‘Ik zie meer gouden randjes in mijn leven’

Frank was 21 toen hij in 1987 een ernstig auto-ongeluk kreeg. Na een frontale botsing brak hij zijn arm, been, heup en kaak. Door een frontale hersenkneuzing lag hij langdurig in coma.

Als gevolg van zijn hersenletsel kon Frank veel dingen die daarvoor vanzelfsprekend waren niet meer: autorijden, (betaald) werk verrichten, dingen in zijn langetermijngeheugen opslaan, structuur en invulling aan de dag geven en meerdere prikkels tegelijk verwerken. 

Frank had ook veel moeite met het besef dat zijn hersenen stuk waren en zouden blijven, een gebrek aan vrienden en het accepteren dat zijn leven deze wending had genomen. 

hulp nodig

Hij startte in 2019 met de behandeling van Hersenz. “Omdat ik inzag dat ik hulp nodig had en dat Hersenz mij die hulp kon bieden. Waar ik het meest tegenaan liep waren impulsieve woede-uitbarstingen, een storing in mijn cognitieve vaardigheden, sociale omgang met anderen, een gebrek aan inzicht in mezelf en wat ik eventueel kon verbeteren door aanpassingen.”

Hij volgde de modules ‘Aandacht en geheugen’, ‘Omgaan met verandering’ en ‘Grip op energie’.

gezonde ruzie

Zijn vrouw Anita volgde de ‘Partner module’. “Ik vond het fijn om te doen. Er was herkenning: ‘Wat doe je als dit probleem zich voordoet?’ ‘En hoe maak je duidelijk dat niet alles om het hersenletsel van je partner draait?’ Ik vond het altijd heel moeilijk om een gezonde ruzie te hebben met mijn man. Als er maar iets verkeerd ging dan was dat altijd de schuld van zijn hersenletsel. En dan was ik uitgepraat.” 

Anita: “Nu, na zijn traject met Hersenz, is het een veel gezondere situatie geworden. Hij wordt niet meer om iedere scheet boos en we kunnen nu gewoon ruzie maken zonder dat het hersenletsel erbij wordt gehaald. Hij is zeker voor 70% rustiger geworden. En ik heb geleerd dat ik ook gewoon mijn zin mocht doordrijven en me niet geheel strak aan zijn structuur hoefde te houden.”

individuele therapie

Frank: “Ik heb veel gehad aan de modules ‘Aandacht en geheugen’ en ‘Omgaan met verandering’. Maar de individuele therapie, de gesprekken bij mij thuis met mijn thuisbehandelaar Lianne Timmerman, hebben mij het meeste geleerd.” 

“Ik kan me vele malen beter beheersen wat betreft mijn woede-uitbarstingen, ik leg niet meer op elk slakje zout, ik maak niet meer van een klein probleem een grote probleem en het hoeft niet meer altijd zoals ik het wil. Door het leren van een plan van aanpak te maken voordat ik iets ga doen heb ik meer rust in de uitvoering en daardoor word ik minder snel boos.”

gouden randjes

“Een jobcoach begeleidt mij bij het vinden van zinvol vrijwilligerswerk. Het leven is nu een stuk plezieriger. Ik zie meer gouden randjes in mijn leven.” 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
“Ik heb mijn lieve, gezellige pap weer terug”

Op 6 juli 2014 kreeg Haij op 60-jarige leeftijd een herseninfarct in zijn woonkamer. Bij de huisartsenpost dachten ze aan een hernia of ischias. Haij liep nog 14 dagen rond na zijn herseninfarct.

“De sfeer in huis is rustiger”

Ine Megens is 55 jaar, getrouwd met John en moeder van een dochter (16) en een zoon (14). Sinds 2019 heeft Ine hersenletsel als gevolg van een aneurysma (uitpuiling van de wand van een hersenslagader waardoor een bloeding kan ontstaan).

“Met humor de toekomst weer tegemoet”

Nadat Willie in 2013, toen 49 jaar, een succesvolle gastric bypass operatie had ondergaan, ging het na een dag mis. Door een ernstige complicatie moest hij opnieuw worden geopereerd. Eenmaal op de IC raakte hij in een coma.

“Er is weer rust en balans en ik geniet”

Jeannette van Sleeuwen is 55 jaar, heeft een latrelatie en is moeder van een zoon (24) en dochter (23). Sinds haar 47e heeft Jeannette NAH, als gevolg van een abces in haar hersenen. Ze onderging twee keer een levensreddende operatie en kroop beide keren door het oog van de naald.

“Ik voel me weer heel in plaats van geknakt”

Ina de Ritter is 72 jaar, getrouwd, moeder van vier kinderen en oma van zes kleinkinderen. In 1988 kreeg zij als gevolg van een gebroken pink een ernstige vorm van Post Traumatische Dystrofie. Hierdoor is haar linkerarm onder de elleboog geamputeerd en is Ina sinds 1998 ook rolstoelafhankelijk. Samen met haar man en hulphond woont zij in een Fokuswoning.

Pagina's