Marion laat de rolstoel staan

De rolstoel laat ze tegenwoordig staan, de thuiszorg hoeft nog maar één keer in de week te komen in plaats van drie keer. Bovendien gaat ze een dag minder naar de dagbesteding. ‘’Hersenz is echt mijn redding geweest’’, vertelt Marion Koeleman. 

Tijdens haar vakantie in Frankrijk kreeg Koeleman een hersenbloeding. Ze lag twee weken in coma in het ziekenhuis daar. Door haar hersenbloeding raakte ze halfzijdig verlamd. Eenmaal terug in Nederland revalideerde ze vier maanden voordat ze naar huis werd gestuurd.  ‘’Achteraf gezien heb ik het idee dat dat veel te snel was.’’ Ze kwam terecht op de dagbesteding en kreeg daarnaast drie keer een half uurtje fysiotherapie per week. ‘’Maar op de dagbesteding zat ik de hele dag in een rolstoel en ging ik zienderogen achteruit. Hersenz is echt mijn redding geweest.” Ze voelt zich psychisch veel beter nu. ‘’Ik was echt somber. Ik kon het niet trekken dat er niks met me gebeurde op de dagbesteding.’’

Valgevaarlijk

Koeleman volgde bij Hersenz de bewegingsmodules, en de modules Grip op Energie en Omgaan met Verandering. ‘’Met name door het fysieke gedeelte ben ik ontzettend opgeknapt. Ik bleef ook naar de fysiotherapeut gaan, dat vulde elkaar echt heel goed aan.” Haar kracht, balans en zelfvertrouwen groeiden. “Het helpt ook dat je samen met lotgenoten in één groep zit. Toen iemand anders uit de rolstoel kwam, dacht ik, dat kan ik ook!’’ Inmiddels laten veel meer groepsgenoten de rolstoel staan. Bij aanvang van Hersenz scoorde ze 38 punten op de Berg Balance Scale (BBS), een test die de val-kans van patiënten met een CVA meet. Nu zit ze op 43 en is ze dus minder valgevaarlijk.

Dagbesteding

Naar de dagbesteding gaat ze een dag minder. ‘’Gelukkig, want ik vind het vreselijk daar. Ik kan mezelf thuis beter vermaken.’’De thuiszorg kwam eerst drie keer per week in de ochtend. ‘’Ik kon mezelf niet aankleden. Maar door Hersenz heb ik meer zelfvertrouwen en heb ik handigheidjes ontwikkeld. Alleen mijn steunkousen en mijn bh kan ik niet zelf aandoen. Daarmee helpt mijn man me meestal. Alleen op woensdagochtend komt de thuishulp nog omdat ik dan haast heb. Ik moet om negen uur in het zwembad liggen. ‘’

Winst:

  • Minder thuiszorg
  • Een dag minder naar de dagbesteding
  • Minder taxivervoer omdat er minder rolstoelen vervoerd hoeven worden
  • Minder kans op val-schade
Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
'Ik ben trots op mijn nieuwe ik'

Op 19 januari 2018 kreeg Ciska Jansen een herseninfarct. Tijdens haar revalidatie kreeg ze de diagnose Multiple Sclerose (MS) erbij. Ciska moet nu dealen met een evenwichtsstoornis, krachtverlies in haar benen, vertraagde informatieverwerking, een spraakstoornis (dysartrie) en chronische vermoeidheid.

'Ik heb mijn leven weer opgepakt'

Raoel Abdoel reed in december 2016 in zijn auto toen hij een hartstilstand kreeg. Gelukkig kon zijn passagier het stuur overnemen en de auto parkeren. Raoel werd gereanimeerd en lag vijf dagen in coma. Hij heeft forse geheugenproblemen overgehouden aan het zuurstoftekort. “Hersenz heeft me geholpen om mijn leven weer op te pakken.”

‘Ik sta weer volop in het leven’

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? Jordy Stobbe (22) staat weer volop in het leven.

Blijven praten, blijven oefenen

Afasie als gevolg van hersenletsel, het maakt mensen vaak onzeker en eenzaam. Yvonne Cleonise heeft geleerd er mee om te gaan en haar grote Surinaamse familie houdt haar goed in het oog. “Als ik iets wil zeggen steek ik mijn vinger op. Dan is iedereen stil.” Een gesprek met een goedlachse dappere vrouw die door hard te werken aan zichzelf het leven weer van de zonnige kant kan zien.

Hoe vergaat het Monica

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? We vroegen het verschillende oud-cliënten. Monica speelt ukelele en geeft bijbel-les.

Pagina's