'Ik ben trots op mijn nieuwe ik'

Op 19 januari 2018 kreeg Ciska Jansen een herseninfarct. Ze was 54 jaar. Alsof dat nog niet genoeg was kreeg ze tijdens haar revalidatie de diagnose Multiple Sclerose (MS) erbij. Ciska moet nu dealen met een evenwichtsstoornis, krachtverlies in haar benen, vertraagde informatieverwerking, een spraakstoornis (dysartrie) en chronische vermoeidheid.

“Ik had op Facebook al goede reacties gelezen over Hersenz maar door mijn MS was ik bang dat ik daar niet op de juiste plek zou zitten. Gelukkig was het geen enkel probleem. Door de behandelaars werd echter wel opgemerkt dat het fysieke gedeelte van Hersenz mij erg zwaar viel. Daarom hebben we gezamenlijk besloten dat ik alleen nog maar zou meedoen met het cognitieve deel van de groepsbehandeling. Ik heb inmiddels de modules Omgaan met verandering en Grip op je energie achter de rug en ben nu bezig met Aandacht en geheugen. 

Scootmobiel

Dankzij Hersenz sta ik weer positief in het leven. Als je een jaar geleden aan me had gevraagd of ik niet liever in een scootmobiel zou zitten, had ik geantwoord: oh nee, geen haar op mijn hoofd die daaraan denkt. Ik red me wel met mijn rollator. Maar door Hersenz ben ik gaan inzien dat een scootmobiel mij niet verder beperkt maar juist vrijheid oplevert.

Nu ik er eentje bezit gaat er een nieuwe wereld voor mij open. Ik kan zelf weer naar het dorp om boodschappen te doen en onderweg kom ik dan vaak bekende mensen tegen waar ik een praatje mee kan maken. Voorheen zat ik hele dagen binnen, want door mijn evenwichtsstoornis kan ik niet meer fietsen.

Acceptatie van hersenletsel

Ik heb geleerd om te accepteren dat hersenletsel nu bij mijn leven hoort. Ik kan beter omgaan met mijn nieuwe ik en vind eigenlijk ook dat die er best mag wezen. Zo ben ik er trots op dat ik mijn mening nu meer uitspreek en durf aan te geven dat ik moe word en beter kan stoppen met wat ik aan het doen ben. Ook zeg ik nu tegen anderen ‘Sorry, ik kan je niet volgen. Kun je het misschien wat langzamer vertellen want ik heb NAH’.

Vermoeidheid na Hersenletsel

Het lukt me nu beter om met mijn vermoeidheid om te gaan. Ik herken signalen van mijn lichaam en weet hoe ik er het beste op kan reageren. Zo zal ik een uur voor het slapen gaan geen spelletjes op de IPad meer doen of naar een spannende film kijken. Ik heb ook geleerd hoe ik mijn energie het beste kan verdelen over de dag en de week. Het van tevoren plannen van activiteiten geeft zoveel rust in mijn hoofd! En het voorkomt wat er eerder gebeurde, namelijk dat ik alles op dezelfde dag wilde doen en dan geen energie meer over had voor de rest van de week.

Een groot winstpunt is dat ik me minder snel druk maak om dingen die ‘misschien’ kunnen gebeuren. Ook dat brengt meer rust in mijn hoofd. Ik kon mezelf bijvoorbeeld erg druk maken als het busje mij te vroeg op kwam halen voor Hersenz. Nu laat ik merken dat ik het busje heb gezien en ga op mijn eigen tempo mijn spullen pakken en het huis afsluiten, zodat ik mijn huissleutel niet meer vergeet.

Dankbaar

Ik ben nooit zo’n voorstander geweest van hulp van instanties maar ik ervaar nu wel dat ik ontzettend veel baat heb bij de behandeling van Hersenz. Alle tips en de herkenning bij lotgenoten hebben me een boost aan zelfvertrouwen opgeleverd. Ik ervaar NAH nu niet meer als het einde maar als het begin van een nieuw leven, wat ik graag met beide handen aanpak. Ik heb weer hoop op een fijne toekomst en daar ben ik de behandelaren erg dankbaar voor.”

 Over de auteur, Jeannette Heijting (58)

Jeannette kreeg in 2009 twee herseninfarcten en heeft als gevolg daarvan niet-aangeboren hersenletsel. Ze volgde twee modules van Hersenz en kreeg stap voor stap weer regie over haar leven. Als ervaringsdeskundige en auteur zet ze zich in om de (onzichtbare) gevolgen van hersenletsel beter bekend te maken, zodat er meer begrip ontstaat. Dit doet ze door haar eigen verhaal en de verhalen van lotgenoten naar buiten te brengen.

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Relatie sterk verbeterd

Jeannette kreeg zes jaar geleden twee herseninfarcten. Ze revalideerde met een ergotherapeut aan huis en de fysiotherapeut in de buurt. Aan de buitenkant leek alles weer gewoon. Ze kon haar werk redelijk snel weer oppakken maar privé kreeg ze het almaar zwaarder en ging ze door een diep dal. Dat dal werd in de loop der jaren almaar donkerder. Jeannette had ook last van paniekaanvallen. ‘’Ik liep voortdurend met een bal van angst rond.’’

Topsport achter de Bonkevaart

Wie Bonkevaart en Leeuwarden zegt, zegt Elfstedentocht. Topsport dus. In een van de woningen aan deze Friese vaart wordt sinds enige tijd ook topsport bedreven. Want Monica Hadikoesoemo zet daar alles op alles om haar leven te herpakken nadat ze getroffen werd door een hersenbloeding in april 2013.

‘Maar dan ben je thuis en begint het pas’

“Dat is nu hersenletsel”, zegt Paul van Voorden even na binnenkomst. Drie kopjes koffie voor het bezoek worden er vier en de melk is suiker geworden. Op de vraag hoe lang hij in dit appartement woont, zegt hij: “Toch zeker een jaar.” Het blijken er zes te zijn.

‘Ik ben er geweldig van opgeknapt’

Het was op een mooie voorjaarsdag in maart 2012, herinnert Yvonne van Noord-Wyckelsma zich. Met man Bob zat ze heerlijk in de tuin, beetje puzzelen, beetje kletsen. Plots voelde ze zich niet lekker worden.

Pagina's