‘Ik sta weer volop in het leven’

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? Jordy Stobbe (22) staat weer volop in het leven.

 Hoe gaat het met je?

“In november 2018 heb ik Hersenz afgerond. Ik sta weer volop in het leven. Toen ik bij Hersenz kwam, volgde ik de opleiding onderwijsassistent, maar door mijn hersenletsel moest ik stoppen. Na twee jaar ben ik naar het volwassenonderwijs gegaan. Voor Nederlands, Engels en Geschiedenis heb ik een havo- certificaat behaald. Afgelopen jaar ben ik Economie en Management & Organisatie gaan volgen. Ik wou het proberen. Het is niet gelukt maar ik heb er vrede mee. Alles wat ik heb geleerd, neem ik mee naar de toekomst. En die ziet er mooi uit want ik heb sinds kort een baan bij een autobedrijf.”

Je was destijds vaak somber. Speelt dat nog?

“Mijn somberheid kwam voornamelijk doordat ik in alles iets slechts of negatiefs zag, een vermoeiende denkwijze. Bij Hersenz heb ik geleerd die denkwijze te veranderen, bijvoorbeeld: ‘Ik schrijf positieve dingen die mij vandaag zijn overkomen op een papiertje en stop die in een pot’. Hierdoor haal je uit elke dag iets positiefs. Dat geeft voldoening.”

Hoe belangrijk is de behandeling geweest voor jou?

Hersenz had ik niet zo in de maatschappij kunnen meedraaien als nu. Ik heb weer een leuk sociaal leven. Ik was zestien toen ik een hersenbloeding kreeg. Door Hersenz heb ik geaccepteerd dat het niet meer wordt zoals vóór mijn letsel, maar er zijn veel dingen die ik nog wel kan.”

Welke lessen pas je nog steeds toe?

“Als ik vermoeid ben, raak ik snel overprikkeld en reageer ik fel. Op drukke dagen probeer ik rust te pakken. Ook probeer ik goed te plannen. Af en toe gebeurt er iets waar ik niet op voorbereid ben. Door rustig te blijven en ademhalingsoefeningen te doen, kan ik ermee om gaan.”

Waarom raad je andere jongeren met hersenletsel aan om Hersenz te volgen?

Omdat er zoiets ingrijpends in je leven plaatsvindt waar jij en je omgeving niet alle oplossingen voor kunnen bedenken. Het contact met lotgenoten zorgt voor herkenning en is leerzaam. De thuisbehandeling is nuttig bij het weer op de rit krijgen van je leven. Er is niets mis met het vragen van hulp.”

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
“Met humor de toekomst weer tegemoet”

Nadat Willie in 2013, toen 49 jaar, een succesvolle gastric bypass operatie had ondergaan, ging het na een dag mis. Door een ernstige complicatie moest hij opnieuw worden geopereerd. Eenmaal op de IC raakte hij in een coma.

“Er is weer rust en balans en ik geniet”

Jeannette van Sleeuwen is 55 jaar, heeft een latrelatie en is moeder van een zoon (24) en dochter (23). Sinds haar 47e heeft Jeannette NAH, als gevolg van een abces in haar hersenen. Ze onderging twee keer een levensreddende operatie en kroop beide keren door het oog van de naald.

“Ik voel me weer heel in plaats van geknakt”

Ina de Ritter is 72 jaar, getrouwd, moeder van vier kinderen en oma van zes kleinkinderen. In 1988 kreeg zij als gevolg van een gebroken pink een ernstige vorm van Post Traumatische Dystrofie. Hierdoor is haar linkerarm onder de elleboog geamputeerd en is Ina sinds 1998 ook rolstoelafhankelijk. Samen met haar man en hulphond woont zij in een Fokuswoning.

“Als partner kan ik nu meer betekenen”

John Nell is de partner van Sandra, zij liep hersenletsel op na een val van de trap. Hij vertelt over de veranderingen waar hij ongewild mee te maken kreeg en wat deelname aan de partnermodule van Hersenz voor hem heeft betekend.

"Luister goed naar jezelf, naar je lichaam"

Wendy kreeg in 2010 een ongeluk met haar paard op weg naar het strand. Met de ambulance werd ze afgevoerd naar het ziekenhuis. Na een nachtje blijven en een paar testen mocht ze naar huis. ‘Rustig aan doen, dan moet het wel weer goed komen’ zeiden de artsen.

Pagina's