

Anita: “Nu, na zijn traject met Hersenz, is het een veel gezondere situatie geworden. Hij wordt niet meer om iedere scheet boos en we kunnen nu gewoon ruzie maken zonder dat het hersenletsel erbij wordt gehaald. Hij is zeker voor 70% rustiger geworden. En ik heb geleerd dat ik ook gewoon mijn zin mocht doordrijven en me niet geheel strak aan zijn structuur hoefde te houden.”

individuele therapie

Frank: “Ik heb veel gehad aan de modules ‘Aandacht en geheugen’ en ‘Omgaan met verandering’. Maar de individuele therapie, de gesprekken bij mij thuis met mijn thuisbehandelaar Lianne Timmerman, hebben mij het meeste geleerd.” 

“Ik kan me vele malen beter beheersen wat betreft mijn woede-uitbarstingen, ik leg niet meer op elk slakje zout, ik maak niet meer van een klein probleem een grote probleem en het hoeft niet meer altijd zoals ik het wil. Door het leren van een plan van aanpak te maken voordat ik iets ga doen heb ik meer rust in de uitvoering en daardoor word ik minder snel boos.”

gouden randjes

“Een jobcoach begeleidt mij bij het vinden van zinvol vrijwilligerswerk. Het leven is nu een stuk plezieriger. Ik zie meer gouden randjes in mijn leven.” 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
“Als partner kan ik nu meer betekenen”

John Nell is de partner van Sandra, zij liep hersenletsel op na een val van de trap. Hij vertelt over de veranderingen waar hij ongewild mee te maken kreeg en wat deelname aan de partnermodule van Hersenz voor hem heeft betekend.

"Luister goed naar jezelf, naar je lichaam"

Wendy kreeg in 2010 een ongeluk met haar paard op weg naar het strand. Met de ambulance werd ze afgevoerd naar het ziekenhuis. Na een nachtje blijven en een paar testen mocht ze naar huis. ‘Rustig aan doen, dan moet het wel weer goed komen’ zeiden de artsen.

“Ik kan er weer zijn voor mijn vrouw en zoons”

Joris is 42 jaar, getrouwd en vader van twee zoons van 8 en 10. Eind 2012 was hij van zijn werk op weg naar huis. “Op de snelweg reed het verkeer erg langzaam en iemand reed met veel te grote snelheid op mij in.” Joris was toen 34 jaar, zijn jongste kind nog maar 3 maanden.

“Ik heb een andere Beppie teruggevonden”

Beppie Wemmenhove is 54 jaar en woont samen met haar vriend. Ze is moeder van twee kinderen en oma van twee kleinkinderen. Sinds juli 2014 heeft zij NAH als gevolg van een herseninfarct. Na zes maanden revalidatie dacht Beppie ‘nu is alles weer bij het oude en kan ik weer verder’. Maar het pakte anders uit…

"Ik accepteer mezelf zoals ik nu ben"

Pauline van Es is 51 jaar en alleenstaande moeder van een zoon (23) en dochter (21). Ze heeft NAH als gevolg van een herseninfarct op 46-jarige leeftijd. “De echte oorzaak is nooit gevonden".

Pagina's