Loes van ´t Sant werd op 49-jarige leeftijd overvallen door een herseninfarct. Met algehele uitval rechts werd ze een week opgenomen in het ziekenhuis. Haar spraak bleef intact. Na nog een week interne revalidatie mocht ze naar huis. Om fysiek al het mogelijke te bereiken ging Loes gedurende tweeënhalf jaar twee maal per week naar fysiotherapie. Inmiddels loopt ze weer goed en kan ze haar arm en hand gewoon gebruiken. Het gaat allemaal wel veel moeizamer. Ook bleek er nog meer aan de hand. Loes had er nooit bij stil gestaan, maar cognitieve gevolgen werden steeds meer merkbaar. 

Loes is een hectisch gezin met vier kinderen gewend. Ze kon altijd alles onthouden en multitasken lukte haar als de beste. Dat veranderde drastisch. Onverwachte dingen brachten haar in paniek. Een boodschappenlijstje maken of een koffer inpakken? Geen idee waar ze moest beginnen. Totale verwarring en gebrek aan structuur maakte dat ze steeds minder ondernam. Het leven ging veel te snel voor Loes en het lukte haar niet meer om ´normaal´ mee te doen. Zoekend naar hulp ontdekte ze Hersenz, via een Facebookgroep voor mensen met hersenletsel.

Optrekken aan lotgenoten

Na een intakegesprek besloot Loes het toch nog een half jaar zelf te proberen. Ze voelde zich eigenlijk te goed voor een behandelprogramma, wilde geen zielige patiënt zijn. Maar ze bleef vastlopen en startte toch. “Het is het beste wat ik heb kunnen doen. Door Hersenz heb ik mijn eigenwaarde en mijn leven terug gekregen. Het is heerlijk om je te kunnen optrekken aan lotgenoten. Mensen die aan een half woord genoeg hebben, waar je mee kunt huilen en lachen”. 

Weer meedoen

In de module ´Grip op je energie´ heeft Loes vooral geleerd om haar dagen beter te plannen. “Ik ging inzien dat ik veel te weinig rust inbouwde en daardoor niet voldoende energie overhield om aan het einde van de dag nog gezellig te zijn voor mijn gezin. Ook besefte ik dat dingen die me vroeger ontspanden me nu juist onderuit haalden. Ik kon het wel blijven doen maar korter en afgewisseld met rustmomenten”. Daarnaast heeft Loes geleerd om vaker ‘nee’ te zeggen. “Wat is dat moeilijk! Ik moet zo anders leren denken. Regelmatig verval ik nog in mijn oude patroon, maar het gaat steeds beter”.

Dankzij de module 'Plannen en organiseren´is het Loes goed gelukt om een verjaardagsfeest te regelen. “Door doelgericht huiswerk kreeg ik beter inzicht in het wat en hoe. Al moet ik het nu anders doen dan voorheen, ik doe weer mee!” 

En Loes blijft gemotiveerd om nog meer te bereiken. “Na de zomer start ik met de laatste module ‘Aandacht en geheugen’. Als er veel dingen tegelijk spelen vergeet ik nog wel eens wat, dus ik verwacht dat ik daar ook veel aan zal hebben”.

 

Over de auteur, Jeannette Heijting (57)
Jeannette kreeg in 2009 twee herseninfarcten en heeft als gevolg daarvan niet-aangeboren hersenletsel. Ze volgde twee modules van Hersenz en kreeg stap voor stap weer regie over haar leven. Als ervaringsdeskundige en auteur zet ze zich in om de (onzichtbare) gevolgen van hersenletsel beter bekend te maken, zodat er meer begrip ontstaat. Dit doet ze door haar eigen verhaal en de verhalen van lotgenoten naar buiten te brengen. 

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Ik kon ontploffen door kleine dingen

Overprikkeling na hersenletsel? Ineke Wiedijk (41) uit Heerhugowaard weet wat het is. Op haar 36ste kreeg ze een hersenstaminfarct. Als gevolg daarvan zijn haar hersenen blijvend beschadigd. Prikkels zoals licht, geluid maar ook drukke menigten worden niet meer goed verwerkt.

Ik mis het begrip van de buitenwereld

Ellen Kleipool is een alleenstaande moeder en oma. Na een zeer hectische tijd in haar persoonlijke leven, kreeg ze in 2016 een herseninfarct, op 59-jarige leeftijd. Afgezien van een zwakkere linkerarm ontstond er geen fysieke uitval. Een revalidatietraject was dan ook niet aan de orde. Het leven van Ellen veranderde echter totaal.

Een herseninfarct krijg je niet alleen

Annemieke Voets werd op 63-jarige leeftijd getroffen door een herseninfarct. “Ik ben met gillende sirene naar het ziekenhuis gebracht. Daar kreeg ik een trombectomie. Achteraf hoorde ik dat ik door het oog van de naald ben gekropen.”

'Ons huwelijk is gered'

Klaas Pieters (58) kreeg in 2010 een hersenbloeding (CVA). Vanaf begin 2016 volgen hij en zijn vrouw Cisca een behandeltraject van Hersenz. “Dat heeft ons huwelijk gered”, zegt zij.

'Mijn gezondheid gaat nu voor'

Bijna twee jaar is Daniëlle Dee (33) uit het arbeidsproces, binnenkort wordt haar arbeidsvermogen beoordeeld door de keuringsarts van het UWV. Ze is er realistisch over inmiddels: “Ik wil werken zodra ik kan en in de vorm waar ik me goed bij voel, maar mijn gezondheid gaat nu voor.”

Pagina's