Hoe vergaat het Monica

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? We vroegen het verschillende oud-cliënten. Monica Hadikoesoemo (54) werd in april 2013 getroffen door een hersenbloeding. Als gevolg daarvan heeft ze last van overprikkeling, zenuwpijnen en vermoeidheid. In 2016 rondde ze Hersenz af.

Hoe gaat het nu met je?

“Ik ben een tevreden mens. Halverwege de berg heb je ook een mooi uitzicht! Van de overprikkeling, zenuwpijn en de vermoeidheid heb ik nog steeds veel last. Het blijft balanceren als een koorddanser op een dun touw. Elke dag is een nieuwe uitdaging: niet te veel plannen en veel rust nemen. Toch geef ik mij er niet helemaal aan over. Ik onderneem af en toe leuke dingen, terwijl ik weet dat ik er daarna dagen of zelfs weken van moet bijkomen. Maar het is het dan ook meer dan waard.

Ook probeer ik nieuwe dingen te ondernemen. Zo leer ik nu de ukelele te bespelen. Voor mijn gevoel ben ik de strijd aan gegaan met geluid. Het spelen geeft me zoveel dat ik alles vergeet, zelfs de pijn. Mijn linkerhand is soepeler geworden en het is alsof ik meer ruimte in mijn hoofd heb gekregen.”

Hoe kijk je terug op de behandeling van Hersenz?

Hersenz heeft emotioneel gezien veel voor mij betekend, omdat ik mijn hersenletsel heb kunnen accepteren. Samen met mijn huidige begeleidster Alice probeer ik elke dag nog het geleerde toe te passen. De ene dag lukt het beter dan de andere, maar het helpt zeker.”

Welke cijfer geef je je leven?

Ik geef mijn leven een 8! Ik heb met mijn man een goede balans gevonden, heb een goede band met kinderen, familie en vrienden. Ik heb leuke hobby's zoals fotograferen, muziek maken en tuinieren. Maar waar ik nog het meest van geniet is het vrijwilligerswerk dat ik mag doen als één van Jehova’s Getuigen. Evangeliseren, hoe beperkt mijn aandeel ook is, geeft mijn leven zin omdat ik andere mensen kan helpen!”

OPROEP:

Is het meer dan een jaar geleden dat u Hersenz heeft afgerond en wilt u delen wat u in het dagelijks leven nog toepast van datgene wat u geleerd? Mail dan kort uw verhaal en uw gegevens naar info@hersenz.nl met naam, emailadres en telefoonnummer. Dan nemen we contact met u op.

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
“Ik voel me weer heel in plaats van geknakt”

Ina de Ritter is 72 jaar, getrouwd, moeder van vier kinderen en oma van zes kleinkinderen. In 1988 kreeg zij als gevolg van een gebroken pink een ernstige vorm van Post Traumatische Dystrofie. Hierdoor is haar linkerarm onder de elleboog geamputeerd en is Ina sinds 1998 ook rolstoelafhankelijk. Samen met haar man en hulphond woont zij in een Fokuswoning.

“Als partner kan ik nu meer betekenen”

John Nell is de partner van Sandra, zij liep hersenletsel op na een val van de trap. Hij vertelt over de veranderingen waar hij ongewild mee te maken kreeg en wat deelname aan de partnermodule van Hersenz voor hem heeft betekend.

"Luister goed naar jezelf, naar je lichaam"

Wendy kreeg in 2010 een ongeluk met haar paard op weg naar het strand. Met de ambulance werd ze afgevoerd naar het ziekenhuis. Na een nachtje blijven en een paar testen mocht ze naar huis. ‘Rustig aan doen, dan moet het wel weer goed komen’ zeiden de artsen.

“Ik kan er weer zijn voor mijn vrouw en zoons”

Joris is 42 jaar, getrouwd en vader van twee zoons van 8 en 10. Eind 2012 was hij van zijn werk op weg naar huis. “Op de snelweg reed het verkeer erg langzaam en iemand reed met veel te grote snelheid op mij in.” Joris was toen 34 jaar, zijn jongste kind nog maar 3 maanden.

“Ik heb een andere Beppie teruggevonden”

Beppie Wemmenhove is 54 jaar en woont samen met haar vriend. Ze is moeder van twee kinderen en oma van twee kleinkinderen. Sinds juli 2014 heeft zij NAH als gevolg van een herseninfarct. Na zes maanden revalidatie dacht Beppie ‘nu is alles weer bij het oude en kan ik weer verder’. Maar het pakte anders uit…

Pagina's