"Ik kijk met trots op mezelf terug"

Anne was 26 toen ze in 2015 naar de huisarts ging voor een hardnekkige griep. Ze bleek een longontsteking te hebben. De antibiotica die ze kreeg hielpen niet en het ging alsmaar slechter. Toen ze geen gevoel meer had aan de rechterkant van haar lichaam, werd ze in het ziekenhuis opgenomen. 

In eerste instantie vonden de artsen niets, maar toen ze ook nog ging dubbelzien werd er een MRI scan gemaakt. Hierop zagen ze dat het niet goed zat in de ader naar haar hersenen. Uiteindelijk bleek het een propje te zijn dat losgeschoten was. 

overprikkeling

Anne: “De zichtbare gevolgen zijn bij mij minimaal. Alleen als ik heel moe ben dan ga ik trekken met mijn rechterbeen en ik word heel wit. De onzichtbare gevolgen zijn: last van overprikkeling door licht, geluid en drukte en ik reageer slecht op stress, als ik druk ervaar dat iets af moet bijvoorbeeld.” 

energie verdelen

In 2019 is Anne gestart met Hersenz omdat haar omgeving niet altijd goed begreep wat er aan de hand was en dat ze niet meer met alles mee kon komen. Ook was er weinig balans in haar goede en slechte dagen in de week. Ze had moeite met het verdelen van haar energie. “Ik nam per dag vaak al veel energie van de dag erna, waardoor ik meer slechte dagen in de week had dan goede.” 

Anne volgde de modules ‘Grip op je energie', ‘Omgaan met verandering’ en ‘Plannen en organiseren’.

Het meest waardevolle van de modules was het contact met lotgenoten. “Het leert je accepteren dat je hersenletsel hebt en dat je daarin niet de enige bent. Dat je het echt voor jezelf moet doen en niet voor anderen. En je krijgt handvatten om je energie beter te verdelen.” 

balans

Na Hersenz is Annes dag- en weekplanning aangepast zodat ze nu nog maar een slechte dag per drie weken heeft in plaats van drie slechte dagen per week. “Ik heb ervaren van welke activiteiten ik positieve energie krijg en waar ik negatieve energie van krijg. Ik kan daar nu meer balans in aanbrengen. Zo voorkom ik dat ik meteen een slechte dag heb. Ook heb ik geleerd om goed mijn rustmomenten te nemen. Dit is voor mij van belang voor als ik uiteindelijk weer ga werken.”

Alles voor gedaan

Anne: “Ik heb een goed gevoel over de toekomst en ik hoop dat ik uiteindelijk weer het werk kan vinden dat bij mij past en wat rekening houdt met mijn onzichtbare gevolgen. Ik denk dat ik voor mijzelf op het hoogste punt ben van wat voor mij haalbaar is. En ik kan met trots op mezelf terugkijken dat ik er alles voor heb gedaan om op dit punt te komen.”

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
"Ik heb nu rust en focus naar de toekomst"

Harry Wattel (52), destijds manager bij een multinational, liep bij een motorongeluk in 2015 twee bloedingen tussen zijn hersenhelften en een hersenkneuzing boven zijn rechteroor op. De neuroloog zei na een paar dagen: "ik kan je toch niet opensnijden, van mij mag je naar huis". Harry was het roerend eens en belde zijn baas: "volgende week ben ik er weer".

Dankzij Hersenz heb ik weer zin in mijn leven!

Diana Boosten (52), alleenstaande moeder met twee thuiswonende zonen van 23 en 21 jaar, kreeg in 2015 een herseninfarct in haar slaap. “Er ontstond een nieuwe, onbegrepen ‘ik’. Ik kon niet meer leven op de oude manier."

'Ik heb geleerd mezelf staande te houden'

Bianca Suijs is getrouwd en moeder van een zoon (18) en een dochter (15). Na een zware rugoperatie in 2015 kreeg ze in 2016 een herseninfarct, tijdens haar werk als receptioniste bij een organisatie voor kinderopvang. Bianca was 39 jaar. Het was het begin van een compleet veranderd leven, waarin Bianca een hele tijd tegen zichzelf vocht.

“Ik zie bij vlagen weer mijn oude moeder terug”

Maurits van Lamoen is de jongste zoon van Ellen Kleipool, die in 2016 op 59-jarige leeftijd een herseninfarct kreeg. Maurits was toen 25 jaar. “Na haar herseninfarct stond het leven van mijn moeder op zijn kop. Dat had ook zijn weerslag op mij en mijn twee broers. Het beroep op ons werd groter en er ontstonden onderlinge ergernissen.

'Ik ben rustiger en stabieler geworden'

Vlak voor haar 45e verjaardag kreeg Petra van Rassel in 2017 een herseninfarct. Ze was net weer volledig aan het werk na een flinke burn-out. In een revalidatiecentrum herstelde de motoriek in haar rechter lichaamshelft. Petra kon weer naar huis. Maar daar bleken de onzichtbare gevolgen een flinke impact op haar leven te hebben.

Pagina's