Loes van ´t Sant werd op 49-jarige leeftijd overvallen door een herseninfarct. Met algehele uitval rechts werd ze een week opgenomen in het ziekenhuis. Haar spraak bleef intact. Na nog een week interne revalidatie mocht ze naar huis. Om fysiek al het mogelijke te bereiken ging Loes gedurende tweeënhalf jaar twee maal per week naar fysiotherapie. Inmiddels loopt ze weer goed en kan ze haar arm en hand gewoon gebruiken. Het gaat allemaal wel veel moeizamer. Ook bleek er nog meer aan de hand. Loes had er nooit bij stil gestaan, maar cognitieve gevolgen werden steeds meer merkbaar. 

Loes is een hectisch gezin met vier kinderen gewend. Ze kon altijd alles onthouden en multitasken lukte haar als de beste. Dat veranderde drastisch. Onverwachte dingen brachten haar in paniek. Een boodschappenlijstje maken of een koffer inpakken? Geen idee waar ze moest beginnen. Totale verwarring en gebrek aan structuur maakte dat ze steeds minder ondernam. Het leven ging veel te snel voor Loes en het lukte haar niet meer om ´normaal´ mee te doen. Zoekend naar hulp ontdekte ze Hersenz, via een Facebookgroep voor mensen met hersenletsel.

Optrekken aan lotgenoten

Na een intakegesprek besloot Loes het toch nog een half jaar zelf te proberen. Ze voelde zich eigenlijk te goed voor een behandelprogramma, wilde geen zielige patiënt zijn. Maar ze bleef vastlopen en startte toch. “Het is het beste wat ik heb kunnen doen. Door Hersenz heb ik mijn eigenwaarde en mijn leven terug gekregen. Het is heerlijk om je te kunnen optrekken aan lotgenoten. Mensen die aan een half woord genoeg hebben, waar je mee kunt huilen en lachen”. 

Weer meedoen

In de module ´Grip op je energie´ heeft Loes vooral geleerd om haar dagen beter te plannen. “Ik ging inzien dat ik veel te weinig rust inbouwde en daardoor niet voldoende energie overhield om aan het einde van de dag nog gezellig te zijn voor mijn gezin. Ook besefte ik dat dingen die me vroeger ontspanden me nu juist onderuit haalden. Ik kon het wel blijven doen maar korter en afgewisseld met rustmomenten”. Daarnaast heeft Loes geleerd om vaker ‘nee’ te zeggen. “Wat is dat moeilijk! Ik moet zo anders leren denken. Regelmatig verval ik nog in mijn oude patroon, maar het gaat steeds beter”.

Dankzij de module 'Plannen en organiseren´is het Loes goed gelukt om een verjaardagsfeest te regelen. “Door doelgericht huiswerk kreeg ik beter inzicht in het wat en hoe. Al moet ik het nu anders doen dan voorheen, ik doe weer mee!” 

En Loes blijft gemotiveerd om nog meer te bereiken. “Na de zomer start ik met de laatste module ‘Aandacht en geheugen’. Als er veel dingen tegelijk spelen vergeet ik nog wel eens wat, dus ik verwacht dat ik daar ook veel aan zal hebben”.

 

Over de auteur, Jeannette Heijting (57)
Jeannette kreeg in 2009 twee herseninfarcten en heeft als gevolg daarvan niet-aangeboren hersenletsel. Ze volgde twee modules van Hersenz en kreeg stap voor stap weer regie over haar leven. Als ervaringsdeskundige en auteur zet ze zich in om de (onzichtbare) gevolgen van hersenletsel beter bekend te maken, zodat er meer begrip ontstaat. Dit doet ze door haar eigen verhaal en de verhalen van lotgenoten naar buiten te brengen. 

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
“Ik was al moe als ik opstond”

Op 18 juni 2014 raakte het leven van Dik Bakker, 56 jaar, compleet overhoop. Al fietsend naar zijn werk botste hij met 30 kilometer per uur tegen een achteruitrijdende bestelbus. De klap was zo hard dat hij pas drie weken later bijkwam in het ziekenhuis.

Ik beleef iedere dag heel bewust

Kees Eichhorn volgde de Hersenz-module Plannen en Organiseren. Voorheen overkwam het leven hem, maar nu beleeft hij de dagen heel bewust. Hij leerde zijn dagen te plannen en dat geeft hem rust. Hij is open over zijn hersenletsel en werkt dan ook graag mee aan dit interview.

"Ik had een eigen zaak en leidde een actief leven"

Gea Schepers was nog maar 48 jaar toen ze in 2012 getroffen werd door een herseninfarct. Als gevolg van haar blijvende hersenletsel hield ze er onder meer hevige vermoeidheid, verminderde kracht en verminderd zicht aan over. Ook is ze emotioneler dan voorheen en moest ze haar zelfvertrouwen terugwinnen.

Ik leer de triggers herkennen

Pieter (37) heeft niet-aangeboren hersenletsel als gevolg van een ongeluk met de fiets. Hierdoor kampt hij met ontremmingen. “Ik zal er nooit helemaal vanaf komen, maar ik leer ermee omgaan door de triggers te herkennen. Bij Hersenz heb ik geleerd dat rust en structuur voor mij belangrijk zijn.”

Hersenletsel na hersentumor

Leyna (31) overleefde twee hersenoperaties in verband met een hersentumor en epilepsie. Daarna werd ze erg angstig en depressief. Ze heeft erg veel moeite gehad om de juiste ondersteuning te vinden. “Ik paste nooit in een hulpgroep en vertrouwde hulp niet meer.” Passende zorg voor jonge mensen met hersenletsel is belangrijk.

Pagina's