“Ik zie de toekomst weer rooskleurig in”

Op 29 juli 2017 kreeg Astrid van Dongen een hersenbloeding, ze was 51 jaar. Vijf maanden later werd haar revalidatie in het ziekenhuis afgesloten, maar Astrid ondervond nog allerlei problemen. Hersenz gaf haar weer vertrouwen in de toekomst.

“Mijn linkerbeen is nog steeds gevoelloos en ik zie slechter. Hierdoor loop ik instabieler en draag ik nu een bril. Verder heb ik veel last van cognitieve problemen, zoals een slechter geheugen en moeite met concentratie en plannen. Ook vermoeidheid speelt een grote rol.”

Astrid vond het erg moeilijk om met haar beperkingen het dagelijkse leven weer op te pakken.

leeg en zinloos

“Vóór mijn hersenletsel had ik een heel druk leven. Nu had ik niets, er was geen structuur meer en ik kon mijn dag niet plannen. Mijn leven voelde als leeg en zinloos. Ik was ook vreselijk moe en ontzettend overprikkeld. Tegelijkertijd had ik het gevoel dat ik het eind van mijn kunnen nog niet had bereikt en dat er nog meer herstel mogelijk was. Daarom begon ik met Hersenz.”

Astrid volgde drie modules, ‘Omgaan met veranderingen’, ‘Grip op je energie’ en 'Plannen en organiseren'.

“Deze modules hebben me veel gebracht. Vooral de behandeling thuis, 1 op 1, vond ik geweldig. We hebben heel veel gepraat over alle veranderingen en de problemen waar ik tegenaan liep. Ik kon mijn verhaal kwijt en voelde me echt begrepen. 

Weekplanbord

Ik heb geleerd hoe ik beter met mijn beperkingen kan omgaan. Hierdoor kan ik ook beter accepteren wat ik niet meer kan. Ik heb zoveel tips gekregen die mijn leven makkelijker maken! Zo gebruik ik nu een weekplanbord, ik schrijf per dag op wat ik ga doen. Dit helpt me om mijn bezigheden beter te verdelen over de week. Mijn man en kinderen schrijven hier bijvoorbeeld ook op of ze thuis eten of dat ze weg zijn. Dat geeft me rust. 

Drukke plekken vermijd ik omdat het me teveel prikkels geeft en ik heb geleerd om mezelf te beschermen tegen mensen die ontzettend veel energie van me nemen. Als ik op visite wil rust ik voordat ik ga en desnoods kom ik gewoon wat later. Met mijn man heb ik een teken afgesproken dat aangeeft dat ik naar huis wil. Ik weet nu veel beter wat belangrijk is voor mij en waar mijn grenzen liggen. 

Fysiek vooruit gegaan

Door Hersenz ben ik fysiek heel erg vooruitgegaan en mijn zelfvertrouwen is toegenomen. Mijn planning van de dag is sterk verbeterd. Ik neem nu op tijd mijn rust en ik heb geleerd hoe ik me kan ontspannen, dat lukte me voorheen niet. Nu knutsel ik graag en veel en ik maak heel leuke dingen. Ook wandel ik vaak met de hond. En ik schrijf elke dag in een dagboekje hoe ik me die dag voel en wat er wel en niet goed is gegaan. Daar leer ik van.

Ik weet dat ik in bepaalde mate altijd beperkt blijf, maar met hulp van familie en vrienden zie ik de toekomst weer rooskleurig tegemoet. Ik weet ook dat ik er zonder mijn gezin niet doorheen was gekomen, ik heb een geweldige man en twee kinderen die me in alles bijstaan!”

behandelplan op maat

“Het grote voordeel van Hersenz vind ik dat er een behandelplan wordt gemaakt dat specifiek op jóuw problemen is gericht. Ik adviseer lotgenoten dan ook om zich zeker te verdiepen in Hersenz en er zo mogelijk aan deel te nemen. Bij mij hebben de behandelaren ontzettend goed werk geleverd!”

Over de auteur, Jeannette Heijting (59): Jeannette kreeg in 2009 twee herseninfarcten en heeft als gevolg daarvan niet-aangeboren hersenletsel. Ze volgde twee modules van Hersenz en kreeg stap voor stap weer regie over haar leven. Als ervaringsdeskundige en auteur zet ze zich in om de (onzichtbare) gevolgen van hersenletsel beter bekend te maken, zodat er meer begrip ontstaat. Dit doet ze door haar eigen verhaal en de verhalen van lotgenoten en naasten naar buiten te brengen.

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
“Ik zie bij vlagen weer mijn oude moeder terug”

Maurits van Lamoen is de jongste zoon van Ellen Kleipool, die in 2016 op 59-jarige leeftijd een herseninfarct kreeg. Maurits was toen 25 jaar. “Na haar herseninfarct stond het leven van mijn moeder op zijn kop. Dat had ook zijn weerslag op mij en mijn twee broers. Het beroep op ons werd groter en er ontstonden onderlinge ergernissen.

'Ik ben rustiger en stabieler geworden'

Vlak voor haar 45e verjaardag kreeg Petra van Rassel in 2017 een herseninfarct. Ze was net weer volledig aan het werk na een flinke burn-out. In een revalidatiecentrum herstelde de motoriek in haar rechter lichaamshelft. Petra kon weer naar huis. Maar daar bleken de onzichtbare gevolgen een flinke impact op haar leven te hebben.

Monica over overprikkeling

“Laatst hoorde ik mijn dochter zeggen: mijn moeder hield zo van muziek en trommelen, van de stad ingaan en drukte. Daar houd ik nog steeds van maar ik kan het niet meer aan.’’ Doodmoe wordt ze ervan.

“Er is weer meer balans in mijn leven”

In 2017 werd bij Nanet Post een hersentumor ontdekt. Ze was 50 jaar. “Ik dacht ‘ze halen het eruit en dan is het klaar’. Maar ik herkende mezelf niet meer. Mijn leven stond compleet op zijn kop. Door Hersenz krijg ik geleidelijk weer grip.”

'Mijn toekomst is een positieve uitdaging'

Nicole Pijper, 45 jaar, is een alleenstaande moeder van een zoon van 17 jaar. Ze werd in februari 2018 overvallen door een bloeding in de hersenen. Na een spoedoperatie en langdurige revalidatieperiode, moet Nicole verder leven met allerlei restverschijnselen. Hersenz hielp haar om hiermee beter om te gaan. “Na Hersenz kon ik mijn nieuwe ík accepteren en weer mezelf zijn.”

Pagina's