Ik beleef iedere dag heel bewust

Kees Eichhorn volgde de Hersenz-module Plannen en Organiseren. Voorheen overkwam het leven hem, maar nu beleeft hij de dagen heel bewust. Hij leerde zijn dagen te plannen en dat geeft hem rust. Hij is open over zijn hersenletsel en werkt dan ook graag mee aan dit interview.

De datum weet Kees nog exact. Het was op 31 augustus 2015 dat hij zich op zijn werk niet goed voelde. “Mijn linkerarm deed raar, luisterde niet naar mijn hoofd. Het signaal vanuit de hersenen werd door mijn arm niet opgepikt.

Ik wist niet wat het was, maar het voelde niet goed. Mijn baas heeft me meegenomen naar de huisarts. Van daaruit moest ik naar de spoedeisende hulp waar ik onderzocht werd en op allerlei apparaten werd aangesloten. De neuroloog vertelde me dat ik een herseninfarct had gehad.

Na twee dagen mocht ik naar huis, de neuroloog kon niets meer voor me doen. Ik ben vier maanden thuis geweest. Geen nazorg, geen begeleiding, we moesten het zelf uitzoeken. Geleidelijk aan ben ik weer gaan werken. Je zag niets aan me en ik had geen restverschijnselen, dacht ik. Maar dat viel tegen. Na zes weken fulltime werken ging het niet meer. Ik was zó moe. En ik had een kort lontje, ik werd heel snel boos. De relatie met mijn vrouw leed eronder. Het kon zo niet verder.”

Teneinde raad gingen Kees en zijn vrouw naar de huisarts. Een week later viel er een foldertje van Hersenz op de deurmat.

"Tijdens de informatiebijeenkomst was ik ontroerd, zoveel herkenning!” Kees startte in januari 2017 met de module Omgaan met veranderingen. “Het was een openbaring. Mijn vermoeidheid, geprikkeldheid en concentratiestoornissen kwamen door mijn hersenletsel. Hier heb ik ook voor het eerst gerouwd om wat me is overkomen.”

Vervolgens volgde hij Grip op energie en Plannen en organiseren. Zijn vrouw volgt inmiddels de partnermodule.

“De vermoeidheid heeft een negatieve invloed op alles. Dus goed omgaan met mijn energie is enorm belangrijk voor me. Bij Plannen en organiseren leerde ik mijn dagen te plannen. Voor de cursus dacht ik er niet bij na, de dagen liet ik gebeuren. Het gevolg was dat ik veel te veel deed op een dag en daardoor altijd moe en geprikkeld was. Ik heb geleerd per dag drie hoofdactiviteiten te plannen. Vandaag bijvoorbeeld: 1. Werken 2. Honden uitlaten en 3. Interview met Hersenz. Dan weet ik dat ik voor vandaag genoeg heb. Als er nog iets anders op mijn pad komt, moet het naar een andere dag. Ik heb ook goed leren ‘nee’ zeggen.” Dankzij de behandeling plant hij ook zijn werk beter. Daardoor lukt het hem nu weer om veertig uur per week te werken.

Regelmatig pakt Kees de cursusmap er weer even bij. Zoals vorig jaar toen zijn huis verbouwd werd. “Allerlei spullen moesten worden uitgezocht. Ik overzag het niet meer. Ik heb de map erbij gepakt en een doelen-lijst met planning gemaakt. De verbouwing is verder prima verlopen!” Kees laat de huis-agenda zien. “We werken met het hele gezin met een weekplanner. Zo weet ik wanneer er iets van me verwacht wordt. Als mijn dochter en vrouw werken, dan weet ik dat ík de honden moet uitlaten. Dat geeft me rust, dat ik weet wat er komt.”

Trots wijst Kees op wat er in de agenda staat bij aanstaande zaterdag. Met grote letters en een uitroepteken: Soldaat van Oranje! Een uitje dat Kees heeft georganiseerd. Door zijn herseninfarct nam hij lange tijd geen initiatieven meer. Nu is hij zover dat hij zijn vrouw mee uit neemt. Ze kijken ernaar uit!

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
"Ik accepteer mezelf zoals ik nu ben"

Pauline van Es is 51 jaar en alleenstaande moeder van een zoon (23) en dochter (21). Ze heeft NAH als gevolg van een herseninfarct op 46-jarige leeftijd. “De echte oorzaak is nooit gevonden".

“Ik zie de toekomst weer rooskleurig in”

Op 29 juli 2017 kreeg Astrid van Dongen een hersenbloeding, ze was 51 jaar. Vijf maanden later werd haar revalidatie in het ziekenhuis afgesloten, maar Astrid ondervond nog allerlei problemen.

“Ik ben klaar voor de rest van mijn leven”

Nardia Jansen (33), getrouwd en moeder van een zoon van 9, heeft sinds haar 29e hersenletsel als gevolg van een hersenbloeding. “En een maand later kreeg ik ook nog drie herseninfarcten. Zonder Hersenz was ik hier niet meer”.

Schilderen helpt mij overzicht te krijgen

Het is drie 3 jaar geleden dat Ben Leyenaar (78) een beroerte kreeg, ook wel CVA genoemd: Cerebro Vasculair Accident. Een ongeluk in de bloedvaten van de hersenen. Het is de meest voorkomende oorzaak van hersenletsel. Vanuit het revalidatiecentrum werd Ben doorverwezen naar Hersenz omdat hij tegen problemen aanliep. “Ik voelde me heel depri. Emoties, chaos, veel piekeren. Voelde mijn grenzen niet en ging er daardoor steeds overheen. Er waren conflicten met mijn partner.”

"Ik heb nu rust en focus naar de toekomst"

Harry Wattel (52), destijds manager bij een multinational, liep bij een motorongeluk in 2015 twee bloedingen tussen zijn hersenhelften en een hersenkneuzing boven zijn rechteroor op. De neuroloog zei na een paar dagen: "ik kan je toch niet opensnijden, van mij mag je naar huis". Harry was het roerend eens en belde zijn baas: "volgende week ben ik er weer".

Pagina's