Marion laat de rolstoel staan

De rolstoel laat ze tegenwoordig staan, de thuiszorg hoeft nog maar één keer in de week te komen in plaats van drie keer. Bovendien gaat ze een dag minder naar de dagbesteding. ‘’Hersenz is echt mijn redding geweest’’, vertelt Marion Koeleman. 

Tijdens haar vakantie in Frankrijk kreeg Koeleman een hersenbloeding. Ze lag twee weken in coma in het ziekenhuis daar. Door haar hersenbloeding raakte ze halfzijdig verlamd. Eenmaal terug in Nederland revalideerde ze vier maanden voordat ze naar huis werd gestuurd.  ‘’Achteraf gezien heb ik het idee dat dat veel te snel was.’’ Ze kwam terecht op de dagbesteding en kreeg daarnaast drie keer een half uurtje fysiotherapie per week. ‘’Maar op de dagbesteding zat ik de hele dag in een rolstoel en ging ik zienderogen achteruit. Hersenz is echt mijn redding geweest.” Ze voelt zich psychisch veel beter nu. ‘’Ik was echt somber. Ik kon het niet trekken dat er niks met me gebeurde op de dagbesteding.’’

Valgevaarlijk

Koeleman volgde bij Hersenz de bewegingsmodules, en de modules Grip op Energie en Omgaan met Verandering. ‘’Met name door het fysieke gedeelte ben ik ontzettend opgeknapt. Ik bleef ook naar de fysiotherapeut gaan, dat vulde elkaar echt heel goed aan.” Haar kracht, balans en zelfvertrouwen groeiden. “Het helpt ook dat je samen met lotgenoten in één groep zit. Toen iemand anders uit de rolstoel kwam, dacht ik, dat kan ik ook!’’ Inmiddels laten veel meer groepsgenoten de rolstoel staan. Bij aanvang van Hersenz scoorde ze 38 punten op de Berg Balance Scale (BBS), een test die de val-kans van patiënten met een CVA meet. Nu zit ze op 43 en is ze dus minder valgevaarlijk.

Dagbesteding

Naar de dagbesteding gaat ze een dag minder. ‘’Gelukkig, want ik vind het vreselijk daar. Ik kan mezelf thuis beter vermaken.’’De thuiszorg kwam eerst drie keer per week in de ochtend. ‘’Ik kon mezelf niet aankleden. Maar door Hersenz heb ik meer zelfvertrouwen en heb ik handigheidjes ontwikkeld. Alleen mijn steunkousen en mijn bh kan ik niet zelf aandoen. Daarmee helpt mijn man me meestal. Alleen op woensdagochtend komt de thuishulp nog omdat ik dan haast heb. Ik moet om negen uur in het zwembad liggen. ‘’

Winst:

  • Minder thuiszorg
  • Een dag minder naar de dagbesteding
  • Minder taxivervoer omdat er minder rolstoelen vervoerd hoeven worden
  • Minder kans op val-schade
Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
“Ik kan beter omgaan met mijn prikkelgevoeligheid”

Eric Jansen is 48 jaar, alleenstaand en vader van een 21-jarige zoon. In juni 2019 kwam Eric tijdens zijn fietstraining, ter voorbereiding op Triatlon Stein, ten val. Hij raakte buiten bewustzijn en werd door wandelaars gevonden.

Duo-interview met Martijn en Dennis

Martijn Dekker en Dennis Kruithof liepen beiden hersenletsel op na een verkeersongeval. Dagelijks kampen zij met de blijvende gevolgen daarvan, zoals verminderde concentratie, vermoeidheid, minder goed kunnen onthouden en ze raken snel overprikkeld in gezelschap.

‘Ik zie meer gouden randjes in mijn leven’

Frank was 21 toen hij in 1987 een ernstig auto-ongeluk kreeg. Na een frontale botsing brak hij zijn arm, been, heup en kaak. Door een frontale hersenkneuzing lag hij langdurig in coma.

“Ik begrijp beter wie ik ben”

Frans Lomeijer is 59 jaar, alleenstaand en co-ouder van twee dochters van 18 en 14 jaar. In 2007 kreeg hij op 45-jarige leeftijd hersenletsel als gevolg van een herseninfarct.

"Ik kijk met trots op mezelf terug"

Anne was 26 toen ze in 2015 naar de huisarts ging voor een hardnekkige griep. Ze bleek een longontsteking te hebben. De antibiotica die ze kreeg hielpen niet en het ging alsmaar slechter. Toen ze geen gevoel meer had aan de rechterkant van haar lichaam, werd ze in het ziekenhuis opgenomen.

Pagina's