'Ik ben trots op mijn nieuwe ik'

Op 19 januari 2018 kreeg Ciska Jansen een herseninfarct. Ze was 54 jaar. Alsof dat nog niet genoeg was kreeg ze tijdens haar revalidatie de diagnose Multiple Sclerose (MS) erbij. Ciska moet nu dealen met een evenwichtsstoornis, krachtverlies in haar benen, vertraagde informatieverwerking, een spraakstoornis (dysartrie) en chronische vermoeidheid.

“Ik had op Facebook al goede reacties gelezen over Hersenz maar door mijn MS was ik bang dat ik daar niet op de juiste plek zou zitten. Gelukkig was het geen enkel probleem. Door de behandelaars werd echter wel opgemerkt dat het fysieke gedeelte van Hersenz mij erg zwaar viel. Daarom hebben we gezamenlijk besloten dat ik alleen nog maar zou meedoen met het cognitieve deel van de groepsbehandeling. Ik heb inmiddels de modules Omgaan met verandering en Grip op je energie achter de rug en ben nu bezig met Aandacht en geheugen. 

Scootmobiel

Dankzij Hersenz sta ik weer positief in het leven. Als je een jaar geleden aan me had gevraagd of ik niet liever in een scootmobiel zou zitten, had ik geantwoord: oh nee, geen haar op mijn hoofd die daaraan denkt. Ik red me wel met mijn rollator. Maar door Hersenz ben ik gaan inzien dat een scootmobiel mij niet verder beperkt maar juist vrijheid oplevert.

Nu ik er eentje bezit gaat er een nieuwe wereld voor mij open. Ik kan zelf weer naar het dorp om boodschappen te doen en onderweg kom ik dan vaak bekende mensen tegen waar ik een praatje mee kan maken. Voorheen zat ik hele dagen binnen, want door mijn evenwichtsstoornis kan ik niet meer fietsen.

Acceptatie van hersenletsel

Ik heb geleerd om te accepteren dat hersenletsel nu bij mijn leven hoort. Ik kan beter omgaan met mijn nieuwe ik en vind eigenlijk ook dat die er best mag wezen. Zo ben ik er trots op dat ik mijn mening nu meer uitspreek en durf aan te geven dat ik moe word en beter kan stoppen met wat ik aan het doen ben. Ook zeg ik nu tegen anderen ‘Sorry, ik kan je niet volgen. Kun je het misschien wat langzamer vertellen want ik heb NAH’.

Vermoeidheid na Hersenletsel

Het lukt me nu beter om met mijn vermoeidheid om te gaan. Ik herken signalen van mijn lichaam en weet hoe ik er het beste op kan reageren. Zo zal ik een uur voor het slapen gaan geen spelletjes op de IPad meer doen of naar een spannende film kijken. Ik heb ook geleerd hoe ik mijn energie het beste kan verdelen over de dag en de week. Het van tevoren plannen van activiteiten geeft zoveel rust in mijn hoofd! En het voorkomt wat er eerder gebeurde, namelijk dat ik alles op dezelfde dag wilde doen en dan geen energie meer over had voor de rest van de week.

Een groot winstpunt is dat ik me minder snel druk maak om dingen die ‘misschien’ kunnen gebeuren. Ook dat brengt meer rust in mijn hoofd. Ik kon mezelf bijvoorbeeld erg druk maken als het busje mij te vroeg op kwam halen voor Hersenz. Nu laat ik merken dat ik het busje heb gezien en ga op mijn eigen tempo mijn spullen pakken en het huis afsluiten, zodat ik mijn huissleutel niet meer vergeet.

Dankbaar

Ik ben nooit zo’n voorstander geweest van hulp van instanties maar ik ervaar nu wel dat ik ontzettend veel baat heb bij de behandeling van Hersenz. Alle tips en de herkenning bij lotgenoten hebben me een boost aan zelfvertrouwen opgeleverd. Ik ervaar NAH nu niet meer als het einde maar als het begin van een nieuw leven, wat ik graag met beide handen aanpak. Ik heb weer hoop op een fijne toekomst en daar ben ik de behandelaren erg dankbaar voor.”

 Over de auteur, Jeannette Heijting (58)

Jeannette kreeg in 2009 twee herseninfarcten en heeft als gevolg daarvan niet-aangeboren hersenletsel. Ze volgde twee modules van Hersenz en kreeg stap voor stap weer regie over haar leven. Als ervaringsdeskundige en auteur zet ze zich in om de (onzichtbare) gevolgen van hersenletsel beter bekend te maken, zodat er meer begrip ontstaat. Dit doet ze door haar eigen verhaal en de verhalen van lotgenoten naar buiten te brengen.

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Schilderen helpt mij overzicht te krijgen

Het is drie 3 jaar geleden dat Ben Leyenaar (78) een beroerte kreeg, ook wel CVA genoemd: Cerebro Vasculair Accident. Een ongeluk in de bloedvaten van de hersenen. Het is de meest voorkomende oorzaak van hersenletsel. Vanuit het revalidatiecentrum werd Ben doorverwezen naar Hersenz omdat hij tegen problemen aanliep. “Ik voelde me heel depri. Emoties, chaos, veel piekeren. Voelde mijn grenzen niet en ging er daardoor steeds overheen. Er waren conflicten met mijn partner.”

"Ik heb nu rust en focus naar de toekomst"

Harry Wattel (52), destijds manager bij een multinational, liep bij een motorongeluk in 2015 twee bloedingen tussen zijn hersenhelften en een hersenkneuzing boven zijn rechteroor op. De neuroloog zei na een paar dagen: "ik kan je toch niet opensnijden, van mij mag je naar huis". Harry was het roerend eens en belde zijn baas: "volgende week ben ik er weer".

Dankzij Hersenz heb ik weer zin in mijn leven!

Diana Boosten (52), alleenstaande moeder met twee thuiswonende zonen van 23 en 21 jaar, kreeg in 2015 een herseninfarct in haar slaap. “Er ontstond een nieuwe, onbegrepen ‘ik’. Ik kon niet meer leven op de oude manier."

'Ik heb geleerd mezelf staande te houden'

Bianca Suijs is getrouwd en moeder van een zoon (18) en een dochter (15). Na een zware rugoperatie in 2015 kreeg ze in 2016 een herseninfarct, tijdens haar werk als receptioniste bij een organisatie voor kinderopvang. Bianca was 39 jaar. Het was het begin van een compleet veranderd leven, waarin Bianca een hele tijd tegen zichzelf vocht.

“Ik zie bij vlagen weer mijn oude moeder terug”

Maurits van Lamoen is de jongste zoon van Ellen Kleipool, die in 2016 op 59-jarige leeftijd een herseninfarct kreeg. Maurits was toen 25 jaar. “Na haar herseninfarct stond het leven van mijn moeder op zijn kop. Dat had ook zijn weerslag op mij en mijn twee broers. Het beroep op ons werd groter en er ontstonden onderlinge ergernissen.

Pagina's