Marion laat de rolstoel staan

De rolstoel laat ze tegenwoordig staan, de thuiszorg hoeft nog maar één keer in de week te komen in plaats van drie keer. Bovendien gaat ze een dag minder naar de dagbesteding. ‘’Hersenz is echt mijn redding geweest’’, vertelt Marion Koeleman. 

Tijdens haar vakantie in Frankrijk kreeg Koeleman een hersenbloeding. Ze lag twee weken in coma in het ziekenhuis daar. Door haar hersenbloeding raakte ze halfzijdig verlamd. Eenmaal terug in Nederland revalideerde ze vier maanden voordat ze naar huis werd gestuurd.  ‘’Achteraf gezien heb ik het idee dat dat veel te snel was.’’ Ze kwam terecht op de dagbesteding en kreeg daarnaast drie keer een half uurtje fysiotherapie per week. ‘’Maar op de dagbesteding zat ik de hele dag in een rolstoel en ging ik zienderogen achteruit. Hersenz is echt mijn redding geweest.” Ze voelt zich psychisch veel beter nu. ‘’Ik was echt somber. Ik kon het niet trekken dat er niks met me gebeurde op de dagbesteding.’’

Valgevaarlijk

Koeleman volgde bij Hersenz de bewegingsmodules, en de modules Grip op Energie en Omgaan met Verandering. ‘’Met name door het fysieke gedeelte ben ik ontzettend opgeknapt. Ik bleef ook naar de fysiotherapeut gaan, dat vulde elkaar echt heel goed aan.” Haar kracht, balans en zelfvertrouwen groeiden. “Het helpt ook dat je samen met lotgenoten in één groep zit. Toen iemand anders uit de rolstoel kwam, dacht ik, dat kan ik ook!’’ Inmiddels laten veel meer groepsgenoten de rolstoel staan. Bij aanvang van Hersenz scoorde ze 38 punten op de Berg Balance Scale (BBS), een test die de val-kans van patiënten met een CVA meet. Nu zit ze op 43 en is ze dus minder valgevaarlijk.

Dagbesteding

Naar de dagbesteding gaat ze een dag minder. ‘’Gelukkig, want ik vind het vreselijk daar. Ik kan mezelf thuis beter vermaken.’’De thuiszorg kwam eerst drie keer per week in de ochtend. ‘’Ik kon mezelf niet aankleden. Maar door Hersenz heb ik meer zelfvertrouwen en heb ik handigheidjes ontwikkeld. Alleen mijn steunkousen en mijn bh kan ik niet zelf aandoen. Daarmee helpt mijn man me meestal. Alleen op woensdagochtend komt de thuishulp nog omdat ik dan haast heb. Ik moet om negen uur in het zwembad liggen. ‘’

Winst:

  • Minder thuiszorg
  • Een dag minder naar de dagbesteding
  • Minder taxivervoer omdat er minder rolstoelen vervoerd hoeven worden
  • Minder kans op val-schade
Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
"Ik accepteer mezelf zoals ik nu ben"

Pauline van Es is 51 jaar en alleenstaande moeder van een zoon (23) en dochter (21). Ze heeft NAH als gevolg van een herseninfarct op 46-jarige leeftijd. “De echte oorzaak is nooit gevonden".

“Ik zie de toekomst weer rooskleurig in”

Op 29 juli 2017 kreeg Astrid van Dongen een hersenbloeding, ze was 51 jaar. Vijf maanden later werd haar revalidatie in het ziekenhuis afgesloten, maar Astrid ondervond nog allerlei problemen.

“Ik ben klaar voor de rest van mijn leven”

Nardia Jansen (33), getrouwd en moeder van een zoon van 9, heeft sinds haar 29e hersenletsel als gevolg van een hersenbloeding. “En een maand later kreeg ik ook nog drie herseninfarcten. Zonder Hersenz was ik hier niet meer”.

Schilderen helpt mij overzicht te krijgen

Het is drie 3 jaar geleden dat Ben Leyenaar (78) een beroerte kreeg, ook wel CVA genoemd: Cerebro Vasculair Accident. Een ongeluk in de bloedvaten van de hersenen. Het is de meest voorkomende oorzaak van hersenletsel. Vanuit het revalidatiecentrum werd Ben doorverwezen naar Hersenz omdat hij tegen problemen aanliep. “Ik voelde me heel depri. Emoties, chaos, veel piekeren. Voelde mijn grenzen niet en ging er daardoor steeds overheen. Er waren conflicten met mijn partner.”

"Ik heb nu rust en focus naar de toekomst"

Harry Wattel (52), destijds manager bij een multinational, liep bij een motorongeluk in 2015 twee bloedingen tussen zijn hersenhelften en een hersenkneuzing boven zijn rechteroor op. De neuroloog zei na een paar dagen: "ik kan je toch niet opensnijden, van mij mag je naar huis". Harry was het roerend eens en belde zijn baas: "volgende week ben ik er weer".

Pagina's