'Ik heb mijn leven weer opgepakt'

Raoel Abdoel (43) reed in december 2016 in zijn auto toen hij een hartstilstand kreeg. Gelukkig kon zijn passagier het stuur overnemen en de auto parkeren. Raoel werd gereanimeerd en lag vijf dagen in coma. Hij heeft forse geheugenproblemen overgehouden aan het zuurstoftekort. “Ik had het vooraf niet verwacht maar Hersenz heeft me geholpen om mijn leven weer op te pakken. 

Geheugenverhlies na hersenletsel

"Van het gebeurde weet ik niets meer en ook stukken van een hele periode daarvoor zijn weg. Ik heb eigenlijk pas weer herinneringen aan de tachtiger jaren. Ik heb problemen met mijn concentratie en mijn kortetermijngeheugen. Het leidt tot discussies in de sfeer van welles-nietes. Ik moet vaak wel geloven wat de ander zegt. Maar dat is heel frustrerend.”

Raoel kreeg anderhalf jaar poliklinische revalidatie. Ook werd er een neuropsychologisch onderzoek afgenomen (NPO). “De uitslag was voor mij erg teleurstellend. Vooral omdat ik niet meer terug kon naar mijn werk en volledig ben afgekeurd. Het resulteerde in een periode vol boosheid en verdriet. Ik had nergens meer zin in. Onze dochters van negen en dertien jaar ontweken me vanwege mijn korte lontje. En mijn vrouw kreeg een heel andere partner. Het was erg onrustig in ons gezin.”

HERSENZ IN EIGEN TEMPO

Een medisch maatschappelijk werkster wees Raoel op Hersenz. “Ik heb erg getwijfeld of ik het moest doen. Mensen zien niks aan me en ik dacht: wie kan mij nu helpen, hoe gaan die mensen mij ooit snappen. Maar ze begrepen alles heel goed! Bij Hersenz word je begeleid in jouw eigen tempo, met jouw eigen woorden en vooral vanuit jouw eigen waarden. Dat voelt zo bevrijdend.

Ik heb vooral steun gehad van de herkenning bij groepsgenoten. Ik was niet de enige met geheugenproblemen. Het heeft het makkelijker gemaakt om me bij dingen neer te leggen. Ook het gebruik van hulpmiddelen kan ik daardoor beter aanvaarden. Ik heb nu een agenda en wekkertje op mijn telefoon. En de app Voice Notebook. Als ik ergens aan denk spreek ik het in en dan wordt het als tekst opgeslagen. Ik gebruik ook een schrift wat ik duidelijk zichtbaar neerleg. Ik schrijf op wat ik wil doen en streep door wat niet meer van toepassing is. Het helpt heel erg om dingen te onthouden. In onze hal hangt een groot krijtbord dat we allemaal gebruiken. Ik heb gemerkt dat hulpmiddelen rust in mijn hoofd én in ons gezin brengen."

HERSENLETSEL HEB JE NIET ALLEEN 

"Sowieso heb ik ervaren dat Hersenz veel aandacht heeft voor mijn gezin. Dat helpt ons allemaal. Mijn vrouw heeft de partnermodule gevolgd en mijn thuisbehandelaar heeft veel uitleg gegeven aan de kinderen. Ze worden niet boos als ik iets vergeet en snappen dat ik het dan echt niet meer weet. Ik ondernam altijd heel veel met onze dochters maar ze begrijpen dat ik nu gevoeliger ben voor prikkels en veel eerder moe.

Mensen om me heen zien het effect van Hersenz ook. Ze zeggen: goh, vorige keer was je zo down en nu ben je helemaal opgefleurd. Ik had het vooraf niet verwacht maar Hersenz heeft me geholpen om mijn leven weer op te pakken.”

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Ik mis het begrip van de buitenwereld

Ellen Kleipool is een alleenstaande moeder en oma. Na een zeer hectische tijd in haar persoonlijke leven, kreeg ze in 2016 een herseninfarct, op 59-jarige leeftijd. Afgezien van een zwakkere linkerarm ontstond er geen fysieke uitval. Een revalidatietraject was dan ook niet aan de orde. Het leven van Ellen veranderde echter totaal.

Een herseninfarct krijg je niet alleen

Annemieke Voets werd op 63-jarige leeftijd getroffen door een herseninfarct. “Ik ben met gillende sirene naar het ziekenhuis gebracht. Daar kreeg ik een trombectomie. Achteraf hoorde ik dat ik door het oog van de naald ben gekropen.”

'Ons huwelijk is gered'

Klaas Pieters (58) kreeg in 2010 een hersenbloeding (CVA). Vanaf begin 2016 volgen hij en zijn vrouw Cisca een behandeltraject van Hersenz. “Dat heeft ons huwelijk gered”, zegt zij.

'Mijn gezondheid gaat nu voor'

Bijna twee jaar is Daniëlle Dee (33) uit het arbeidsproces, binnenkort wordt haar arbeidsvermogen beoordeeld door de keuringsarts van het UWV. Ze is er realistisch over inmiddels: “Ik wil werken zodra ik kan en in de vorm waar ik me goed bij voel, maar mijn gezondheid gaat nu voor.”

Ik ben duidelijker in wat ik kan en wil

Truus Hutink kreeg op 22 juli 2011 een hersenbloeding, ze was 60 jaar. Na een operatie en enkele weken ziekenhuis kwam ze thuis. Fysiek waren er geen uitvalsverschijnselen en de neuroloog was tevreden. “Het gaat goed met mevrouw.” Zo voelde Truus zich echter niet.

Pagina's