'Ik ben trots op mijn nieuwe ik'

Op 19 januari 2018 kreeg Ciska Jansen een herseninfarct. Ze was 54 jaar. Alsof dat nog niet genoeg was kreeg ze tijdens haar revalidatie de diagnose Multiple Sclerose (MS) erbij. Ciska moet nu dealen met een evenwichtsstoornis, krachtverlies in haar benen, vertraagde informatieverwerking, een spraakstoornis (dysartrie) en chronische vermoeidheid.

“Ik had op Facebook al goede reacties gelezen over Hersenz maar door mijn MS was ik bang dat ik daar niet op de juiste plek zou zitten. Gelukkig was het geen enkel probleem. Door de behandelaars werd echter wel opgemerkt dat het fysieke gedeelte van Hersenz mij erg zwaar viel. Daarom hebben we gezamenlijk besloten dat ik alleen nog maar zou meedoen met het cognitieve deel van de groepsbehandeling. Ik heb inmiddels de modules Omgaan met verandering en Grip op je energie achter de rug en ben nu bezig met Aandacht en geheugen. 

Scootmobiel

Dankzij Hersenz sta ik weer positief in het leven. Als je een jaar geleden aan me had gevraagd of ik niet liever in een scootmobiel zou zitten, had ik geantwoord: oh nee, geen haar op mijn hoofd die daaraan denkt. Ik red me wel met mijn rollator. Maar door Hersenz ben ik gaan inzien dat een scootmobiel mij niet verder beperkt maar juist vrijheid oplevert.

Nu ik er eentje bezit gaat er een nieuwe wereld voor mij open. Ik kan zelf weer naar het dorp om boodschappen te doen en onderweg kom ik dan vaak bekende mensen tegen waar ik een praatje mee kan maken. Voorheen zat ik hele dagen binnen, want door mijn evenwichtsstoornis kan ik niet meer fietsen.

Acceptatie van hersenletsel

Ik heb geleerd om te accepteren dat hersenletsel nu bij mijn leven hoort. Ik kan beter omgaan met mijn nieuwe ik en vind eigenlijk ook dat die er best mag wezen. Zo ben ik er trots op dat ik mijn mening nu meer uitspreek en durf aan te geven dat ik moe word en beter kan stoppen met wat ik aan het doen ben. Ook zeg ik nu tegen anderen ‘Sorry, ik kan je niet volgen. Kun je het misschien wat langzamer vertellen want ik heb NAH’.

Vermoeidheid na Hersenletsel

Het lukt me nu beter om met mijn vermoeidheid om te gaan. Ik herken signalen van mijn lichaam en weet hoe ik er het beste op kan reageren. Zo zal ik een uur voor het slapen gaan geen spelletjes op de IPad meer doen of naar een spannende film kijken. Ik heb ook geleerd hoe ik mijn energie het beste kan verdelen over de dag en de week. Het van tevoren plannen van activiteiten geeft zoveel rust in mijn hoofd! En het voorkomt wat er eerder gebeurde, namelijk dat ik alles op dezelfde dag wilde doen en dan geen energie meer over had voor de rest van de week.

Een groot winstpunt is dat ik me minder snel druk maak om dingen die ‘misschien’ kunnen gebeuren. Ook dat brengt meer rust in mijn hoofd. Ik kon mezelf bijvoorbeeld erg druk maken als het busje mij te vroeg op kwam halen voor Hersenz. Nu laat ik merken dat ik het busje heb gezien en ga op mijn eigen tempo mijn spullen pakken en het huis afsluiten, zodat ik mijn huissleutel niet meer vergeet.

Dankbaar

Ik ben nooit zo’n voorstander geweest van hulp van instanties maar ik ervaar nu wel dat ik ontzettend veel baat heb bij de behandeling van Hersenz. Alle tips en de herkenning bij lotgenoten hebben me een boost aan zelfvertrouwen opgeleverd. Ik ervaar NAH nu niet meer als het einde maar als het begin van een nieuw leven, wat ik graag met beide handen aanpak. Ik heb weer hoop op een fijne toekomst en daar ben ik de behandelaren erg dankbaar voor.”

 Over de auteur, Jeannette Heijting (58)

Jeannette kreeg in 2009 twee herseninfarcten en heeft als gevolg daarvan niet-aangeboren hersenletsel. Ze volgde twee modules van Hersenz en kreeg stap voor stap weer regie over haar leven. Als ervaringsdeskundige en auteur zet ze zich in om de (onzichtbare) gevolgen van hersenletsel beter bekend te maken, zodat er meer begrip ontstaat. Dit doet ze door haar eigen verhaal en de verhalen van lotgenoten naar buiten te brengen.

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
“Door Hersenz ben ik een andere man geworden”

Henk de Klerk is 65 jaar, getrouwd, vader van een dochter en opa van 2 kleinkinderen. Vanaf zijn 60e heeft Henk al vier herseninfarcten gehad.

“Ik herken nu mijn eigen gedrag”

Eric was 41 jaar toen zijn leven in 2005 compleet overhoop werd gegooid door een scooterongeluk. Na een half jaar revalidatie kwam hij weer thuis. Mét hersenletsel, maar zonder inzicht in hoe hij was veranderd en hoe hij ermee om kon gaan.

“Ik kan beter omgaan met mijn prikkelgevoeligheid”

Eric Jansen is 48 jaar, alleenstaand en vader van een 21-jarige zoon. In juni 2019 kwam Eric tijdens zijn fietstraining, ter voorbereiding op Triatlon Stein, ten val. Hij raakte buiten bewustzijn en werd door wandelaars gevonden.

Duo-interview met Martijn en Dennis

Martijn Dekker en Dennis Kruithof liepen beiden hersenletsel op na een verkeersongeval. Dagelijks kampen zij met de blijvende gevolgen daarvan, zoals verminderde concentratie, vermoeidheid, minder goed kunnen onthouden en ze raken snel overprikkeld in gezelschap.

‘Ik zie meer gouden randjes in mijn leven’

Frank was 21 toen hij in 1987 een ernstig auto-ongeluk kreeg. Na een frontale botsing brak hij zijn arm, been, heup en kaak. Door een frontale hersenkneuzing lag hij langdurig in coma.

Pagina's