"Ik kijk met trots op mezelf terug"

Anne was 26 toen ze in 2015 naar de huisarts ging voor een hardnekkige griep. Ze bleek een longontsteking te hebben. De antibiotica die ze kreeg hielpen niet en het ging alsmaar slechter. Toen ze geen gevoel meer had aan de rechterkant van haar lichaam, werd ze in het ziekenhuis opgenomen. 

In eerste instantie vonden de artsen niets, maar toen ze ook nog ging dubbelzien werd er een MRI scan gemaakt. Hierop zagen ze dat het niet goed zat in de ader naar haar hersenen. Uiteindelijk bleek het een propje te zijn dat losgeschoten was. 

overprikkeling

Anne: “De zichtbare gevolgen zijn bij mij minimaal. Alleen als ik heel moe ben dan ga ik trekken met mijn rechterbeen en ik word heel wit. De onzichtbare gevolgen zijn: last van overprikkeling door licht, geluid en drukte en ik reageer slecht op stress, als ik druk ervaar dat iets af moet bijvoorbeeld.” 

energie verdelen

In 2019 is Anne gestart met Hersenz omdat haar omgeving niet altijd goed begreep wat er aan de hand was en dat ze niet meer met alles mee kon komen. Ook was er weinig balans in haar goede en slechte dagen in de week. Ze had moeite met het verdelen van haar energie. “Ik nam per dag vaak al veel energie van de dag erna, waardoor ik meer slechte dagen in de week had dan goede.” 

Anne volgde de modules ‘Grip op je energie', ‘Omgaan met verandering’ en ‘Plannen en organiseren’.

Het meest waardevolle van de modules was het contact met lotgenoten. “Het leert je accepteren dat je hersenletsel hebt en dat je daarin niet de enige bent. Dat je het echt voor jezelf moet doen en niet voor anderen. En je krijgt handvatten om je energie beter te verdelen.” 

balans

Na Hersenz is Annes dag- en weekplanning aangepast zodat ze nu nog maar een slechte dag per drie weken heeft in plaats van drie slechte dagen per week. “Ik heb ervaren van welke activiteiten ik positieve energie krijg en waar ik negatieve energie van krijg. Ik kan daar nu meer balans in aanbrengen. Zo voorkom ik dat ik meteen een slechte dag heb. Ook heb ik geleerd om goed mijn rustmomenten te nemen. Dit is voor mij van belang voor als ik uiteindelijk weer ga werken.”

Alles voor gedaan

Anne: “Ik heb een goed gevoel over de toekomst en ik hoop dat ik uiteindelijk weer het werk kan vinden dat bij mij past en wat rekening houdt met mijn onzichtbare gevolgen. Ik denk dat ik voor mijzelf op het hoogste punt ben van wat voor mij haalbaar is. En ik kan met trots op mezelf terugkijken dat ik er alles voor heb gedaan om op dit punt te komen.”

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
"Ik had een eigen zaak en leidde een actief leven"

Gea Schepers was nog maar 48 jaar toen ze in 2012 getroffen werd door een herseninfarct. Als gevolg van haar blijvende hersenletsel hield ze er onder meer hevige vermoeidheid, verminderde kracht en verminderd zicht aan over. Ook is ze emotioneler dan voorheen en moest ze haar zelfvertrouwen terugwinnen.

Ik leer de triggers herkennen

Pieter (37) heeft niet-aangeboren hersenletsel als gevolg van een ongeluk met de fiets. Hierdoor kampt hij met ontremmingen. “Ik zal er nooit helemaal vanaf komen, maar ik leer ermee omgaan door de triggers te herkennen. Bij Hersenz heb ik geleerd dat rust en structuur voor mij belangrijk zijn.”

Marion laat de rolstoel staan

De rolstoel laat ze tegenwoordig staan, de thuiszorg hoeft nog maar één keer in de week te komen in plaats van drie keer. Bovendien gaat ze een dag minder naar de dagbesteding. ‘’Hersenz is echt mijn redding geweest’’, vertelt Marion Koeleman.

Pagina's