De rolstoel laat ze tegenwoordig staan, de thuiszorg hoeft nog maar één keer in de week te komen in plaats van drie keer. Bovendien gaat ze een dag minder naar de dagbesteding. ‘’Hersenz is echt mijn redding geweest’’, vertelt Marion Koeleman. 

Tijdens haar vakantie in Frankrijk kreeg Koeleman een hersenbloeding. Ze lag twee weken in coma in het ziekenhuis daar. Door haar hersenbloeding raakte ze halfzijdig verlamd. Eenmaal terug in Nederland revalideerde ze vier maanden voordat ze naar huis werd gestuurd.  ‘’Achteraf gezien heb ik het idee dat dat veel te snel was.’’ Ze kwam terecht op de dagbesteding en kreeg daarnaast drie keer een half uurtje fysiotherapie per week. ‘’Maar op de dagbesteding zat ik de hele dag in een rolstoel en ging ik zienderogen achteruit. Hersenz is echt mijn redding geweest.” Ze voelt zich psychisch veel beter nu. ‘’Ik was echt somber. Ik kon het niet trekken dat er niks met me gebeurde op de dagbesteding.’’

Valgevaarlijk

Koeleman volgde bij Hersenz de bewegingsmodules, en de modules Grip op Energie en Omgaan met Verandering. ‘’Met name door het fysieke gedeelte ben ik ontzettend opgeknapt. Ik bleef ook naar de fysiotherapeut gaan, dat vulde elkaar echt heel goed aan.” Haar kracht, balans en zelfvertrouwen groeiden. “Het helpt ook dat je samen met lotgenoten in één groep zit. Toen iemand anders uit de rolstoel kwam, dacht ik, dat kan ik ook!’’ Inmiddels laten veel meer groepsgenoten de rolstoel staan. Bij aanvang van Hersenz scoorde ze 38 punten op de Berg Balance Scale (BBS), een test die de val-kans van patiënten met een CVA meet. Nu zit ze op 43 en is ze dus minder valgevaarlijk.

Dagbesteding

Naar de dagbesteding gaat ze een dag minder. ‘’Gelukkig, want ik vind het vreselijk daar. Ik kan mezelf thuis beter vermaken.’’De thuiszorg kwam eerst drie keer per week in de ochtend. ‘’Ik kon mezelf niet aankleden. Maar door Hersenz heb ik meer zelfvertrouwen en heb ik handigheidjes ontwikkeld. Alleen mijn steunkousen en mijn bh kan ik niet zelf aandoen. Daarmee helpt mijn man me meestal. Alleen op woensdagochtend komt de thuishulp nog omdat ik dan haast heb. Ik moet om negen uur in het zwembad liggen. ‘’

Winst:

  • Minder thuiszorg
  • Een dag minder naar de dagbesteding
  • Minder taxivervoer omdat er minder rolstoelen vervoerd hoeven worden
  • Minder kans op val-schade
Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Ik kon ontploffen door kleine dingen

Overprikkeling na hersenletsel? Ineke Wiedijk (41) uit Heerhugowaard weet wat het is. Op haar 36ste kreeg ze een hersenstaminfarct. Als gevolg daarvan zijn haar hersenen blijvend beschadigd. Prikkels zoals licht, geluid maar ook drukke menigten worden niet meer goed verwerkt.

Ik mis het begrip van de buitenwereld

Ellen Kleipool is een alleenstaande moeder en oma. Na een zeer hectische tijd in haar persoonlijke leven, kreeg ze in 2016 een herseninfarct, op 59-jarige leeftijd. Afgezien van een zwakkere linkerarm ontstond er geen fysieke uitval. Een revalidatietraject was dan ook niet aan de orde. Het leven van Ellen veranderde echter totaal.

Een herseninfarct krijg je niet alleen

Annemieke Voets werd op 63-jarige leeftijd getroffen door een herseninfarct. “Ik ben met gillende sirene naar het ziekenhuis gebracht. Daar kreeg ik een trombectomie. Achteraf hoorde ik dat ik door het oog van de naald ben gekropen.”

'Ons huwelijk is gered'

Klaas Pieters (58) kreeg in 2010 een hersenbloeding (CVA). Vanaf begin 2016 volgen hij en zijn vrouw Cisca een behandeltraject van Hersenz. “Dat heeft ons huwelijk gered”, zegt zij.

'Mijn gezondheid gaat nu voor'

Bijna twee jaar is Daniëlle Dee (33) uit het arbeidsproces, binnenkort wordt haar arbeidsvermogen beoordeeld door de keuringsarts van het UWV. Ze is er realistisch over inmiddels: “Ik wil werken zodra ik kan en in de vorm waar ik me goed bij voel, maar mijn gezondheid gaat nu voor.”

Pagina's