'Ik heb mijn leven weer opgepakt'

Raoel Abdoel (43) reed in december 2016 in zijn auto toen hij een hartstilstand kreeg. Gelukkig kon zijn passagier het stuur overnemen en de auto parkeren. Raoel werd gereanimeerd en lag vijf dagen in coma. Hij heeft forse geheugenproblemen overgehouden aan het zuurstoftekort. “Ik had het vooraf niet verwacht maar Hersenz heeft me geholpen om mijn leven weer op te pakken. 

Geheugenverhlies na hersenletsel

"Van het gebeurde weet ik niets meer en ook stukken van een hele periode daarvoor zijn weg. Ik heb eigenlijk pas weer herinneringen aan de tachtiger jaren. Ik heb problemen met mijn concentratie en mijn kortetermijngeheugen. Het leidt tot discussies in de sfeer van welles-nietes. Ik moet vaak wel geloven wat de ander zegt. Maar dat is heel frustrerend.”

Raoel kreeg anderhalf jaar poliklinische revalidatie. Ook werd er een neuropsychologisch onderzoek afgenomen (NPO). “De uitslag was voor mij erg teleurstellend. Vooral omdat ik niet meer terug kon naar mijn werk en volledig ben afgekeurd. Het resulteerde in een periode vol boosheid en verdriet. Ik had nergens meer zin in. Onze dochters van negen en dertien jaar ontweken me vanwege mijn korte lontje. En mijn vrouw kreeg een heel andere partner. Het was erg onrustig in ons gezin.”

HERSENZ IN EIGEN TEMPO

Een medisch maatschappelijk werkster wees Raoel op Hersenz. “Ik heb erg getwijfeld of ik het moest doen. Mensen zien niks aan me en ik dacht: wie kan mij nu helpen, hoe gaan die mensen mij ooit snappen. Maar ze begrepen alles heel goed! Bij Hersenz word je begeleid in jouw eigen tempo, met jouw eigen woorden en vooral vanuit jouw eigen waarden. Dat voelt zo bevrijdend.

Ik heb vooral steun gehad van de herkenning bij groepsgenoten. Ik was niet de enige met geheugenproblemen. Het heeft het makkelijker gemaakt om me bij dingen neer te leggen. Ook het gebruik van hulpmiddelen kan ik daardoor beter aanvaarden. Ik heb nu een agenda en wekkertje op mijn telefoon. En de app Voice Notebook. Als ik ergens aan denk spreek ik het in en dan wordt het als tekst opgeslagen. Ik gebruik ook een schrift wat ik duidelijk zichtbaar neerleg. Ik schrijf op wat ik wil doen en streep door wat niet meer van toepassing is. Het helpt heel erg om dingen te onthouden. In onze hal hangt een groot krijtbord dat we allemaal gebruiken. Ik heb gemerkt dat hulpmiddelen rust in mijn hoofd én in ons gezin brengen."

HERSENLETSEL HEB JE NIET ALLEEN 

"Sowieso heb ik ervaren dat Hersenz veel aandacht heeft voor mijn gezin. Dat helpt ons allemaal. Mijn vrouw heeft de partnermodule gevolgd en mijn thuisbehandelaar heeft veel uitleg gegeven aan de kinderen. Ze worden niet boos als ik iets vergeet en snappen dat ik het dan echt niet meer weet. Ik ondernam altijd heel veel met onze dochters maar ze begrijpen dat ik nu gevoeliger ben voor prikkels en veel eerder moe.

Mensen om me heen zien het effect van Hersenz ook. Ze zeggen: goh, vorige keer was je zo down en nu ben je helemaal opgefleurd. Ik had het vooraf niet verwacht maar Hersenz heeft me geholpen om mijn leven weer op te pakken.”

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Mijn kleine overwinningen zijn groots!

Bij Femke Ansems de Vries, nu 39 jaar, werd een kwaadaardige hersentumor ontdekt. De tumor werd bijna helemaal operatief verwijderd, maar omdat tumorweefsel nu eenmaal niet symmetrisch is, zijn er flinters achtergebleven. Hiervoor heb ik nog drieëndertig bestralingen en vier chemokuren van elk zes weken gehad. Dat zo’n intensief traject nare gevolgen kent, spreekt voor zich.

Ik heb jarenlang met mezelf geworsteld.

Peter Graafmans was een harde werker en had nooit tijd om stil te zitten. In 2009 maakte een herseninfarct een abrupt einde aan zijn drukke leven. Peter was 46 jaar, raakte verlamd aan zijn linker lichaamshelft en kreeg afasie.

Na 31 jaar kreeg ik eindelijk erkenning

Soms moet je een frustrerende weg afleggen, voordat klachten in verband worden gebracht met eerder opgelopen hersenletsel. Olga Seppenwoolde, 50 jaar, kan erover meepraten. Ze was 16 jaar toen ze, fietsend naar school, werd aangereden door een brommer.

Ik was al moe als ik opstond

Op 18 juni 2014 raakte het leven van Dik Bakker, 56 jaar, compleet overhoop. Al fietsend naar zijn werk botste hij met 30 kilometer per uur tegen een achteruitrijdende bestelbus. De klap was zo hard dat hij pas drie weken later bijkwam in het ziekenhuis.

“Ik kon multitasken als de beste”

Loes van ´t Sant werd op 49-jarige leeftijd overvallen door een herseninfarct. Met algehele uitval rechts werd ze een week opgenomen in het ziekenhuis. Na nog een week interne revalidatie mocht ze naar huis. Loes had er nooit bij stil gestaan, maar cognitieve gevolgen werden steeds meer merkbaar.

Pagina's