“Ik herken nu mijn eigen gedrag”

Eric was 41 jaar toen zijn leven in 2005 compleet overhoop werd gegooid door een scooterongeluk. Na een half jaar revalidatie kwam hij weer thuis. Mét hersenletsel, maar zonder inzicht in hoe hij was veranderd en hoe hij ermee om kon gaan. 

"het was een hel"

“Het voelt alsof ik twaalf jaar van mijn leven heb weggegooid. Het was een hel en achteraf complete waanzin. Ik woonde alleen en had een dwang in mezelf dat ik móest werken. Vanaf mijn zeventiende weet ik ook niet beter. Alle energie ging daar naartoe.” 

“Maar ik had geen energie over voor sociale contacten en andere dingen, ’s avonds ging ik vaak al om zeven uur naar bed. Het was puur overleven. Maar aan de buitenkant is er niets aan mij te zien, dat is juist zo frustrerend. Niemand in mijn omgeving had het door. Ik ben veel vrienden en kennissen kwijtgeraakt. De spiraal ging steeds verder naar beneden, totdat ik echt heel diep zat.” 

wakker geschud

Pas in 2017 kwam Eric via de huisarts bij een psycholoog. Die vertelde over Hersenz. “Ik ging naar een informatiebijeenkomst en herkende zoveel. In januari 2018 ben ik gestart met de behandeling. Daar ben ik wakker geschud. Niet altijd op een leuke manier, het was erg confronterend en een moeilijk proces. Maar ik had het nodig!” 

“Wat echt bij mij is binnengekomen en wat ik nooit heb geweten, is dat je lichaam signalen afgeeft. Ik had vaak last van maagzuur en nu weet ik dat ik dan mentaal overbelast was. Bijvoorbeeld door geluid. Ik heb me nooit beseft dat dit mij helemaal kan slopen. Nu weet ik dat mijn filter kapot is. Alles komt voor 100% binnen en dat vraagt alle aandacht en bakken energie. Tegenwoordig zet ik de radio niet meer aan en op een feestje ga ik even weg als het teveel wordt.” 

mentale belasting opheffen

“Ook weet ik inmiddels dat ik mentale belasting kan opheffen door fysieke inspanning. Daarom sport ik drie keer per week, zodat ik de balans tussen mentaal en fysiek beter bewaak. Hierdoor heb ik ook veel minder woedeaanvallen.” 

“Hersenz heeft mij geleerd om andere keuzes te maken. Zo heb ik veel last gehad van dwangmatige handelingen, bijvoorbeeld steeds de druppeltjes bij de kraan wegvegen of de tafel rechtzetten. Ik werd uitgedaagd om mezelf af te vragen ‘wat doe je nu, waarom doe je dit, wie zegt dat tegen jou?’ Langzaamaan kan ik dit soort dwang nu beter loslaten. Ik zie dat het niet goed is en denk vaker ‘wat maakt het uit’.” 

meer begrip is winst

“Ik ben met veel dingen geconfronteerd en moest daarom mijn levensstijl wel veranderen. Dat was in het begin heel moeilijk. Het is niet meer ‘gewoon doorgaan’. Maar nu ik dat besef en er zo goed mogelijk naar handel, wordt het leven wel een stuk makkelijker. Ook mijn partner en omgeving begrijpen me beter, omdat ik nu dingen kan uitleggen. En ik merk dat er dan veel wordt geaccepteerd. Dat levert zoveel winst op!” 

"ik ga weer bouwen"

“Mijn leven is een stuk rustiger, ook omdat ik niet meer werk. Ik ben trots op mezelf dat ik uit een heel diep dal ben gekomen en vooral dat ik niet zoveel meer ‘moet’. Ik gebruik nu andere trucjes, gericht op ‘leven’ en niet meer op ‘overleven’. Ik heb een punt bereikt waarop ik weer ga bouwen!"

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Ik beleef iedere dag heel bewust

Kees Eichhorn volgde de Hersenz-module Plannen en Organiseren. Voorheen overkwam het leven hem, maar nu beleeft hij de dagen heel bewust. Hij leerde zijn dagen te plannen en dat geeft hem rust. Hij is open over zijn hersenletsel en werkt dan ook graag mee aan dit interview.

"Ik had een eigen zaak en leidde een actief leven"

Gea Schepers was nog maar 48 jaar toen ze in 2012 getroffen werd door een herseninfarct. Als gevolg van haar blijvende hersenletsel hield ze er onder meer hevige vermoeidheid, verminderde kracht en verminderd zicht aan over. Ook is ze emotioneler dan voorheen en moest ze haar zelfvertrouwen terugwinnen.

Ik leer de triggers herkennen

Pieter (37) heeft niet-aangeboren hersenletsel als gevolg van een ongeluk met de fiets. Hierdoor kampt hij met ontremmingen. “Ik zal er nooit helemaal vanaf komen, maar ik leer ermee omgaan door de triggers te herkennen. Bij Hersenz heb ik geleerd dat rust en structuur voor mij belangrijk zijn.”

Marion laat de rolstoel staan

De rolstoel laat ze tegenwoordig staan, de thuiszorg hoeft nog maar één keer in de week te komen in plaats van drie keer. Bovendien gaat ze een dag minder naar de dagbesteding. ‘’Hersenz is echt mijn redding geweest’’, vertelt Marion Koeleman.

Pagina's