‘Ik sta weer volop in het leven’

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? Jordy Stobbe (22) staat weer volop in het leven.

 Hoe gaat het met je?

“In november 2018 heb ik Hersenz afgerond. Ik sta weer volop in het leven. Toen ik bij Hersenz kwam, volgde ik de opleiding onderwijsassistent, maar door mijn hersenletsel moest ik stoppen. Na twee jaar ben ik naar het volwassenonderwijs gegaan. Voor Nederlands, Engels en Geschiedenis heb ik een havo- certificaat behaald. Afgelopen jaar ben ik Economie en Management & Organisatie gaan volgen. Ik wou het proberen. Het is niet gelukt maar ik heb er vrede mee. Alles wat ik heb geleerd, neem ik mee naar de toekomst. En die ziet er mooi uit want ik heb sinds kort een baan bij een autobedrijf.”

Je was destijds vaak somber. Speelt dat nog?

“Mijn somberheid kwam voornamelijk doordat ik in alles iets slechts of negatiefs zag, een vermoeiende denkwijze. Bij Hersenz heb ik geleerd die denkwijze te veranderen, bijvoorbeeld: ‘Ik schrijf positieve dingen die mij vandaag zijn overkomen op een papiertje en stop die in een pot’. Hierdoor haal je uit elke dag iets positiefs. Dat geeft voldoening.”

Hoe belangrijk is de behandeling geweest voor jou?

Hersenz had ik niet zo in de maatschappij kunnen meedraaien als nu. Ik heb weer een leuk sociaal leven. Ik was zestien toen ik een hersenbloeding kreeg. Door Hersenz heb ik geaccepteerd dat het niet meer wordt zoals vóór mijn letsel, maar er zijn veel dingen die ik nog wel kan.”

Welke lessen pas je nog steeds toe?

“Als ik vermoeid ben, raak ik snel overprikkeld en reageer ik fel. Op drukke dagen probeer ik rust te pakken. Ook probeer ik goed te plannen. Af en toe gebeurt er iets waar ik niet op voorbereid ben. Door rustig te blijven en ademhalingsoefeningen te doen, kan ik ermee om gaan.”

Waarom raad je andere jongeren met hersenletsel aan om Hersenz te volgen?

Omdat er zoiets ingrijpends in je leven plaatsvindt waar jij en je omgeving niet alle oplossingen voor kunnen bedenken. Het contact met lotgenoten zorgt voor herkenning en is leerzaam. De thuisbehandeling is nuttig bij het weer op de rit krijgen van je leven. Er is niets mis met het vragen van hulp.”

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Dankzij Hersenz heb ik weer zin in mijn leven!

Diana Boosten (52), alleenstaande moeder met twee thuiswonende zonen van 23 en 21 jaar, kreeg in 2015 een herseninfarct in haar slaap. “Er ontstond een nieuwe, onbegrepen ‘ik’. Ik kon niet meer leven op de oude manier."

'Ik heb geleerd mezelf staande te houden'

Bianca Suijs is getrouwd en moeder van een zoon (18) en een dochter (15). Na een zware rugoperatie in 2015 kreeg ze in 2016 een herseninfarct, tijdens haar werk als receptioniste bij een organisatie voor kinderopvang. Bianca was 39 jaar. Het was het begin van een compleet veranderd leven, waarin Bianca een hele tijd tegen zichzelf vocht.

“Ik zie bij vlagen weer mijn oude moeder terug”

Maurits van Lamoen is de jongste zoon van Ellen Kleipool, die in 2016 op 59-jarige leeftijd een herseninfarct kreeg. Maurits was toen 25 jaar. “Na haar herseninfarct stond het leven van mijn moeder op zijn kop. Dat had ook zijn weerslag op mij en mijn twee broers. Het beroep op ons werd groter en er ontstonden onderlinge ergernissen.

'Ik ben rustiger en stabieler geworden'

Vlak voor haar 45e verjaardag kreeg Petra van Rassel in 2017 een herseninfarct. Ze was net weer volledig aan het werk na een flinke burn-out. In een revalidatiecentrum herstelde de motoriek in haar rechter lichaamshelft. Petra kon weer naar huis. Maar daar bleken de onzichtbare gevolgen een flinke impact op haar leven te hebben.

Monica over overprikkeling

“Laatst hoorde ik mijn dochter zeggen: mijn moeder hield zo van muziek en trommelen, van de stad ingaan en drukte. Daar houd ik nog steeds van maar ik kan het niet meer aan.’’ Doodmoe wordt ze ervan.

Pagina's