'Ik heb innerlijke rust gevonden'

Christianne Otten is 53 jaar, getrouwd en moeder van 3 kinderen. Op 48-jarige leeftijd kreeg zij een hersenbloeding. Christianne zat bij haar man achterop de scooter (25 km/uur, zonder helm) en viel met haar hoofd op het asfalt. Een schedelbasisfractuur en hersenkneuzing waren het gevolg.

“Ik heb er geen zichtbare gevolgen aan overgehouden maar des te meer onzichtbare. Ik heb weinig energie, ben snel vermoeid, overprikkeld en overbelast. Dat weet ik nu, maar in de eerste periode had ik zeker niet door dat er van alles mis was. Ik heb heel veel opnieuw moeten leren."

geen grip

"Twee jaar ben ik bezig geweest met ziekenhuisopname, interne en externe revalidatie, ergotherapie aan huis en re-integreren. Uiteindelijk ben ik 100% arbeidsongeschikt verklaard. Toen stortte ik in. Ik kende mezelf niet meer, was verdwaald in mijn eigen ik en had totaal geen grip meer op mezelf."

"Ik ben naar de huisarts gegaan, die vroeg: ‘tegen welke problemen loop je aan?’ Al huilend kon ik daar geen antwoord op geven. Ik dacht alleen maar ‘tegen welke niet?’ Het was één grote chaos in mijn hoofd en ik miste mezelf. Op advies van de huisarts heb ik me aangemeld bij Siza en ben zo met Hersenz in contact gekomen."

Afscheid en acceptatie

"Ik heb alle modules gevolgd en alles bij elkaar heeft het me zoveel gebracht! Ik heb afscheid kunnen nemen van degene die ik 48 jaar heb mogen zijn en van de manier waarop ik in het leven stond. Ik heb mezelf leren accepteren zoals ik nú ben, ik heb geleerd om dat toe te laten en mezelf weer te omarmen en lief te vinden. Dat was een heel proces!"

"Ik ben gaan inzien dat dingen nu anders moeten, op míjn manier. Ik heb geleerd dat dit niet verkeerd is, maar noodzakelijk om goede balans in mijn energie en vermoeidheid te houden. Want als ik steeds over mijn grenzen ga kom ik in mijn ‘zwarte dagen’. Dan dwaal ik maar wat rond, word erg down en negatief."

"Nu weet ik hoe ik zelf de regie kan houden. Ik heb geleerd wat energieslurpers zijn en hoe ik betere keuzes kan maken in wat wel en niet kan. Ik weet dat ik mentale en fysieke activiteiten zoveel mogelijk moet afwisselen en dat ik tussendoor voldoende rust moet nemen." 

seintjes

"Mijn dag en week kan ik daardoor veel beter plannen. Ik herken ook steeds beter de lichamelijke seintjes die me vertellen dat ik tegen mijn grens zit. Ik ga dan bijvoorbeeld friemelen met mijn handen, word oncontroleerbaar emotioneel of juist heel lacherig."

"Mijn zelfvertrouwen is gegroeid en ik heb innerlijke rust gevonden. Het is heel fijn en belangrijk dat ook mijn gezin werd betrokken bij Hersenz. Er is ook naar hen geluisterd. Ik besef dat mijn lieve man ook zijn eigen momenten nodig heeft en dat onze kids vooral hun eigen ding moeten kunnen doen. We genieten nu weer meer en ontdekken steeds beter de dingen die we wél samen kunnen ondernemen. De rust en balans zijn terug in ons gezin."

thuisbehandelaar

"Met mijn thuisbehandelaar heb ik een bijzonder fijne klik. Zij ziet wie ik ben en wat ik nodig heb om niet terug te vallen na het Hersenz-traject. Zij heeft ervoor gezorgd dat ik in een zorgatelier creatief bezig kan zijn. Dit zat eigenlijk altijd al in me en ik kan het nu in de juiste omstandigheden ontwikkelen. Dat geeft me een heel positief gevoel en maakt me blij. En dat neem ik mee in de rest van mijn week."

"Als ik aan de toekomst denk probeer ik niet te ver vooruit te kijken en vooral in het nu te leven. Ik wil het beste uit mezelf halen. NAH heeft ons leven beheerst maar nu houden we er rekening mee. Zo halen we winst uit dit heftige letsel.”

Over de auteur, Jeannette Heijting (60): Jeannette kreeg in 2009 twee herseninfarcten en heeft als gevolg daarvan niet-aangeboren hersenletsel. Ze volgde twee modules van Hersenz en kreeg stap voor stap weer regie over haar leven.  

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
“Er is weer rust en balans en ik geniet”

Jeannette van Sleeuwen is 55 jaar, heeft een latrelatie en is moeder van een zoon (24) en dochter (23). Sinds haar 47e heeft Jeannette NAH, als gevolg van een abces in haar hersenen. Ze onderging twee keer een levensreddende operatie en kroop beide keren door het oog van de naald.

“Ik voel me weer heel in plaats van geknakt”

Ina de Ritter is 72 jaar, getrouwd, moeder van vier kinderen en oma van zes kleinkinderen. In 1988 kreeg zij als gevolg van een gebroken pink een ernstige vorm van Post Traumatische Dystrofie. Hierdoor is haar linkerarm onder de elleboog geamputeerd en is Ina sinds 1998 ook rolstoelafhankelijk. Samen met haar man en hulphond woont zij in een Fokuswoning.

“Als partner kan ik nu meer betekenen”

John Nell is de partner van Sandra, zij liep hersenletsel op na een val van de trap. Hij vertelt over de veranderingen waar hij ongewild mee te maken kreeg en wat deelname aan de partnermodule van Hersenz voor hem heeft betekend.

"Luister goed naar jezelf, naar je lichaam"

Wendy kreeg in 2010 een ongeluk met haar paard op weg naar het strand. Met de ambulance werd ze afgevoerd naar het ziekenhuis. Na een nachtje blijven en een paar testen mocht ze naar huis. ‘Rustig aan doen, dan moet het wel weer goed komen’ zeiden de artsen.

“Ik kan er weer zijn voor mijn vrouw en zoons”

Joris is 42 jaar, getrouwd en vader van twee zoons van 8 en 10. Eind 2012 was hij van zijn werk op weg naar huis. “Op de snelweg reed het verkeer erg langzaam en iemand reed met veel te grote snelheid op mij in.” Joris was toen 34 jaar, zijn jongste kind nog maar 3 maanden.

Pagina's