Ik beleef iedere dag heel bewust

Kees Eichhorn volgde de Hersenz-module Plannen en Organiseren. Voorheen overkwam het leven hem, maar nu beleeft hij de dagen heel bewust. Hij leerde zijn dagen te plannen en dat geeft hem rust. Hij is open over zijn hersenletsel en werkt dan ook graag mee aan dit interview.

De datum weet Kees nog exact. Het was op 31 augustus 2015 dat hij zich op zijn werk niet goed voelde. “Mijn linkerarm deed raar, luisterde niet naar mijn hoofd. Het signaal vanuit de hersenen werd door mijn arm niet opgepikt.

Ik wist niet wat het was, maar het voelde niet goed. Mijn baas heeft me meegenomen naar de huisarts. Van daaruit moest ik naar de spoedeisende hulp waar ik onderzocht werd en op allerlei apparaten werd aangesloten. De neuroloog vertelde me dat ik een herseninfarct had gehad.

Na twee dagen mocht ik naar huis, de neuroloog kon niets meer voor me doen. Ik ben vier maanden thuis geweest. Geen nazorg, geen begeleiding, we moesten het zelf uitzoeken. Geleidelijk aan ben ik weer gaan werken. Je zag niets aan me en ik had geen restverschijnselen, dacht ik. Maar dat viel tegen. Na zes weken fulltime werken ging het niet meer. Ik was zó moe. En ik had een kort lontje, ik werd heel snel boos. De relatie met mijn vrouw leed eronder. Het kon zo niet verder.”

Teneinde raad gingen Kees en zijn vrouw naar de huisarts. Een week later viel er een foldertje van Hersenz op de deurmat.

"Tijdens de informatiebijeenkomst was ik ontroerd, zoveel herkenning!” Kees startte in januari 2017 met de module Omgaan met veranderingen. “Het was een openbaring. Mijn vermoeidheid, geprikkeldheid en concentratiestoornissen kwamen door mijn hersenletsel. Hier heb ik ook voor het eerst gerouwd om wat me is overkomen.”

Vervolgens volgde hij Grip op energie en Plannen en organiseren. Zijn vrouw volgt inmiddels de partnermodule.

“De vermoeidheid heeft een negatieve invloed op alles. Dus goed omgaan met mijn energie is enorm belangrijk voor me. Bij Plannen en organiseren leerde ik mijn dagen te plannen. Voor de cursus dacht ik er niet bij na, de dagen liet ik gebeuren. Het gevolg was dat ik veel te veel deed op een dag en daardoor altijd moe en geprikkeld was. Ik heb geleerd per dag drie hoofdactiviteiten te plannen. Vandaag bijvoorbeeld: 1. Werken 2. Honden uitlaten en 3. Interview met Hersenz. Dan weet ik dat ik voor vandaag genoeg heb. Als er nog iets anders op mijn pad komt, moet het naar een andere dag. Ik heb ook goed leren ‘nee’ zeggen.” Dankzij de behandeling plant hij ook zijn werk beter. Daardoor lukt het hem nu weer om veertig uur per week te werken.

Regelmatig pakt Kees de cursusmap er weer even bij. Zoals vorig jaar toen zijn huis verbouwd werd. “Allerlei spullen moesten worden uitgezocht. Ik overzag het niet meer. Ik heb de map erbij gepakt en een doelen-lijst met planning gemaakt. De verbouwing is verder prima verlopen!” Kees laat de huis-agenda zien. “We werken met het hele gezin met een weekplanner. Zo weet ik wanneer er iets van me verwacht wordt. Als mijn dochter en vrouw werken, dan weet ik dat ík de honden moet uitlaten. Dat geeft me rust, dat ik weet wat er komt.”

Trots wijst Kees op wat er in de agenda staat bij aanstaande zaterdag. Met grote letters en een uitroepteken: Soldaat van Oranje! Een uitje dat Kees heeft georganiseerd. Door zijn herseninfarct nam hij lange tijd geen initiatieven meer. Nu is hij zover dat hij zijn vrouw mee uit neemt. Ze kijken ernaar uit!

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
“Ik voel me weer heel in plaats van geknakt”

Ina de Ritter is 72 jaar, getrouwd, moeder van vier kinderen en oma van zes kleinkinderen. In 1988 kreeg zij als gevolg van een gebroken pink een ernstige vorm van Post Traumatische Dystrofie. Hierdoor is haar linkerarm onder de elleboog geamputeerd en is Ina sinds 1998 ook rolstoelafhankelijk. Samen met haar man en hulphond woont zij in een Fokuswoning.

“Als partner kan ik nu meer betekenen”

John Nell is de partner van Sandra, zij liep hersenletsel op na een val van de trap. Hij vertelt over de veranderingen waar hij ongewild mee te maken kreeg en wat deelname aan de partnermodule van Hersenz voor hem heeft betekend.

"Luister goed naar jezelf, naar je lichaam"

Wendy kreeg in 2010 een ongeluk met haar paard op weg naar het strand. Met de ambulance werd ze afgevoerd naar het ziekenhuis. Na een nachtje blijven en een paar testen mocht ze naar huis. ‘Rustig aan doen, dan moet het wel weer goed komen’ zeiden de artsen.

“Ik kan er weer zijn voor mijn vrouw en zoons”

Joris is 42 jaar, getrouwd en vader van twee zoons van 8 en 10. Eind 2012 was hij van zijn werk op weg naar huis. “Op de snelweg reed het verkeer erg langzaam en iemand reed met veel te grote snelheid op mij in.” Joris was toen 34 jaar, zijn jongste kind nog maar 3 maanden.

“Ik heb een andere Beppie teruggevonden”

Beppie Wemmenhove is 54 jaar en woont samen met haar vriend. Ze is moeder van twee kinderen en oma van twee kleinkinderen. Sinds juli 2014 heeft zij NAH als gevolg van een herseninfarct. Na zes maanden revalidatie dacht Beppie ‘nu is alles weer bij het oude en kan ik weer verder’. Maar het pakte anders uit…

Pagina's