‘Ik heb mijn korte lontje beter onder controle’

Fietsend naar haar werk werd Tessa Heetman geschept door een busje met aanhanger. Een schedel- en hersenoperatie volgde. Zeven jaar later startte ze met Hersenz en leerde ze emoties beter onder controle te houden en om te gaan met haar vermoeidheid.  

Het ongeluk gebeurde in september 2006 en Tessa was 30 jaar. Haar hoofd ving de klap op. Een schedel- en hersenoperatie volgde, waarna ze drie weken in coma werd gehouden. Toen ze wakker werd moest ze haar rechterarm en -been opnieuw leren gebruiken. Na verblijf in een revalidatiecentrum kwam Tessa weer thuis.

Hersenletsel 

“Het was allemaal best snel gegaan en ik beleefde alles vanuit het idee ‘ik ben weer opgeknapt en ga gewoon weer verder’. Het ontbrak me totaal aan ziekte-inzicht. Mijn werk als diëtiste in het ziekenhuis ging echter niet meer zoals voorheen en er kwam een jobcoach om mij te observeren. Hij zei dat ik veel last had van onzichtbare gevolgen van mijn hersenletsel, zoals prikkelgevoeligheid. Twee jaar na het ongeluk ging ik pas beseffen wat er aan de hand was en snapte ik ineens waarom ik op een feestje al na een uur weer weg wilde.”

Vermoeidheid 

Met vallen en opstaan en met aangepast werk kreeg Tessa haar leven weer op orde. Ze begreep steeds beter dat haar hoeveelheid energie was veranderd en dat ze niet teveel dingen tegelijk moest plannen. Toch nam na zeven jaar de vermoeidheid geleidelijk toe en dat belemmerde steeds vaker haar functioneren. Via haar neuroloog kwam Tessa bij Hersenz terecht, waar ze in januari 2018 met de eerste module begon.

kort lontje 

“Tijdens het intakegesprek vertelden mijn ouders dat zij en mijn omgeving het moeilijk vonden dat ik soms zo kortaf kon zijn en snel uit mijn slof schoot. Ik was altijd al wel iemand die af en toe fel uit de hoek kon komen, maar door mijn hersenletsel was het behoorlijk versterkt. Zelf had ik het niet eens altijd in de gaten.

In de module Omgaan met verandering ben ik me er veel bewuster van geworden. Ik vond herkenning in de verhalen van groepsgenoten en heb veel geleerd over de relatie tussen overprikkeling, vermoeidheid en een kort lontje. Ik heb nu meer grip op mijn explosieve reactie en tel vaker tot tien. De methode stop-denk-doe heeft me hiervoor handvatten gegeven. Daarnaast heeft Hersenz me ook geholpen met de acceptatie van de onzichtbare gevolgen van mijn hersenletsel. Ik kan gemakkelijker dingen loslaten en de lat voor mezelf naar beneden halen. Hierdoor bewaak ik mijn grenzen beter. 

bewuster

In de thuisbehandeling heb ik vooral geleerd om als een soort helikopter boven de situatie te gaan hangen en me af te vragen waarom ik doe wat ik doe. Ik kan nu analyseren wat er is gebeurd als ik fel uit de hoek ben gekomen. Van daaruit maak ik ook een bewustere afweging om wel of niet mijn verontschuldigingen aan te bieden. Soms vind ik dat ik dingen ook niet groter hoef te maken dan ze zijn.

Al met al is mijn korte lontje zeker niet verdwenen maar ik heb het dankzij Hersenz wel beter onder controle. Iedereen om mij heen beaamt dat ook. En dat is pure winst!”

Sneller boos na hersenletsel

Eén van de gevolgen van hersenletsel kan zijn dat iemand veel sneller en/of heviger boos wordt en zijn woede niet kan beheersen. 
Mensen die hier last van hebben, hebben vaak frontaal hersenletsel. Het voorste deel van de voorhoofdskwab stuurt het denken en handelen aan, waaronder de beheersing van impulsen. Als dat gebied beschadigd is, kan je je impulsen minder goed beheersen waardoor je sneller ontvlamt. 
Je kunt ook sneller boos worden door overprikkeling, omdat je je onveilig of onbegrepen voelt of omdat je het moeilijk vindt om te gaan met alle veranderingen in het leven.

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
"Ik accepteer mezelf zoals ik nu ben"

Pauline van Es is 51 jaar en alleenstaande moeder van een zoon (23) en dochter (21). Ze heeft NAH als gevolg van een herseninfarct op 46-jarige leeftijd. “De echte oorzaak is nooit gevonden".

“Ik zie de toekomst weer rooskleurig in”

Op 29 juli 2017 kreeg Astrid van Dongen een hersenbloeding, ze was 51 jaar. Vijf maanden later werd haar revalidatie in het ziekenhuis afgesloten, maar Astrid ondervond nog allerlei problemen.

“Ik ben klaar voor de rest van mijn leven”

Nardia Jansen (33), getrouwd en moeder van een zoon van 9, heeft sinds haar 29e hersenletsel als gevolg van een hersenbloeding. “En een maand later kreeg ik ook nog drie herseninfarcten. Zonder Hersenz was ik hier niet meer”.

Schilderen helpt mij overzicht te krijgen

Het is drie 3 jaar geleden dat Ben Leyenaar (78) een beroerte kreeg, ook wel CVA genoemd: Cerebro Vasculair Accident. Een ongeluk in de bloedvaten van de hersenen. Het is de meest voorkomende oorzaak van hersenletsel. Vanuit het revalidatiecentrum werd Ben doorverwezen naar Hersenz omdat hij tegen problemen aanliep. “Ik voelde me heel depri. Emoties, chaos, veel piekeren. Voelde mijn grenzen niet en ging er daardoor steeds overheen. Er waren conflicten met mijn partner.”

"Ik heb nu rust en focus naar de toekomst"

Harry Wattel (52), destijds manager bij een multinational, liep bij een motorongeluk in 2015 twee bloedingen tussen zijn hersenhelften en een hersenkneuzing boven zijn rechteroor op. De neuroloog zei na een paar dagen: "ik kan je toch niet opensnijden, van mij mag je naar huis". Harry was het roerend eens en belde zijn baas: "volgende week ben ik er weer".

Pagina's