Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? We vroegen het verschillende oud-cliënten. Monica Hadikoesoemo (54) werd in april 2013 getroffen door een hersenbloeding. Als gevolg daarvan heeft ze last van overprikkeling, zenuwpijnen en vermoeidheid. In 2016 rondde ze Hersenz af.

Hoe gaat het nu met je?

“Ik ben een tevreden mens. Halverwege de berg heb je ook een mooi uitzicht! Van de overprikkeling, zenuwpijn en de vermoeidheid heb ik nog steeds veel last. Het blijft balanceren als een koorddanser op een dun touw. Elke dag is een nieuwe uitdaging: niet te veel plannen en veel rust nemen. Toch geef ik mij er niet helemaal aan over. Ik onderneem af en toe leuke dingen, terwijl ik weet dat ik er daarna dagen of zelfs weken van moet bijkomen. Maar het is het dan ook meer dan waard.

Ook probeer ik nieuwe dingen te ondernemen. Zo leer ik nu de ukelele te bespelen. Voor mijn gevoel ben ik de strijd aan gegaan met geluid. Het spelen geeft me zoveel dat ik alles vergeet, zelfs de pijn. Mijn linkerhand is soepeler geworden en het is alsof ik meer ruimte in mijn hoofd heb gekregen.”

Hoe kijk je terug op de behandeling van Hersenz?

Hersenz heeft emotioneel gezien veel voor mij betekend, omdat ik mijn hersenletsel heb kunnen accepteren. Samen met mijn huidige begeleidster Alice probeer ik elke dag nog het geleerde toe te passen. De ene dag lukt het beter dan de andere, maar het helpt zeker.”

Welke cijfer geef je je leven?

Ik geef mijn leven een 8! Ik heb met mijn man een goede balans gevonden, heb een goede band met kinderen, familie en vrienden. Ik heb leuke hobby's zoals fotograferen, muziek maken en tuinieren. Maar waar ik nog het meest van geniet is het vrijwilligerswerk dat ik mag doen als één van Jehova’s Getuigen. Evangeliseren, hoe beperkt mijn aandeel ook is, geeft mijn leven zin omdat ik andere mensen kan helpen!”

OPROEP:

Is het meer dan een jaar geleden dat u Hersenz heeft afgerond en wilt u delen wat u in het dagelijks leven nog toepast van datgene wat u geleerd? Mail dan kort uw verhaal en uw gegevens naar info@hersenz.nl met naam, emailadres en telefoonnummer. Dan nemen we contact met u op.

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Van geen leven naar nieuw leven

Op het eerste gezicht zie en merk je helemaal niks aan Manfred (47 jaar). Zijn zinnen komen er vloeiend uit en hij hoeft niet na te denken voordat hij iets zegt. Toch leeft Manfred met de onzichtbare gevolgen van hersenletsel. Hij werkt hard aan zijn herstel.

Ik kon ontploffen door kleine dingen

Overprikkeling na hersenletsel? Ineke Wiedijk (41) uit Heerhugowaard weet wat het is. Op haar 36ste kreeg ze een hersenstaminfarct. Als gevolg daarvan zijn haar hersenen blijvend beschadigd. Prikkels zoals licht, geluid maar ook drukke menigten worden niet meer goed verwerkt.

Ik mis het begrip van de buitenwereld

Ellen Kleipool is een alleenstaande moeder en oma. Na een zeer hectische tijd in haar persoonlijke leven, kreeg ze in 2016 een herseninfarct, op 59-jarige leeftijd. Afgezien van een zwakkere linkerarm ontstond er geen fysieke uitval. Een revalidatietraject was dan ook niet aan de orde. Het leven van Ellen veranderde echter totaal.

Een herseninfarct krijg je niet alleen

Annemieke Voets werd op 63-jarige leeftijd getroffen door een herseninfarct. “Ik ben met gillende sirene naar het ziekenhuis gebracht. Daar kreeg ik een trombectomie. Achteraf hoorde ik dat ik door het oog van de naald ben gekropen.”

'Ons huwelijk is gered'

Klaas Pieters (58) kreeg in 2010 een hersenbloeding (CVA). Vanaf begin 2016 volgen hij en zijn vrouw Cisca een behandeltraject van Hersenz. “Dat heeft ons huwelijk gered”, zegt zij.

Pagina's