“Ik kon multitasken als de beste”

Loes van ´t Sant werd op 49-jarige leeftijd overvallen door een herseninfarct. Met algehele uitval rechts werd ze een week opgenomen in het ziekenhuis. Haar spraak bleef intact. Na nog een week interne revalidatie mocht ze naar huis. Om fysiek al het mogelijke te bereiken ging Loes gedurende tweeënhalf jaar twee maal per week naar fysiotherapie. Inmiddels loopt ze weer goed en kan ze haar arm en hand gewoon gebruiken. Het gaat allemaal wel veel moeizamer. Ook bleek er nog meer aan de hand. Loes had er nooit bij stil gestaan, maar cognitieve gevolgen werden steeds meer merkbaar. 

Loes is een hectisch gezin met vier kinderen gewend. Ze kon altijd alles onthouden en multitasken lukte haar als de beste. Dat veranderde drastisch. Onverwachte dingen brachten haar in paniek. Een boodschappenlijstje maken of een koffer inpakken? Geen idee waar ze moest beginnen. Totale verwarring en gebrek aan structuur maakte dat ze steeds minder ondernam. Het leven ging veel te snel voor Loes en het lukte haar niet meer om ´normaal´ mee te doen. Zoekend naar hulp ontdekte ze Hersenz, via een Facebookgroep voor mensen met hersenletsel.

Optrekken aan lotgenoten

Na een intakegesprek besloot Loes het toch nog een half jaar zelf te proberen. Ze voelde zich eigenlijk te goed voor een behandelprogramma, wilde geen zielige patiënt zijn. Maar ze bleef vastlopen en startte toch. “Het is het beste wat ik heb kunnen doen. Door Hersenz heb ik mijn eigenwaarde en mijn leven terug gekregen. Het is heerlijk om je te kunnen optrekken aan lotgenoten. Mensen die aan een half woord genoeg hebben, waar je mee kunt huilen en lachen”. 

Weer meedoen

In de module ´Grip op je energie´ heeft Loes vooral geleerd om haar dagen beter te plannen. “Ik ging inzien dat ik veel te weinig rust inbouwde en daardoor niet voldoende energie overhield om aan het einde van de dag nog gezellig te zijn voor mijn gezin. Ook besefte ik dat dingen die me vroeger ontspanden me nu juist onderuit haalden. Ik kon het wel blijven doen maar korter en afgewisseld met rustmomenten”. Daarnaast heeft Loes geleerd om vaker ‘nee’ te zeggen. “Wat is dat moeilijk! Ik moet zo anders leren denken. Regelmatig verval ik nog in mijn oude patroon, maar het gaat steeds beter”.

Dankzij de module 'Plannen en organiseren´is het Loes goed gelukt om een verjaardagsfeest te regelen. “Door doelgericht huiswerk kreeg ik beter inzicht in het wat en hoe. Al moet ik het nu anders doen dan voorheen, ik doe weer mee!” 

En Loes blijft gemotiveerd om nog meer te bereiken. “Na de zomer start ik met de laatste module ‘Aandacht en geheugen’. Als er veel dingen tegelijk spelen vergeet ik nog wel eens wat, dus ik verwacht dat ik daar ook veel aan zal hebben”.

 

Over de auteur, Jeannette Heijting (57)
Jeannette kreeg in 2009 twee herseninfarcten en heeft als gevolg daarvan niet-aangeboren hersenletsel. Ze volgde twee modules van Hersenz en kreeg stap voor stap weer regie over haar leven. Als ervaringsdeskundige en auteur zet ze zich in om de (onzichtbare) gevolgen van hersenletsel beter bekend te maken, zodat er meer begrip ontstaat. Dit doet ze door haar eigen verhaal en de verhalen van lotgenoten naar buiten te brengen. 

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Patries leeft weer

Januari 2014 was een maand die Patries Zomers nooit zal vergeten. Ze was 43 jaar en nadat er eerst een bloedvat in haar hoofd knapte kreeg ze een week later nog twee herseninfarcten. “Mijn wereld stortte in en ik heb me lange tijd afgevraagd wie ik toch was geworden, ik herkende mezelf totaal niet meer. Door Hersenz heb ik weer grip op mijn leven, voel ik me weer krachtig en kan ik weer genieten.”

Doodmoe van het vouwen van was

Overprikkeling betekent voor Astrid dat alles even hard binnenkomt. Ze kampt met overprikkelingsklachten na een heftig ongeluk. Door de behandeling van Hersenz kreeg Astrid meer begrip voor zichzelf. Ze weet nu dat haar vermoeidheid een gevolg is van overprikkeling en begrijpt waarom ze doodmoe wordt van het vouwen van de was.

Hoe vergaat het Hans

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? Ruim vijf jaar na het ongeval met zijn motor, startte Hans Schoonen begin 2016 met Hersenz. "Mijn vrouw en ik hebben weer een sociaal leven."

Een waardevolle zoektocht

Op vrijdag 15 februari 2013 kreeg Kim Hermes twee herseninfarcten. Als gevolg hiervan heeft ze moeite met concentratie en geheugen. Ook is ze gevoelig voor prikkels en heeft ze last van vermoeidheid. "Door Hersenz heb ik kennis gemaakt met mindfulness en mediteren. Dat helpt mij om mijn hoofd leeg te maken."

"Ik vecht niet minder hard maar wel anders"

Angela van Raak-van Rumpt kreeg in 2001 een zwaar auto-ongeluk. Ze was toen achttien jaar oud. Er volgde een jarenlange strijd om overeind te blijven. Ze kampte met chronische vermoeidheid, hoofdpijn en depressies. "Eigenlijk had ik vóór Hersenz twee knoppen: aan en uit. Nu heb ik een regelaar, die van zwart naar wit kan bewegen via een grijs gebied."

Pagina's