'Ik heb innerlijke rust gevonden'

Christianne Otten is 53 jaar, getrouwd en moeder van 3 kinderen. Op 48-jarige leeftijd kreeg zij een hersenbloeding. Christianne zat bij haar man achterop de scooter (25 km/uur, zonder helm) en viel met haar hoofd op het asfalt. Een schedelbasisfractuur en hersenkneuzing waren het gevolg.

“Ik heb er geen zichtbare gevolgen aan overgehouden maar des te meer onzichtbare. Ik heb weinig energie, ben snel vermoeid, overprikkeld en overbelast. Dat weet ik nu, maar in de eerste periode had ik zeker niet door dat er van alles mis was. Ik heb heel veel opnieuw moeten leren."

geen grip

"Twee jaar ben ik bezig geweest met ziekenhuisopname, interne en externe revalidatie, ergotherapie aan huis en re-integreren. Uiteindelijk ben ik 100% arbeidsongeschikt verklaard. Toen stortte ik in. Ik kende mezelf niet meer, was verdwaald in mijn eigen ik en had totaal geen grip meer op mezelf."

"Ik ben naar de huisarts gegaan, die vroeg: ‘tegen welke problemen loop je aan?’ Al huilend kon ik daar geen antwoord op geven. Ik dacht alleen maar ‘tegen welke niet?’ Het was één grote chaos in mijn hoofd en ik miste mezelf. Op advies van de huisarts heb ik me aangemeld bij Siza en ben zo met Hersenz in contact gekomen."

Afscheid en acceptatie

"Ik heb alle modules gevolgd en alles bij elkaar heeft het me zoveel gebracht! Ik heb afscheid kunnen nemen van degene die ik 48 jaar heb mogen zijn en van de manier waarop ik in het leven stond. Ik heb mezelf leren accepteren zoals ik nú ben, ik heb geleerd om dat toe te laten en mezelf weer te omarmen en lief te vinden. Dat was een heel proces!"

"Ik ben gaan inzien dat dingen nu anders moeten, op míjn manier. Ik heb geleerd dat dit niet verkeerd is, maar noodzakelijk om goede balans in mijn energie en vermoeidheid te houden. Want als ik steeds over mijn grenzen ga kom ik in mijn ‘zwarte dagen’. Dan dwaal ik maar wat rond, word erg down en negatief."

"Nu weet ik hoe ik zelf de regie kan houden. Ik heb geleerd wat energieslurpers zijn en hoe ik betere keuzes kan maken in wat wel en niet kan. Ik weet dat ik mentale en fysieke activiteiten zoveel mogelijk moet afwisselen en dat ik tussendoor voldoende rust moet nemen." 

seintjes

"Mijn dag en week kan ik daardoor veel beter plannen. Ik herken ook steeds beter de lichamelijke seintjes die me vertellen dat ik tegen mijn grens zit. Ik ga dan bijvoorbeeld friemelen met mijn handen, word oncontroleerbaar emotioneel of juist heel lacherig."

"Mijn zelfvertrouwen is gegroeid en ik heb innerlijke rust gevonden. Het is heel fijn en belangrijk dat ook mijn gezin werd betrokken bij Hersenz. Er is ook naar hen geluisterd. Ik besef dat mijn lieve man ook zijn eigen momenten nodig heeft en dat onze kids vooral hun eigen ding moeten kunnen doen. We genieten nu weer meer en ontdekken steeds beter de dingen die we wél samen kunnen ondernemen. De rust en balans zijn terug in ons gezin."

thuisbehandelaar

"Met mijn thuisbehandelaar heb ik een bijzonder fijne klik. Zij ziet wie ik ben en wat ik nodig heb om niet terug te vallen na het Hersenz-traject. Zij heeft ervoor gezorgd dat ik in een zorgatelier creatief bezig kan zijn. Dit zat eigenlijk altijd al in me en ik kan het nu in de juiste omstandigheden ontwikkelen. Dat geeft me een heel positief gevoel en maakt me blij. En dat neem ik mee in de rest van mijn week."

"Als ik aan de toekomst denk probeer ik niet te ver vooruit te kijken en vooral in het nu te leven. Ik wil het beste uit mezelf halen. NAH heeft ons leven beheerst maar nu houden we er rekening mee. Zo halen we winst uit dit heftige letsel.”

Over de auteur, Jeannette Heijting (60): Jeannette kreeg in 2009 twee herseninfarcten en heeft als gevolg daarvan niet-aangeboren hersenletsel. Ze volgde twee modules van Hersenz en kreeg stap voor stap weer regie over haar leven.  

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
"Ik heb nu rust en focus naar de toekomst"

Harry Wattel (52), destijds manager bij een multinational, liep bij een motorongeluk in 2015 twee bloedingen tussen zijn hersenhelften en een hersenkneuzing boven zijn rechteroor op. De neuroloog zei na een paar dagen: "ik kan je toch niet opensnijden, van mij mag je naar huis". Harry was het roerend eens en belde zijn baas: "volgende week ben ik er weer".

Dankzij Hersenz heb ik weer zin in mijn leven!

Diana Boosten (52), alleenstaande moeder met twee thuiswonende zonen van 23 en 21 jaar, kreeg in 2015 een herseninfarct in haar slaap. “Er ontstond een nieuwe, onbegrepen ‘ik’. Ik kon niet meer leven op de oude manier."

'Ik heb geleerd mezelf staande te houden'

Bianca Suijs is getrouwd en moeder van een zoon (18) en een dochter (15). Na een zware rugoperatie in 2015 kreeg ze in 2016 een herseninfarct, tijdens haar werk als receptioniste bij een organisatie voor kinderopvang. Bianca was 39 jaar. Het was het begin van een compleet veranderd leven, waarin Bianca een hele tijd tegen zichzelf vocht.

“Ik zie bij vlagen weer mijn oude moeder terug”

Maurits van Lamoen is de jongste zoon van Ellen Kleipool, die in 2016 op 59-jarige leeftijd een herseninfarct kreeg. Maurits was toen 25 jaar. “Na haar herseninfarct stond het leven van mijn moeder op zijn kop. Dat had ook zijn weerslag op mij en mijn twee broers. Het beroep op ons werd groter en er ontstonden onderlinge ergernissen.

'Ik ben rustiger en stabieler geworden'

Vlak voor haar 45e verjaardag kreeg Petra van Rassel in 2017 een herseninfarct. Ze was net weer volledig aan het werk na een flinke burn-out. In een revalidatiecentrum herstelde de motoriek in haar rechter lichaamshelft. Petra kon weer naar huis. Maar daar bleken de onzichtbare gevolgen een flinke impact op haar leven te hebben.

Pagina's