'Ik heb mijn leven weer opgepakt'

Raoel Abdoel (43) reed in december 2016 in zijn auto toen hij een hartstilstand kreeg. Gelukkig kon zijn passagier het stuur overnemen en de auto parkeren. Raoel werd gereanimeerd en lag vijf dagen in coma. Hij heeft forse geheugenproblemen overgehouden aan het zuurstoftekort. “Ik had het vooraf niet verwacht maar Hersenz heeft me geholpen om mijn leven weer op te pakken. 

Geheugenverlies na hersenletsel

"Van het gebeurde weet ik niets meer en ook stukken van een hele periode daarvoor zijn weg. Ik heb eigenlijk pas weer herinneringen aan de tachtiger jaren. Ik heb problemen met mijn concentratie en mijn kortetermijngeheugen. Het leidt tot discussies in de sfeer van welles-nietes. Ik moet vaak wel geloven wat de ander zegt. Maar dat is heel frustrerend.”

Raoel kreeg anderhalf jaar poliklinische revalidatie. Ook werd er een neuropsychologisch onderzoek afgenomen (NPO). “De uitslag was voor mij erg teleurstellend. Vooral omdat ik niet meer terug kon naar mijn werk en volledig ben afgekeurd. Het resulteerde in een periode vol boosheid en verdriet. Ik had nergens meer zin in. Onze dochters van negen en dertien jaar ontweken me vanwege mijn korte lontje. En mijn vrouw kreeg een heel andere partner. Het was erg onrustig in ons gezin.”

HERSENZ IN EIGEN TEMPO

Een medisch maatschappelijk werkster wees Raoel op Hersenz. “Ik heb erg getwijfeld of ik het moest doen. Mensen zien niks aan me en ik dacht: wie kan mij nu helpen, hoe gaan die mensen mij ooit snappen. Maar ze begrepen alles heel goed! Bij Hersenz word je begeleid in jouw eigen tempo, met jouw eigen woorden en vooral vanuit jouw eigen waarden. Dat voelt zo bevrijdend.

Ik heb vooral steun gehad van de herkenning bij groepsgenoten. Ik was niet de enige met geheugenproblemen. Het heeft het makkelijker gemaakt om me bij dingen neer te leggen. Ook het gebruik van hulpmiddelen kan ik daardoor beter aanvaarden. Ik heb nu een agenda en wekkertje op mijn telefoon. En de app Voice Notebook. Als ik ergens aan denk spreek ik het in en dan wordt het als tekst opgeslagen. Ik gebruik ook een schrift wat ik duidelijk zichtbaar neerleg. Ik schrijf op wat ik wil doen en streep door wat niet meer van toepassing is. Het helpt heel erg om dingen te onthouden. In onze hal hangt een groot krijtbord dat we allemaal gebruiken. Ik heb gemerkt dat hulpmiddelen rust in mijn hoofd én in ons gezin brengen."

HERSENLETSEL HEB JE NIET ALLEEN 

"Sowieso heb ik ervaren dat Hersenz veel aandacht heeft voor mijn gezin. Dat helpt ons allemaal. Mijn vrouw heeft de partnermodule gevolgd en mijn thuisbehandelaar heeft veel uitleg gegeven aan de kinderen. Ze worden niet boos als ik iets vergeet en snappen dat ik het dan echt niet meer weet. Ik ondernam altijd heel veel met onze dochters maar ze begrijpen dat ik nu gevoeliger ben voor prikkels en veel eerder moe.

Mensen om me heen zien het effect van Hersenz ook. Ze zeggen: goh, vorige keer was je zo down en nu ben je helemaal opgefleurd. Ik had het vooraf niet verwacht maar Hersenz heeft me geholpen om mijn leven weer op te pakken.”

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
“Ik heb mijn lieve, gezellige pap weer terug”

Op 6 juli 2014 kreeg Haij op 60-jarige leeftijd een herseninfarct in zijn woonkamer. Bij de huisartsenpost dachten ze aan een hernia of ischias. Haij liep nog 14 dagen rond na zijn herseninfarct.

“De sfeer in huis is rustiger”

Ine Megens is 55 jaar, getrouwd met John en moeder van een dochter (16) en een zoon (14). Sinds 2019 heeft Ine hersenletsel als gevolg van een aneurysma (uitpuiling van de wand van een hersenslagader waardoor een bloeding kan ontstaan).

“Met humor de toekomst weer tegemoet”

Nadat Willie in 2013, toen 49 jaar, een succesvolle gastric bypass operatie had ondergaan, ging het na een dag mis. Door een ernstige complicatie moest hij opnieuw worden geopereerd. Eenmaal op de IC raakte hij in een coma.

“Er is weer rust en balans en ik geniet”

Jeannette van Sleeuwen is 55 jaar, heeft een latrelatie en is moeder van een zoon (24) en dochter (23). Sinds haar 47e heeft Jeannette NAH, als gevolg van een abces in haar hersenen. Ze onderging twee keer een levensreddende operatie en kroop beide keren door het oog van de naald.

“Ik voel me weer heel in plaats van geknakt”

Ina de Ritter is 72 jaar, getrouwd, moeder van vier kinderen en oma van zes kleinkinderen. In 1988 kreeg zij als gevolg van een gebroken pink een ernstige vorm van Post Traumatische Dystrofie. Hierdoor is haar linkerarm onder de elleboog geamputeerd en is Ina sinds 1998 ook rolstoelafhankelijk. Samen met haar man en hulphond woont zij in een Fokuswoning.

Pagina's